اكسير

بانکداری خوب ِ خوب

2012-01-31T18:38:00.001+03:30

اول: بعد از زیاد شدن سود بانکی، دیروز رفتم سپرده های قدیمم رو عوض کردم و با سود جدید سپرده باز کردم. بانک سامان دو ساله با بیست درصد. امروز یکی از اعضای خانواده رفته بود همین کارو بکنه، گفتن از امروز قانون عوض شده، فقط به سپرده پنج ساله سود بیست درصد میدیم!

دوم: تقریبا یک سالی بود که بانکها سیستمی رو راه انداخته بودن به نام "ساتنا" که با داشتن شماره حساب "شبا"ی هر فرد، میتونستی از هر بانکی به هر بانک دیگه‌ای پول واریز کنی. دیروز رفتم بانک تا چکی رو از طریق ساتنا حواله کنم، گفتن دستورالعمل اومده که از اول بهمن مبلغ زیر پانزده میلیون تومن رو نمیشه ساتنا کرد و باید چک بین بانکی بگیری که کارمزدش تقریبا سه هزار تومنه! شک کردم ولی سرچ کردم و دیدم که درسته، قانون عوض شده!

نتیجه: یعنی نشستن ببینن کدوم یکی از کارهاشون به نفع مردمه، فورا عوضش کنن که مبادا مردم سود ببرن!

امام جماعت واقعی یا نماز ِ گران

2012-01-17T17:38:00.000+03:30

مدرسه عیال با یک شیخ جوان صحبت کرده بودن که بره پیشنماز بشه. یک هفته رفته، بعدش دیگه نرفته.

اون میگفته برای هر نماز پنج هزار تومن میگیرم، اینا گفتن فقط سه تومن میتونیم بدیم!

یک پست کاملا مشهدی

2011-11-26T12:01:00.000+03:30

پسره که تقریبا سر سه راه راهنمایی کیوسک مطبوعاتی داره (روبروی ابوذر)، لنز انداخته یا لیزیک کرده؟
یکی از دکه‌های مورد علاقه من تو مشهد اونجاست، یکی هم اول چهارراه خیام!

خانوم اجازه هست ریشمو کوتاه کنم؟

2011-09-24T13:17:00.001+03:30

یکی از عواقب ازدواج اینه که دیگه حتی اختیار موهای روی صورتت رو هم نداری، ریش و سبیلت رو باید با سلیقه عیال اصلاح کنی!

موج مشهدی

2011-09-17T13:09:00.000+04:30

موسسه قرض‌الحسنه،
باشگاه بدنسازی،
باشگاه بیلیارد،
کافی نت،
کافی شاپ،
آشپزخانه،
فست فود،
... وحالا:
پارک آبی!

خدای همشهری

2011-09-01T14:00:00.001+04:30

فکر کنم خدا يه كمی تمايل به لهجه مشهدی داره، وقتی میگه:
فمن یعمل مثقال ذرّه خیراً یره و من یعمل مثقال ذرّة شراً یره!

کارمندان بی جیره و مواجب گودر

2011-08-29T14:00:00.000+04:30

تو ماه رمضون اینترنت رو کنتراتی برداشتیم. از سحر تا افطار دست عیاله، از افطار تا سحر دست بنده!
بعضی وقتها هم برعکس!

خیرین مدرسه ساز

2011-08-27T10:00:00.000+04:30

خیر مدرسه سازی رو میشناسم که خودش پیمانکار دولته. وقتی میخواد یک مدرسه بسازه، شرط میگذاره که باید پیمانکارش هم خودم باشه. یعنی نصف پول مدرسه رو میده، نصف دیگه رو هم از دولت با سودش میگیره، یه مدرسه با اسم خودش میسازه!
چندتا خیر مدرسه ساز دیگه هم میشناسم که هرسال لیست مدرسه هایی که ساختن رو ضمیمه اظهارنامه مالیاتی میکنن تا از مالیاتشون کم بشه.
اینا تو هر مراسم تقدیر، ردیف اول مينشینن و مصاحبه میکنن و عکس و فیلم میگیرن و سعی میکنن شال سبزشون هم تو چشم باشه.

یه خیر مدرسه ساز هم میشناسم که راه میفته تو فامیل، پول جمع میکنه و میگرده از همه جا تخفیف میگیره، مدرسه میسازه.
تو هیچ مراسمی هم شرکت نمیکنه...

تا صبح همش جیش شده رفته بیرون

2011-08-25T14:00:00.000+04:30

سحری خونه یکی از بچه‌ها بودیم، از ده دقیقه به اذان هرکی یک لیوان گرفته بود دستش و به زور آب می‌خورد تا فردا تشنه نشه! فکر می‌کردم فقط خودم اینجوری‌ام!

قحط شوهر

2011-08-23T14:00:00.001+04:30

دختره اسمس زده به برنامه دم افطار شبکه خراسان، نوشته من و سه تا خواهرام مجردیم، به مردم بگین برامون دعا کنن تا بریم خونه بخت.
سال دیگه اسمس میزنه برای شوهرم دعا کنین کار پیدا کنه، دو سال دیگه میگه برای شوهرم دعا کنین از اعتیاد نجات پیدا کنه، سه سال دیگه هم میگه برام دعا کنین با دو تا بچه دارم طلاق میگیرم!
گفتم از این طریق براشون دعا کنین که به خواسته دلشون برسن!

چای قبل از افطار

2011-08-17T17:19:00.001+04:30

نشستیم سر سفره افطار، گوش به تلویزیون که اذان بگن. به تلويزيون میگه: زود باشین دیگه... میگم: تا چاييت رو بخوری، میگن! باور کرده و میخواد بخوره...!

چشمهای کاملا بسته

2011-08-14T18:03:00.001+04:30

هیچ خاطره‌ای از سفره‌های سحری ندارم، چون از وقتی یادم میاد با چشم بسته نشستم سحری‌ام رو خوردم و دوباره رفتم خوابیدم!

پول ِ نجس

2011-08-08T15:00:00.000+04:30

آگهی های تلویزیون شده یا بانک یا پوشک، به عبارت بهتر:
پول و پی‌پی!

کلوخ اندازون

2011-07-29T17:00:00.001+04:30

تو فامیل یه رسمی داریم به نام «کلوخ اندازون». (شنیدم که در شیراز و اصفهان و یزد هم مرسومه) که جمعه آخر ماه شعبان، همه میرن بیرون و در طبیعت ناهار مشتی میزنن بر بدن و برمیگردن خونه.
شنیدم که وجه تسمیه اش اینه که مثلا مردم با بیرون رفتن در این روز بدیها رو با کلوخ(سنگ خاکی) از خودشون و شهرشون دور میکنن و به استقبال ماه رمضان میرن.
در مشهد، در این مراسم پرشکوه و معنوی، بیشترین ثواب و اجر دنیوی نصیب رستورانهای طرقبه و شاندیز و پسران کریم و معین درباری میشه!
تقبل الله!

*****
لطفا برای دنبال کردن فید اکسیر از این لینک استفاده کنید

نام محله ای در مشهد

2011-07-25T13:00:00.000+04:30

محله قدیمی تو مشهد هست به نام "تپل محله". البته اینجوری تلفظ میشه:

tappol mahale!

شايد هم تپه المحله بوده؟

*****
لطفا برای دنبال کردن فید اکسیر از این لینک استفاده کنید

لطفا ظرفها را زود بازگردانید

2011-07-08T15:00:00.000+04:30

چیزی درسته کرده، قراره برای همسایه‌ها هم ببرم. میگم تو این ظرفهای سرویست نریز که اگه ندادن یا شکست، ناراحت نشی. رفتم ظرف یکبار مصرف خوشگل خریدم که تو اونا بریزیم و بدیم به همسایه‌ها.
ظرفها شل بود و مجبور شدم بذارم توی سینی. رفتم دم خونه اولین همسایه، تعارف کردم بهش، همش رو با سینی گرفت ازم!
یک هفته است سینی دم دستی‌مون مونده دست همسایه!

شله مشهدی

2011-06-29T14:00:00.001+04:30

فقط یک مشهدی اصیل میتونه در گرمای چهل درجه ظهر تابستان، درحالیکه داره شرشر عرق میریزه، سه تا بشقاب شله رو با افتخار تموم کنه!

کوهسنگی

2011-06-29T12:59:00.002+04:30

نوبت کوهسنگی شده که برای مترو داغونش کنن. آخرش رو بستن، ماشین کمتر رد میشه، کلاغها دوباره برگشتن به لونه‌هاشون لای درختها...

*****
لطفا برای دنبال کردن فید اکسیر از این لینک استفاده کنید

حجکم مقبول

2011-06-24T11:51:00.004+04:30

پدر و مادر محترم امسال مشرف میشن به حج واجب. از دفتر کاروان تماس گرفتن که فلان روز افراد لیسانس و بالاتر بیان فلانجا برای همایش. گفتم اینا می‌خوان شستشوی مغزی بدن، نرین. رفتن، تو جلسه بعد از کلی مقدمه‌چینی گفتن که تو مکه و مدینه هروقت بیکار شدین، سعی کنین افراد کشورهای دیگه رو دور خودتون جمع کنین و از ایران تعریف کنین و تشویقشون کنین که به مذهب شیعه رو بیارن!
در آخر هم به عنوان پاداش گفتن: هرکی فعالتر باشه، هر دو سال میبریمش حج!

*****
لطفا برای دنبال کردن فید اکسیر از این لینک استفاده کنید:
http://exiran.blogspot.com/feeds/posts/default

اصلا رو زمین بشینیم که عذاب وجدان نداشته باشیم

2011-06-20T10:00:00.001+04:30

میز جدید گرفته، برای اینکه سطحش خراب نشه روش شیشه گذاشته، برای اینکه شیشه لک نیفته روش رومیزی انداخته، برای اینکه رومیزی پاره نشه روش سفره انداخته!

***

برای دنبال کردن فید اکسیر از این لینک استفاده کنید:
http://exiran.blogspot.com/feeds/posts/default

کودک رازدار

2011-06-17T11:51:00.001+04:30

همسایه‌مون یک دختر سه-چهار ساله داره. اومدیم خونه میبینیم تنها تو حیاط داره بازی میکنه. میگیم تنهایی؟ میگه: نه، یه داداش هم دارم که تو شیکم مامانمه، چند وقت دیگه میاد بیرون!
***
مخلصم :)‏

خانه ارواح مشهد

2011-01-05T13:21:00.002+03:30

خونه بابام بودیم و مهمون داشتن، دیدیم مهمونها دارن از کوهسنگی و اینا حرف می‌زنن و تلفنی آدرس اطراف خونه بابام رو میدن. کنجکاو شدیم ببینیم جریان چیه. گفتن یه خانه ارواح و اجنه آخر کوهسنگی هست که خیلی معروف شده و حتی گزارش پنج (برنامه خبری شبکه خراسان) هم ازش گزارش پخش کرده! برام جالب بود که ببینم این یک کلاغ- چل کلاغ از کجا پیدا شده. گفتم حاضر بشیم بریم ته و توه این قضیه رو دربیاریم.
می‌گفتن تو این خونه یه زن و شوهر و بچه کوچیکشون زندگی می‌کردن که زن و بچه تو یک تصادف می‌میرن و مرده از اون روز میزنه به سرش و کم‌کم با اجنه و ارواح رابطه پیدا می‌کنه و حالا هم تو اون خونه زندگی می‌کنه! آخرهای شب بود و هم حس کنجکاوی و هم حس ترس داشتیم. نیم ساعتی تو کوچه پس‌کوچه‌ها گشتیم. گفته بودن نشونی خونه‌ اینه که همه همسایه‌ها خونه‌هاشون رو فروختن و فرار کردن! یکی هم می‌گفت یک ماشین لباسشویی سالهاست دم دره و تا نصفه رفته تو زمین و حتی شهرداری هم نتونسته برش داره! داشتیم به این نتیجه می‌رسیدیم که قضیه واقعا شایعه است و یک هیجان اساسی رو از دست دادیم که دیدیم اون موقع شب یه مادر و دختر از راه رسیدن و می‌خواست وارد خونه‌شون بشن. یکی از بچه‌ها از ماشین پیاده شد و رفت ازشون سوال کنه، دیدیم با یه حالت وحشتزده برگشت و سوار ماشین شد، گفت قضیه راسته و خونه هم تو این کوچه بغلیه!
بالاخره پیداش کرده بودیم، یواش یواش داخل کوچه شدیم و رفتیم تا بالاخره به اون خونه رسیدیم... یک خونه کوچیک که زیرزمین داشت و چند تا پله می‌خورد که وارد طبقه اصلی بشی. درش باز بود و جلوی راه پله‌ها هم یک ماشین لباس‌شویی بود! شیشه پنجره‌ها که رو به کوچه بودن شکسته بودن و پرده‌های تور هم کثیف و پاره از پنجره بیرون اومده بودن، نمای خونه هم حسابی خراب شده بود، درست مثل خونه‌های متروک. داخل خونه کاملا تاریک بود و همین که در و پنجره‌ها باز بودن ولی داخل خونه دیده نمی‌شد، یه حس بدی بهمون می‌داد. اعتراف می‌کنم که واقعا جا خورده بودم، بقیه هم حسابی ترسیده بودن، یکی از بچه‌ها خواست پیاده بشه و بره تو خونه که جلوش رو گرفتیم و بالاخره در رفتیم!
بحث حسابی بالا گرفته بود. داداشم همراهمون نبود و وسوسه شد که بره ببینه. با چند نفر دیگه رفت و وقتی برگشت، رنگش پریده بود. گفت خود مرده رو هم پشت پنجره دیدن و باهاش حرف زدن ولی انگار نه انگار که صدای اینا رو می‌شنیده و جوابی بهشون نداده. مساله جالب این بود که کوچه پر بود از ماشین‌هایی که توش دختر و پسرهای جوون اومده بودن تا مثل ما خانه اجنه رو ببینن!

فرداش شد ولی زیر بار نرفتم و گفتم باید برام روشن بشه که اصل قضیه چیه. رفتم از سوپری محل پرسیدم. حسابی خنده‌اش گرفت و گفت که اتفاقا گزارش پنج از من هم پرسیده بودن. قضیه این بوده این بنده خدا چند سال پیش وضع خوبی داشته ولی از بد روزگار میزنه و ورشکست میشه، زنش هم دوام نمیاره و ولش میکنه و میره. این هم طاقت نداشته و افسرده میشه. چون کار و کاسبی هم نداشته آب و برق و گاز خونه رو قطع می‌کنن و تمام این سالها توی زیرزمین اون خونه زندگی میکنه. به هرکس هم که قصد دخالت تو زندگیش داشته باشه و وارد خونه‌اش بشه، حمله میکنه.
بنا به روایت مغازه‌دار کل قضیه همین بود! هیچ جا هم نتونستم گزارش تلویزیون رو پیدا کنم، تو اینترنت هم هیچ چیزی در این زمینه ندیدم. برای همین نوشتمش تا اگه یه زمانی کسی «خانه ارواح و اجنه مشهد» رو سرچ کرد، اصل موضوع رو اینجا پیدا کنه. راست و دروغش هم گردن اونایی که بهم گفتن!
***
بهانه‌ای شد که بعد از مدتها اینجا چیزی بنویسم، عکس هم تزئینی است و برای اینکه توهینی به کسی محسوب نشه و پس فردا شاکی پیدا نکنم، آدرس و عکس‌های اون خونه رو هم محفوظ نگه می‌دارم!

چون تمام غريبان تو را می‌شناسند

2010-10-18T16:01:00.002+03:30

عبدالعظیم حسنى گوید: به امام جواد علیه السلام عرض كردم: من میان زیارت قبر جدّتان امام حسین علیه السلام و زیارت بارگاه پدرتان در طوس حیران مانده‌ام، شما چه مى‌گویید؟ فرمود: اندكى درنگ كن! سپس به خانه رفت و در حالى كه گونه‌هایش آغشته به اشك بود، بیرون آمد و فرمود: زائران بارگاه امام حسین علیه السلام فراوان‌اند و زائران قبر پدرم در طوس اندك.
عیون اخبارالرضا علیه السلام، ج 2، ص256

سلام.نایب‌الزیاره بودیم، جای همه‌تون مشهد خالیه...

* تیتر از شعر مرحوم قیصر امین‌پور

پيام نوروزي-تصويري اكسير

2010-03-20T14:44:00.004+03:30

آرزو مي‌كنم يه سالي داشته باشين كه تا حالا تو عمرتون نداشته بودين!

پنجشنبه، 13 اسفند 88

2010-03-04T23:45:00.007+03:30

سلام. عيدتون مبارك
مشغول خونه تكوني با اعمال شاقه! خونه خودمون كم بود كه به كمك خونه پدري هم شتافتيم!
داشتم وسايلم رو جمع و جور مي‌كردم، سررسيد دوران آموزشي سربازيم رو پيدا كردم، حال عجيبي بهم دست داد، چه دوران خوبي بود... حتا غذاهايي كه خوردم رو هم نوشته بودم، تنبيه و تشويق و كارهاي روزانه... يادش به خير.
***
بازار يزد، سر ظهر. شهر خيلي خيلي خوبيه، وقت باشه ازش بيشتر بنويسم

خوش باشين و التماس دعا

شنبه، 24 بهمن 88

2010-02-09T12:16:00.007+03:30

سلام.
هفته پيش آقاي داريوش كاردان اومده بودن مشهد، قرار گذاشتيم و رفتيم هتل‌شون. خيلي خوش گذشت. از نوجواني برنامه‌هاشون رو دوست داشتم و چند باري هم باهاشون تماس گرفته بودم، ولي از نزديك ملاقات نداشتيم. دو ساعتي بوديم و از هر دري حرف زديم. از «ميرزا آقاخان نوري»، احوالات محمدرضا شريفي نيا، انتخابات، سياست، جبهه، مشهد و... برام جالب بود كه ايشون هم فوق‌العاده سبز بودن! چون مي‌دونستم كه به لهجه‌هاي ايراني علاقه دارن و متخصص اين كار هستن، سه جلد كتاب از نوشته‌هاي مرحوم اصغر ميرخديوي (كه پر از اصطلاحات مشهدي است) رو از نوه‌ي اون مرحوم گرفتم و براي آقاي كاردان بردم. كلي كيف كردن. يه فايل «سلموني مشهدي» هم هست كه خيلي باحاله، براشون بلوتوث كردم كه لهجه مشهدي رو اشاعه داده باشم!

زيرنويس: لپ‌تاپ، قليون، عينك، انگشتر عقيق، يقه‌ي باز، زيرسيگاري، سيني چاي و...!‏
***
صفر داره تموم ميشه. اين روزها مشهد نايب‌الزياره همه تون هستيم

اوخي!

2010-02-05T17:16:00.005+03:30

سلام
خوبين؟ من برگشتم. دلم هم براتون تنگ نشده بود، چون نرفته بودم، از همينجا داشتم نگاهتون مي‌كردم ولي حالش نبود كه بنويسم!
عصر جمعه است، تنها تو خونه نشستم، يه خورده استراحت...
اين پست يه استارته براي اكسير. شروع شد!
***
جاتون خالي، بعد از اون مسافرت كه نصف ايران رو گشتيم و هنوز هم نتونستم سفرنامه‌اش رو براتون بنويسم، هفته پيش باز رفتيم كيش و باز من عاشق اين شهر شدم... هنوز تو افسردگي برگشت از اين جزيره‌ام. كاش يه كاري پيدا كنم كه بريم همونجا زندگي كنيم، دور از اينهمه شلوغي و كثيفي و سر و صدا و...
***
هنوز يه عده ميان و كامنت مي‌ذارن و دري وري مي‌گن! خوب نفهم جان، نمي‌بيني ديگه نمي‌نويسم، چه برسه به سياست؟! ديگه تموم شد سياسي بازي ِ اكسير، خوش باشين و برين ديگه اين طرفا پيداتون نشه.
***
يه روز برف اومد مشهد، فرداش نيمه ابري بود، پس فرداش آفتاب شد، برفا رو آب كرد و برد...
اين مهمترين اتفاق زمستون امسال مشهد، تا اين لحظه است!
خدايا شكرت...!
***
يه شغل جديد زديم، اضافه شده به شغل‌هاي قبل‌مون! شغل خوشمزه‌ايه!
***
دوره‌ي «نود بينون»ِ دوشنبه‌هامون هم با حضور علي و ياسر و امير، هر هفته در منزل يكي از «بلاگرهاي قديمي مشهد» (!)، كماكان برگزار ميشه. جاي بقيه اساتيد خيلي خاليه. مخصوصا مسعود كه دلم براش تنگ شده.
***
يه بغل كتاب داستان كوتاه خريدم، به اميد اينكه يه روزي همه‌شون رو بخونيم. تا حالا وقت كردم فقط يكيشون رو تموم كنم. حرص مي‌زنم براي خريد كتاب!
***
حديث قدسي امروز:
خداوند مي‌فرمايد: «به رحمت من دست نمي‌يابد كسي كه مرا مايه‌ي سوگندهاي دروغ كند و هنگام رستاخيز به من نزديك نمي‌شود كسي كه زنا كند.»
***
تا حالا گنجشك از اين فاصله نزديك ديدين؟ وقتي شيشه رفلكس باشه و از اون طرف داخل اتاق ديده نشه. خيلي حال كردم باهاشون:

***
خوش باشين. التماس دعا، زود برمي‌گردم ايشالا

السلام عليك يا غريب الغربا... يا ضامن آهو

2009-10-29T19:18:00.004+03:30

سلام.
چند روزي ميشه از مسافرت برگشتيم و دارم سفرنامه رو مي نويسم. اميدوارم به دردبخور از كار دربياد.
***
بالاخره اين روز رسيد... تولد آقا و سرورمون مبارك. ايشالا كه بتونيم توي مشهد از طرف اونهايي كه دلشون مي خواد و نمي تونن حرم امام رضا (عليه السلام) مشرف بشن، نايب الزياره باشيم.
عكس هايي كه ديشب از حرم گرفتم...
التماس دعا

عيد چي شد؟

2009-09-20T01:37:00.004+04:30

سلام. خوبين؟
مي خواستم بيام اينجا و بنويسم و عيد رو تبريك بگم، گفتم محض احتياط يه سري هم به سايت آقاي سيستاني بزنم، اينو ديدم:

يكشنبه، سي ام ماه رمضان!
نشد يكبار اول و آخر ماه رمضون درست و با خيال راحت باشيم!
خوش باشين تا ببينيم چي ميشه

به خاطر دو قطره اشك

2009-08-15T11:44:00.004+04:30

سلام
از روز اول مي دونستم كه ازدواج با كسي كه از دو شهر مختلف باشن آسون نيست. تقريبا تمام مشكلاتش رو مي دونستم ولي گفتم با همكاري و همفكري هم مي ريم جلو. خدا رو شكر مي كردم (و هنوز هم مي كنم) كه همسري پيدا كردم كه بينهايت عاقل و فهميده است و علاوه بر اون قدرت بسيار بالايي داره و مي تونه با مشكلات بجنگه و پيروز بشه.
تا امروز صبح اينقدر عميق به ازدواج از دو شهر مختلف فكر نكرده بودم...
ده روزي مي شد كه پدر و مادر خانومم اومده بودن مشهد و خونه ي ما. خيلي خوب بود، مخصوصا اينكه مادرش براي اولين بار بعد از عروسي مون اومده بود. همه چيز خوب بود و خوش مي گذشت تا امروز صبح زود كه رفتن طرف شيراز...
وقتي مامن و باباش از زير قرآن رد شدن و من كاسه ي آب رو ريختم پشت ماشين شون، دو قطره اشك تو چشم هاي خانومم ديدم كه حتا به گونه هاش نرسيدن و اونا رو فرو خورد...
امروز فهميدم كه چقدر كار سختي انجام داديم با ازدواجمون... نمي دونم چه جوري ازش تشكر كنم به خاطر اينهمه گذشتي كه توي اين چند سال كرده و اين سختي رو (علاوه بر بقيه سختي هاي زندگي مون) تا حالا تحمل كرده و بروز نداده...
اينو نوشتم تا بهش بگم كه قدر خودش و زحمت هايي كه مي كشه رو مي دونم
همين

زمانه ي اضداد

2009-07-27T15:34:00.009+04:30

سلام. عيدتون مبارك. دوست داشتم توي همچين روزي بنويسم، حيف كه وقت كمه. فقط مي تونم عيد رو تبريك بگم و دعا كنيم كه هرچه زودتر چشممون به جمال آقا (عجل الله تعالي فرجه الشريف) روشن بشه و نور عدالت، دنيا رو در بر بگيره.
براي گرفتن عيدي از اكسير، روي اين لينك كليك كنيد
***
سي و يك سال پيش كه مردم ريختن توي خيابانها و انقلاب كردن، مردها با كراوات بودن و خانومها بدون حجاب و با پالتوي كوتاه. بعد حالا نماز خوندن دخترها با مانتو و پسرها با تيشرت و شلوار لي، دقت كنين: نماز خوندن، نماز جمعه(!) معصيته!؟

خوش باشين و التماس دعا
اگر كامنت خراب بود از اين لينك استفاده كنيد

يكشنبه، 28 تيرماه هشتاد و هشت

2009-07-19T13:45:00.003+04:30

سلام. خوبين؟
عيدتون مبارك. كاش هميشه عيد باشه و دلها خوش و لبها خندان و غمي نباشه و همه چيز رو به راه و بدون دغدغه و فكر و خيال و توهم و همه با هم دوست باشن و بخندن و گل بگن و گل بشنون و ناز باشن و ناز بكشن و ناز كنن و همه جا سبز باشه و همه برن نماز جمعه و ... خلاصه همه چيز خوب باشه. چرا بايد هميشه همه بد باشن؟
***
دوستان شيرازي زحمت كشيدن و چند گالن عرقيات شيراز فرستادن. براي اينكه ممكنه اون دنيا از نوشيدني هاي بهشتي چيزي نصيب مون نشه، همين دنيا مي خوريمشون: يك ليوان عرق نسترن با يك ليوان عرق بيد مشك و چهار ليوان آب رو با هم مخلوط مي كنيم، اگر شربت كم شيريني دوست دارين سه قاشق غذا خوري شكر وگرنه بيشتر هم بهش اضافه مي كنيم. بعد از اينكه تو يخچال حسابي سرد شد، بهترين دواي رفع عطش در اين روزهاي گرمه. نوش جان
***
خدا نبخشه مخترع بخار شور رو. همينجوري ديگه، حيف پول و آب و برقي كه براش حروم بشه. يه وقت گول نخورين برين بخرين ها! البته اگه هنوز گول نخوردين...!
***
داره كم كم شيمي درماني مادرم تموم ميشه. دو جلسه ديگه مونده. بعد نوبت برقه. يه ماه پيش مامانم و خانواده رو راضي كردم كه تا قبل از ريختن موهاشون، سرشون رو ماشين كنيم. خوب كاري بود، هم ريختن موها رو نمي ديدن و هم يه دفعه كار تموم شد و عادت كرديم. كم كم داره ابروها و مژه ها هم مي ريزه. انگشت ها و ناخن شون هم داره رنگ عوض ميكنه و تيره ميشه. تا چهل و هشت ساعت بعد از هر جلسه شيمي درماني هم خيلي بدحال و كسل هستن. خدا رو شكر كه روحيه داره. خدا رو شكر كه درمان داره خوب پيش ميره. خدا رو شكر كه دوستهاي خوبي داشتيم كه تنهامون نذاشتن. براي همه چيز خدا رو شكر مي كنيم، هزار هزار مرتبه...
***
نمي دونم چرا نود و هفت درصد كارمندهاي بانك به پرينتر ميگن چاپگر؟ بانك مركزي بخشنامه صادر كرده؟!
***
با تشكر از كارخانه فرمند به خاطر توليد شكلات صبحانه و ريختن اون در ليوان هاي مخصوص. تا الان به علت علاقه مفرط كيميا خانوم به اون نوع شكلات (البته تك رنگش فقط) تقريبا دو دست ليوان جور كرديم! خوبيش اينه كه براي دم دستي استفاده مي كنيم و اگر هم بشكنه دلمون نمي سوزه. خلاصه ممنون آقاي فرمند
***
فارسي را پاس بداريم: اپي ليدي = پشم چيني!
***
خوش به حال كردها كه مي تونن تو تابستون از اون شلوارهاي كردي بپوشن كه توش باد رفت و آمد ميكنه و حسابي خنك ميشه! داداشم آموزشي اش كرمانشاه بود و سوغاتي يه شلوار كردي اصل برام آورد، خيلي حال ميده، كاش ميشد تو خيابون هم پوشيدش!
***
يكي ديگه از دلايل علاقه من به فصل تابستان اينه كه نماز ظهر دير قضا ميشه. يعني بعضي روزها كه خيلي خسته و گرمازده از سر كار ميري خونه، مي توني ناهار بخوري، يه چرتي بزني، بيدار بشي و يه چاي بخوري و بعدش با فراغ بال و بدن راحت و ذهن آسوده نماز ظهر و عصر رو بخوني!
***
اون زمانهاي قديم كه تلويزيون مي ديدم، يه تبليغي بود كه عين اين جمله رو مي گفت و من هميشه بعدش غش مي كردم از خنده: بادام زميني «بو داده» مزمز، داراي نشان «ايمني» و سلامت!
***
حديث قدسي اين بار هم به مناسبت مبعث پيامبر (صل الله عليه وآله) است:
خداي برترين در شب معراج خطاب به پيامبرش فرمود:
من محمودم و تو محمد، از نام خويش نامت را برون كشيدم. هركس با تو پيوند خورد، با من پيوند مي خورد و هركس از تو روي برتابد، سركوبش مي كنم. به سوي مردمان فرود آي و بدانان بگو كه چگونه تو را بزرگ داشتم و من پيامبري بر نينگيخته ام مگر وزيري برايش گماشته ام و تو پيامبر مني و علي وزير توست.
سالها از رفتن عيسي (عليه السلام) به آسمان مي گذشت و پيامبري نيامده بود. كعبه به خداوند شكايت كرد كه: «بار پروردگارا! زائران من بسي اندك شده اند!» خدا فرمود:
ديري نمي پايد كه نوري ديگر بر مردمان فرو مي فرستم؛ مردماني كه مشتاق تو هستند؛ همان سان كه بره ها مشتاق ميشانند و براي تو آغوش مي گشايند؛ همان گونه كه زنان براي مهر شوغر آغوش مي گشايند.
***
دم غروب، مقبره خيام، نيشابور. چند وقت پيش بزرگداشتش بود.

خوش باشين هميشه. به اميد ديدار. التماس دعا

بدون تيتر! بيست و ششم خرداد هشتاد و هشت

2009-06-16T11:23:00.004+04:30

سلام. خوبين؟
چند روزي طول كشيد تا از اون حالت بهت و حيرت بيرون بيام. الان هم هيچ حرفي به زبونم نمياد كه بنويسم. منتظرم تا به خاطر همين چند پستي كه تا حالا نوشتم هم به زودي ف ي لت ر بشم. اگر اتفاق خاصي هم نيفته، تا مدتي اينجا نمي نويسم تا ببينم اوضاع چه جوري ميشه.
اين پست فقط براي عذرخواهي نوشته شده، عذرخواهي از كساني كه به خاطر حرف هاي من رفتن و راي دادن. كساني كه سالها راي نداده بودن و من مجبورشون كردم برن و راي بدن.
خودم به هيچ وجه پشيمون نيستم از اينكه راي دادم و از اينكه به ميرحسين موسوي راي دادم، ولي مي دونم كه اكثريت راي دهنده ها از راي دادن پشيمون شدن. من هم ديگه با هيچ شرايطي در هيچ انتخاباتي شركت نخواهم كرد.
اگر خواستين عضو خبرنامه اكسير بشين. يا عضو خوراك خوان اكسير. و يا در توئيتر آيدي exirرو فالو كنين، البته الان كه فيلتر شده! در روزهاي آينده هيچ چيزي بعيد نيست!
حالم از تلويزيون و راديو به هم مي خوره، روزنامه اي ديگه نمونده، اسمس قطعه، اينترنت هم كه سرعتي نداره و سايتها فيلتر شدن و هيچ جايي نميشه تصوير اميدوار كننده اي ديد.
خيلي اوضاع ناجوره... با اين عكسها و فيلمهايي كه مي بينم و خبرهايي كه مي شنوم... خدا به خير بگذرونه... چرا كار به اينجا كشيد؟ چرا گذاشتن اينجوري بشه...؟
فعلا حال و حوصله نوشتن ندارم. گاهي توي توئيتر حرف دلم رو مي زنم، اون بغل سمت چپ ديده ميشه...
مواظب خودتون باشين
دعا كنين براي به خير گذشتن اوضاع ايران عزيز
التماس دعا

اگر براي كامنت گذاشتن مشكل داريد، از اين لينك استفاده كنيد.

هفت توصيه براي روز راي گيري

2009-06-10T16:31:00.011+04:30

سلام. ديگه حتما تا اين لحظه (عصر چهارشنبه، بيستم خرداد) تصميم تون رو براي راي دادن يا ندادن يا به كي دادن گرفتين!؟ قصد سفارش و تبليغ ندارم، به اندازه كافي اين روزا همه گفتن از اين چيزا! چند نكته رو يادآوري مي كنم كه اگر خواستين راي بدين، بهتره رعايت كنين:
1- مسجد يا مدرسه فرقي نداره، اتفاقا به نظر من مسجد با توجه به تقدسش خيلي بهتره براي راي دادن! حواستون باشه كه اين روزا بعضيها مي گن برين مدرسه ها، گوش نكنين! چون اينجوري راي ها تقسيم ميشه و دست بعضيها براي بعضي كارها (خداي نكرده!) باز ميشه! حتا اگه مي تونين نصف خانواده برين مسجد و نصف ديگه برين مدرسه.
2- وقتي وارد حوزه راي گيري ميشين هيچ علامت كانديدايي با خودتون نبرين، نه دستبندي، نه پرچمي، نه عكسي و نه هيچ چيز ديگه. حتا سعي كنين اگه به ماشين تون هم اين چيزا رو زدين، نزديك در ورودي حوزه پارك نكنين. اينجوري جلوي بهانه جويي خيلي ها گرفته ميشه.
3- حتما حتما با خودتون خودكار ببرين. بهتره خودكار آبي باشه. كار از مهم كاري عيب نمي كنه!
4- سعي كنين صبح زود برين. ممكنه يك كم تو صف معطل بشين ولي بهتر از اينه كه بگن برگه تعرفه راي تموم شده!
5- اگه به مذهب اعتقادي دارين، نيت كنين و از خدا كمك بخواين. به اميد خدا يه كار خوب داريم انجام ميديم.
6- از اين فرصت باقي مونده استفاده كنين و دوستان و اطرافين تون رو به راي دادن دعوت كنين. حتا اگه زورتون ميرسه دستشون رو بگيرين و به زور ببرين پاي صندوق!
7- و توصيه آخر كه از همه مهمتره: اسم كانديداتون رو بدون هيچ پيشوند و پسوندي، خوش خط بنويسين. نه آقا مي خواد، نه سيد، نه مهندس و... فقط بنويسين: ميرحسين موسوي!
يا حسين
خوش باشين و سبز
التماس دعا
پينوشت: الان ديدم ابراهيم نبوي هم تو صفحه فيس بوك اين چيزا رو نوشته!

اگر براي كامنت گذاشتن مشكل داريد، از اين لينك استفاده كنيد.

نامه اي به آقاي دكتر محمود احمدي نژاد

2009-06-08T18:13:00.003+04:30

سلام آقاي احمدي نژاد. من يك ايراني هستم كه نه ادعاي روشنفكري دارم و نه ادعاي مذهبي بودن. زياد وقت تان را نمي گيرم، فقط يك خواهش از شما دارم و اگر شما به اين خواهش من جواب مثبت بدهيد، نه تنها خودم، بلكه قول مي دهم تمام اقوام، دوستان و آشنايانم را هم مجبور كنم به شما راي بدهند.
شما فقط به من قول بدهيد كه اين سه خصلت خود را ترك كنيد، نامرد هستم اگر براي شما تا آخرين قطره خونم تبليغ نكنم: دروغگويي، رياكاري و جاه طلبي! همين سه خصلت زشت را از خود دور كنيد تا من هواخواه شما بشوم.
...حيف كه نمي توانيد و مردم هم فهميده اند...
راه رفتن با تيشرت و شلوار ورزشي جلوي دوربين و علفهاي باغچه را كشيدن و نردبان و پرده مندرس نشان دادن، تربچه از خاك بيرون كشيدن، استفاده از اشك دختر شهيد، آمار دروغ و وارونه نشان دادن اوضاع، حتا دختر بدون روسري نشان دادن و... در شان يك رييس جمهور نيست، چه رسد كه براي جمع كردن راي باشد...
زياده عرضي نيست
خدا همه ي ما را از شر رذايل در امان نگه دارد
پينوشت: سي دي «نود سياسي» رو به هر قيمتي شده پيدا كنين و ببينين! محشره

اگر براي كامنت گذاشتن مشكل داريد، از اين لينك استفاده كنيد.

براي بار چندم: موسوي يا كروبي؟

2009-06-02T13:58:00.003+04:30

سلام.
(توضيح: اينا استدلال هاي من براي تمايز بين موسوي و كروبي است. نه جنبه علمي داره و نه جنبه سياسي. فقط و فقط نظر شخصي و دلي خود منه)
فيلم كروبي رو هم ديدم. فيلمي كه بايد اعتراف كرد كامل ترين فيلم دور اول تبليغات بود. هم به جزئيات برنامه ها اشاره داشت و هم كليات يك فيلم مستند رو داشت و هم از تمام امكاناتش براي گفتن حرفهاش استفاده كرده بود. خوشبختانه تا حالا كسي نتونسته «هنرپيشه ي حرفه اي» توش پيدا كنه، به جز كرباسچي با اشك ريختنش!
قبول دارم، از اول هم قبول داشتم كه كروبي نزديكترين عقيده رو به اصلاحات داره. درسته، اگه واقع بين باشيم بايد بگيم كانديداي اصلاحات كروبي هست، نه ميرحسين. ولي... همين ولي و اما و اگر هاست كه اينجا كار رو خراب مي كنه!
براي فرق بين ميرحسين موسوي و مهدي كروبي يك مثال كافيه:
ميرحسين معلم رياضيه. منطقي فكر مي كنه و با استدلال حرف مي زنه. هر چيزي رو كه مي گه مطمئنيم كه قبلا يا خودش يا ديگران روش فكر كردن. همونطور كه براي برنامه هاش زود تصميم نگرفت و به مرور ارائه داد. چون هر چيزي رو با استدلال اثبات مي كنه. ولي نمره هم راحت نمي ده. بايد جون به لب بشي تا بتوني ازش بيست و پنج صدم نمره بگيري! اين براي كسي كه درس خونده خوبه ولي براي شاگرد تنبل ها مصيبته! به راحتي به شاگردهاش رو نمي ده. بايد خودتو بكشي تا لبخندش رو ببيني. دريغ از يك جمله محبت آميز به شاگردها، در حاليكه تمام فكر و ذكرش ياد گرفتن درسه و اينكه بچه ها بتونن برن بالاتر.
كروبي معلم هنره. احساسي فكر مي كنه و با احساساتش حرف مي زنه. هرچيزي كه بگه مي دونيم كه خودش بهش ايمان داره ولي آيا درسته يا نه، خدا مي دونه. دوست داره همه بچه ها دوستش داشته باشن. با همه مهربونه، خوش برخورده. سر كلاسش بچه ها عشق مي كنن. با همه ي بچه ها رابطه داره، به جز اونايي كه از نقاشي كشيدن و خط نوشتن متنفرن! دلش براي بچه ها مي تپه ولي فقط مي تونه اونا رو به هنر علاقمند كنه، كار ديگه اي ازش برنمياد.
و...
مي تونين خودتون ويژگي هاي ديگه معلم ها رو به دو مورد بالا اضافه كنين. البته حرفم صد در صد و قطعي نيست، ولي به واقعيت نزديكه.
ميرحسين نمياد يه زندگي ايده آل بهمون نشون بده، يه مدينه فاضله. خودش هم گفته كه مي خواد وضع موجود رو روبه راه كنه. توقع هيچ معجزه اي ازش نداريم. اگر برنده بشه، تو چهار سالش بتونه اوضاع كشور رو به چهار سال قبل برگردونه، كلي هنر كرده، بقيه چيزا طلبمون!
ولي كروبي ميگه. هرچي به دهنش مي رسه ميگه. ميگه يه دنيايي برامون مي سازه كه از بهشت خدا (نعوذبالله) بهتر. هر گروهي هرچي بخواد، به دست مياره. ال مي كنه، بل مي كنه و... شايد اين مساله برمي گرده به روحيه ساده و ساده گيري كه داره.
ميرحسين توقعات مون رو بالا نمي بره. قولي مي ده كه مي دونه كه مي تونه انجام بده. نمي خواد از همين الان ساز مخالفت با نظام و حكومت رو بزنه. چون مي دونه امكانپذير نيست. كاري كه از دستش برمياد رو قول ميده.
ولي كروبي هر قولي ميده. شايد مي خواد دور پيش رو جبران كنه. شايد مي خواد به دايره قدرت برگرده. شايد مي خواد انتقام بگيره. شايد كساني كه دورش جمع شدن هم مي خوان به وسيله اش به جايي برسن. همون نقش نردباني كه قبلا گفتم. همونطور كه كرباسچي از حالا داره چاقوش رو تيز مي كنه.
موسوي شرايطي كه توش زندگي مي كنه رو مي شناسه. واقع بينه. تو فيلمش دخترهاي بدحجاب رو سانسور مي كنه تا بهانه دست كسي نده. شمشير رو از رو نبسته. برعكس كروبي كه به راحتي جوانهاي درحال شادي رو تو فيلمش نشون ميده. علني بد ميگه از دولت و فكر نمي كنه كه از همين الان داره سوژه دست مخالفانش ميده.
بحث طولاني نشه. كافيه براي انتخاب كانديداتون به حرف هاشون گوش بدين. به مناظره ها. به برنامه هاشون و اينكه به نظرتون حرفهاي كدوم يكي مي تونه عملي بشه.
احمدي نژاد كه چهار سال با داشتن تمام امكانات مملكت امتحان خودش رو پس داد. محسن رضايي هم كه هيچ اميدي به موندنش تا آخر نيست، چه برسه به رئيس جمهور شدنش. مي مونه كروبي و موسوي.
نمي گم كه راي بدين تا فلاني انتخاب نشه. چرا بايد اين حرف رو بزنيم؟ بايد راي بديم تا فلاني انتخاب بشه. حالا فرقي نداره كدوم يكي از اين دوتا (براي مثال مي گم فرقي نداره، چون در حقيقت خيلي فرق داره!) هركسي كه مي تونه مملكت رو بالا ببره. با دقت تصميم بگيرين.
اين رو هم در نظر داشته باشين كه يكي از شاخصه هاي رياست جمهوري كلاس و پرستيژه... اين نكته كمي نيست براي انتخاب!
من خودم ميرحسين رو بهتر از بقيه مي دونم. از اين نظر كه به حرفي كه مي زنه علاوه بر اينكه ايمان داره، توانايي انجامش رو هم داره. خود دانيد!
يه چيزي رو از دوران خاتمي ياد گرفتم و هميشه به يادمون مي مونه، اينكه نبايد انتظار معجزه از رييس جمهور داشت. و يه چيز هم خودم با تجربه بهش رسيدم كه رييس جمهور، همه كاره ي كشور نيست. اينا يادتون بمونه!
خوش باشين و التماس دعا

اگر براي كامنت گذاشتن مشكل داريد، از اين لينك استفاده كنيد.

دوم خرداد 1388- چرا ميرحسين؟

2009-05-23T21:20:00.005+04:30

سلام. ديشب اولين فيلم تبليغاتي كانديداها كه مربوط به آقاي موسوي بود پخش شد. حس عجيبي داشتم تا ببينم چي مي خواد بگه. بعد از نيم ساعت هم دوباره يه حس عجيب ديگه داشتم. همه انتظاراتم رو برآورده نكرد ولي خيلي بهم روحيه داد. مخصوصا انتقاداتي كه مستقيم به دولت داشت. مخصوصا وقتي گفت تو اين چند سال ممنوع التصوير بوده. مخصوصا وقتي علني از اوضاع روز مملكت بد گفت و... جالب بود برام كه بعد از چهار سال در يك رسانه بزرگ انتقاد بي پروا از دولت مي ديدم. شايد بخشي از تصميمم براي راي دادن به موسوي، تا ديشب، احساسات بود و اينكه خاتمي ازش حمايت كرده. (به خاطر علاقه زيادي كه به خاتمي دارم) ولي از ديشب با چشم بازتري به موسوي نگاه مي كنم. مهمترين دليل من براي راي دادن به ميرحسين موسوي، اصلاح وضع موجوده. چون به نظرم تنها كسي كه «توانايي» اصلاح رو داره، خودشه. بگذريم از حرفهاي زيباتري كه كروبي مي زنه و مي دونيم عملي نخواهد شد؛ چون نمي ذارن عملي بشه. چه اطرافيانش كه اكثرا كارگزاراني هستن و چه... اصلا كروبي پله اي شده براي بالا رفتن كارگزاراني همچون كرباسچي و...
دلم روشنه كه موسوي راي مياره. مثل دوازده سال پيش كه همه منتظر شنيدن اسم ناطق نوري بودن ولي خاتمي اومد، حالا هم اميدوارم كه اسم ميرحسين موسوي از صندوق ها بياد بيرون.
به شرطي كه مردم بيدار بشن. كاري به تحريمي ها ندارم چون اونها خودشون رو اونقدر روشنفكر مي دونن كه به هيچ حرفي گوش نمي دن. ولي اگه يه ذره فكر كنن مي بينن كه راي دادن تو اين دوره بيشتر از هر كار ديگه اي به نفع خودشونه. بايد دنبال «راي هاي سرگردان» باشيم. كساني كه هنوز معطلن به كي راي بدن يا اصلا نمي دونن به كي راي بدن.
از طرف ديگه اين دوره انتخابات به نظر من تقابل راي شهري با روستايي شده. روستاييه كه برطرف شدن لحظه اي نيازهاش توسط دولت رو دوست داره و شهري اي كه بيشتر نگران آينده شه. پس بايد روي قشر محروم هم بيشتر كار كرد.اين جواب همون انتقاديه كه به اولين فيلم ميرحسين كردن. به نظر من ميرحسين نبايد دنبال جمع كردن راي قشر روشن و تحصيل كرده باشه، چون درصد زيادي از اونا خودشون بهش راي ميدن. بايد دنبال راضي كردن قشر ضعيف جامعه باشه.
به هرحال وظيفه سنگيني روي دوش تك تك ماست. بايد تمام تلاش مون رو بكنيم تا بتونيم راي هاي سرگردان رو براي ميرحسين موسوي جمع كنيم.
اين رو هم از ياد نبريم كه موسوي «دوم خردادي» نيست، «اصلاح طلبه» به معني واقعي كلمه. يعني دنبال اصلاح وضع موجوده و دنباله روي مطلق برنامه هاي خاتمي نيست. پس توقع آزادي هاي نيم بند دوران خاتمي رو هم نبايد ازش داشته باشيم، چون دوم خردادي نيست. به قول خودش «اصول گراي اصلاح طلبه» دقيقا!
باز هم مي نويسم. خيلي وظيفه خطيري داريم اين دوره. خوش باشين و التماس دعا

اگر مشكلي بود، براي كامنت گذاشتن از اين لينك استفاده كنيد.

ريزه ميزه- 4

2009-04-28T19:54:00.008+04:30

سلام.
چند روز پيش به دعوت يكي از همكارامون، براي عروسي داداشش رفتيم يكي از شهرستان هاي خراسان. بگذريم كه به چه مصيبتي رسيديم، چون تو جاده كاميون زده بود به كدخداي يك روستا و خرش، روستايي ها جاده رو بسته بودن و هر ماشيني كه رد مي شد رو مي زدن داغون مي كردن! آخرهاي شب رسيديم و ديديم كه به خاطر ما شام مهمون ها رو ندادن. حالا ما چهار نفر بوديم و مهمون ها دو هزار و پانصد نفر! جدي مي گم ها. بلافاصله نشستيم سر سفره و جاتون خالي يه چلو گوشت معركه زديم. سفره ها رو كه جمع كردن، ديديم ساعت داره دوازده ميشه و ما هنوز نماز نخونديم. تا اينجاش مشكلي نبود، ولي مساله اصلي اين بود كه ما شيعه بوديم و كل اون دو هزار و خورده اي نفر، سني! حالا فكرش رو بكن كه بايد جلوي اونا وضو مي گرفتيم و نماز مي خونديم! دست باز و با مهر! مهر كه پيدا نشد، هركي يه دستمالي، كاغذي چيزي پيدا كرديم و رفتيم كه دست باز نماز بخونيم. شايد ترسناك ترين نمازي كه تا حالا خونده بودم، اونجا بود! ولي به خير گذشت، تازه بعد از نماز هم همه بهمون التماس دعا گفتن و آرزوي فبولي طاعات كردن! شيعه و سني هم شيعه و سني هاي قديم. نه براي ما غيرتي مونده و نه براي بعضي از سني ها...!
***
يه خودكار پاركر اصل و قديمي از مادرم كش رفته بودم، ديدم جوهرش خشك شده، رفتم براش مغز خريدم، 2400 تومان! از كش رفتنم پشيمون شدم!
***
يه چيزي كه چند وقته برام سوال شده اينه كه تو سريال لاست، مخصوصا اون قسمت هاي اول، وقتي يه عده مي افتن تو يه جزيره بدون هيچ امكاناتي، چطور هميشه سر و صورت و حتا (گلاب به روتون) زير بغل هاشون، صاف و پاكه؟ ولي تو سريال يوزارسيف، با اينكه همه ي مردم در يكي از متمدن ترين كشورها زندگي مي كنن، ولي حالت به هم مي خوره وقتي مردها لباس بدون آستين تنشون مي كنن و دست هاشون رو مي برن بالا وزير بغل هاشون ديده ميشه! يعني به فكر آقاي سلحشور نرسيده كه يه فكري براي ازاله ي موهاي زائد آقايون بكنه!؟
***
اصلا مي خوام سر به تن فوتبال نباشه. اون از تيم ملي، اون از تيم هاي باشگاهي، اون از پرسپوليس، ابومسلم، پيام، اه اه اه... تو رو خدا بيخيال فوتبال بشين، بچسبين به همون كشتي كه به قول خودتون ورزش اصيل ايرانيه. ما رو چي به فوتبال؟ شديم مضحكه عالم و آدم با اين تيم هامون. بي غيرت ها ميلياردي پول مي گيرن، دوزار بازي نمي كنن...
***
حسن فتحي گند زد با اين آخري كه براي سريال «اشكها و لبخندها» درست كرد. قسمت هاي اول فكر مي كردم كه با يك سريال پر و پيمان و قرص و محكم طرفيم ولي قسمت هاي آخرش حسابي تو زرد از كار دراومد. حيف اون بازيگرها و اون ديالوگها.
***
يك بازي پازل خيلي جالب كه كم كم سخت ميشه. به نوعي اعتيادآور هم هست! تجربه اش كنيد.
***
زماني كه پدر بزرگم (خدا رحمتش كنه) جوون بوده، يه دوره ي قرآني رو با چند نفر ديگه راه مي اندازن، الان هم هنوز پابرجاست و بابام يكي از گردانندگانشه. از وقتي كه بچه بودم و هر هفته مي رفتم به اين دوره، يه عده مردهايي كه اون زمان جوان بودن مي اومدن و قرآن مي خوندن. تا حالا كه همه شون پير شدن. ولي چيزي كه جالبه اينه كه هنوز كه هنوزه، بعد از اينهمه سال، اينا نمي تونن يه خط قرآن رو بدون غلط بخونن! يعني هربار كه مي رم تو اين جلسه، خسته مي شم از بس استاد جلسه از اينا ايراد مي گيره و اينا نمي تونن درست و بي غلط بخونن! خيلي اين قضيه برام جالبه!
***
گاهي دلم براي اون خش و فش هاي مودم دايال آپ تنگ ميشه... دوراني داشتيم ها!
***
جمعه پيش با علي و ياسر و عيالات رفتيم بيرون. جاتون خالي. يه ييلاقي نزديكه مشهد هست به اسم ازغد كه خود روستايي هاش بهش مي گن «زغي». خانواده ياسر اونجا باغ داشتن. يعني يه باغ بدون حصار بود. خيلي خوش گذشت. فوق العاده بود. طبيعت و آرامش و آب و هوا و همه چيزش يك طرف، اينكه اونجا يه چشمه آب بود و يه كلبه كه توش «توالت» بود، يه طرف! به نظر من اون توالتش به صد تا ويلا و هتل و... مي ارزيد! اين يك نما از روستا، كم كم بقيه اش رو هم مي ذارم اينجا.
اولين باري كه چند سال پيش علي و ياسر و بقيه بچه هاي وبلاگي رو ديدم، اصلا فكر نمي كردم كه اين دوستي اينقدر دوام داشته باشه و بچه هاي وبلاگي مشهد، بشن جزو بهترين دوستهام و رفت و آمد خانوادگي با هم داشته باشيم... يادش به خير

***
يه وبلاگ هست كه بدون استثنا تمام پست هاش رو خوندم. از وقتي ديدمش، حتا آرشيوش رو هم خوندم. گيس طلا. خيلي قشنگ مي نويسه. از دست ندينش.
***
اينم كه ديگه شرح نمي خواد: پروژه توزيع آب سد دوستي، موسوم به قمر بني هاشم (ع)!
خدا خيرشون بده كه مي خوان مثل اون حضرت آب رو به ما مشهدي ها برسونن تا خداي نكرده از تشنگي شهيد نشيم! ولي اين وسط كي شمر و يزيده و نكنه سرانجام طرحع نعوذبالله، مثل سرانجام قمر بني هاشم بشه!؟

***
خوش باشين و التماس دعا

پست ريزه ميزه 3

2009-04-18T18:09:00.010+04:30

سلام. معذرت كه دير اومدم. نمي دونم اين بلاگر چش شده بود كه نمي ذاشت دست به چيزيش بزنم! الان هم هنوز نتونستم قالب عيد رو عوض كنم. معذرت به هر حال.
پي نوشت: الان فهميدم مشكل از كجا بود، حل شد.
***
نمي دونم چرا از وقتي مدرسه مي رفتم، بعد از تعطيلات عيد دوست نداشتم كه لباس هاي نو ام رو بپوشم. خجالت مي كشيدم. براي همين يا قبل از عيد چند روزي مي پوشيدم و مي رفتم مدرسه يا صبر مي كردم بعد از عيد چند هفته بگذره و بعدش اونا رو بپوشم. نمي دونم شايد به خاطر اعتماد به نفس پائينم بود يا شايد هم به خاطر اينكه تو مدرسه هاي نمونه دولتي درس مي خوندم و اوضاع مالي همكلاسي هام خوب نبود... ولي خيلي سخت بود ها...
***
اگر سازندگان لاست همينجوري پيش برن و هي اوضاع رو بغرنج تر و پيچيده كنن، من ديگه نمي بينمش ها! گفته باشم، بعدا ناراحت نشن كه چرا نگفتم! اعصابم خورد شد از بس خر تو خر شده. (گلاب به روتون). الان دارم با قسمت هاي به روزش پيش مي رم و بيشتر گيج ميشم.
***
موي فِر مُد شده با ناخن كوتاه؟ يا مد بوده؟ به هرحال خيلي بهشون مياد. (دخترهاي تو كوچه و خيابون رو ميگم!)
***
يوزارسيف رو به همسرش: دردي بزرگ در سينه دارم.
همسرش: سرورم بهتر است يه سينوهه جهت ماموگرافي مراجعه كنيد.
واقعا خوب شد همسر يوزارسيف اين حرف رو نزد. تو اين سريال هيچي بعيد نيست. يعني به نظر من برنامه عمو قناد جذابتر از سريال يوزارسيف هست و عموهاي فيتيله اي بهتر از بازيگران سريال يوسف بازي مي كنن! اونم از شاهكار سريال كه پادشاه مصر با زنش پا شدن از اون سر كشور اومدن تا زليخا رو براي يوسف، جلوي زنش، خواستگاري كنن! واقعا كه...
***
در بيشترين حد چاقي خودم به سر مي برم. نصف شلوارهام اندازه ام نيستن. به علاوه اينكه موهام هم سفيد ميشن و هم مي ريزن. چرا خوب؟ من هنوز جوونم... خودم به كنار، خانومم چه گناهي كرده كه منو بايد تحمل كنه؟ از همين فردا رژيم غذايي و درمان ريزش موهام رو شروع مي كنم. حالا فردا نشد، شنبه هفته ديگه يا حداكثر چهارشنبه، پنجشنبه ديگه. خوبه؟
***
يكي از بزرگترين پارادوكس هاي عمرم رو دارم با چشم ميبينم: مسعود ده نمكي شده آدم فرهنگي و روشنفكر! اگر بميرم هم نمي رم سينما و اخراجي هاي 2 رو ببينم. صبر مي كنم تا سي دي اش (چه بهتر اگه غيرمجازش باشه) بياد و تو خونه ببينم تا پول كمتري بره تو جيب اين آدم.
***
چلاق بشم اگه اين پاراگراف رو از خودم درآورده باشم. عين همين تو تلويزيون شنيدم:
«در مسابقات بين المللي قهرماني جهان شركت كردم و در وزن منهاي سي (30) كيلوگرم برنده مدال طلا شدم.»
يه نونهال تكواندوكار اينو تو مصاحبه اش گفت! تا قبل از اينكه برم جلوي تلويزيون و چهره اش رو ببينم فكر كردم برنامه ي طنزه!
***
اگه گفتين شباهت هاي علي دايي و مهران مديري چيه؟ درسته، هر دو تاشون به يك منبع قوي قدرت وصل هستن، ثروت هر دوتا از پارو بالا ميره و هر دو امسال گند زدن! علي دايي با مربي گري اش و مهران مديري هم با سريال مزخرف مرد دو هزار چهره!
***
فروردين تولد الهام و متين خانش بود. با تاخير اين دو ولادت باسعادت رو به خانواده ي سه نفري شون تبريك مي گم! ايشالا سالهاي سال با هم خوش و خرم باشن. عكس از زماني كه متين اومده بود مشهد و گويا از ديدن ما خيلي ذوق زده شده بود!

***
عكسي از سفره هفت سين ما كه به علت خرابي بلاگر نتونستم تا حالا آپلودش كنم. خودمون كه خيلي خوشمون اومد ازش:

***
مادرم يك هفته است كه شيمي درماني رو شروع كرده. حالش خيلي بد شده. چاره اي نيست، عوارض شيمي درماني هميناست. خواهش مي كنم دعا كنين.
خوش باشين و التماس دعا

پست اختصاصي- تولد نوشا

2009-03-27T15:10:00.003+04:30

نوشا خانوم،
تولدت مبارك. اميدواريم كه سالهاي سال خوش و خرم و خندان، بهار رو ببني و تولد بگيري و ما رو هم دعوت نكني، از ترس اينكه بيايم بخوريم، كيك تولدت رو!
اين عكس رو خودم گرفتم، شقايقي كه از دل سنگ اومده بيرون. مثال نابي از اميد به زندگي...
خوش باشي
اكسير و كيميا
هفت فروردين هشتاد و هشت

پست ريزه ميزه 2

2009-03-21T17:02:00.007+03:30

سلام. خوبين؟ دوباره عيدتون مبارك. ايشالا كه تا حالا بهتون خوش گذشته باشه و از اين به بعد هم بيشتر خوش بگذره.
***
خوب چيكار كنم خاتمي انصراف داد؟ به زور كه نميشه كسي رو مجبور به رئيس جمهور شدن كرد. وقتي شنيدم كانديدا شده هم خوشحال شدم و هم ناراحت. وقتي هم ديدم انصراف داده هم ناراحت شدم و هم خوشحال. خداييش دلايل انصرافش قانع كننده بود. ببينيم ميرحسين موسوي چيكار ميكنه. فعلا كه براي راي آوردن ميرحسين تلاش مي كنيم. تا ببينيم چي ميشه.
***
بايد اعتراف كنم كه در لحظه تحويل سال، منتظر شنيدن صداي توپ و گفتن اين جمله «آغاز سال يكهزار و سيصد و هشتاد و هشت خورشيدي» و اون آهنگ معروف دي ديدي ري... (!) هستم. ولي چند ساله كه تلويزيون از همين لذت كوچيك ما رو محروم مي كنه. احترام دعا و قرآن و اذان به جاي خود، لحظه تحويل سال بايد مفرح و شادي آور باشه نه اينكه روضه پخش كنن و اذان بگن و نقاره خونه حرم رو بذارن. سال تحويل امسال خيلي لوس بود تلويزيون.
***
يوسف گمگشته يا لاست يوزارسيف!
پدر: پسرم اسم برادران حضرت يوسف رو بلدي؟
پسر: بله بابا. بنجامين، سعيد، ساوير، جك، جان، هارلي، چارلي، جين، مايكل، والت، دزموند، اكو، بون!
***
قالب جديد رو با كمك فراوان دوست خوبم حكمت خام فراهم كردم. يعني ايشون لوگو رو ساخت و با ديد هنري اش رنگ هاي جديد رو پيشنهاد داد. بعد هم كه تاييد نهايي توسط كيميا خاتون انجام شد، به بهره برداري رسيد! اون سيب هم به مرور زمان گاز خورده شده ديگه. هميشه كه آدم تر و تازه نمي مونه. سيب هم تا وقتي گاز نزني كه نمي فهمي چه ميوه ي خوبيه! اينم دليل اون گاز!
***
يكي از خاصيت هاي يه «بنده خدايي»، قدم سنگين و چشم شوريه كه داره. مثلا وقتي وارد سالن كشتي ميشه در حالي كه كشتي گير ايراني در مسابقه فينال داره قهرمان جهان ميشه، يهو كشتي گير خاك ميشه و مي بازه! يا مثلا وقتي همسر يه بنده خداي ديگه اي توي بيمارستان بستريه و داره با مرگ دست و پنجه نرم مي كنه ولي حالش كم كم داره خوب ميشه، اين آقا ميره عيادت و فرداش اون همسر بنده خدا مي ميره! خيلي جالبه ها!
***
آي اينقدر بدم مياد وقتي بهم مي گن حاج آقا. خوب مرد و زن حسابي، چشماتو باز كن و تو روم نگاه كن، به من مي خوره كه حاج آقا باشم؟ يه ذره عقل و شعور هم خوب چيزيه! يادش به خير از همون ترم اول دانشگاه، همه به هم مي گفتيم «مهندس«! حالا همون هم برام بي معني و خسته كننده شده.
***
گروه آريان به مناسبت نوروز يه آهنگ جديد دادن بيرون به اسم «عيد اومد، بهار اومد». جالبه. اينم لينك دانلودش اگه هنوز كار كنه.
***
شب عيد رفتيم دو تا ماهي قرمز بخريم براي سر سفره هفت سين. بعد كه اومديم خونه ديديم توي تنگ ماهي، فايتر رو انداختيم. مجبوربوديم فايتر رو به ظرف اصليش برگردونيم تا جا براي مهمونهاي جديد باز بشه. ولي آب مونده كه كلرش از بين رفته باشه نداشتيم. به فكرم رسيد كه شيشه آب تو يخچال رو بريزم تو ظرف فايتر چون كلرش از بين رفته بود. بالاخره فايتر رو انداختم تو ظرف جديدش و مشغول ماهي هاي جديد شدم. يهو ديدم كيميا اومده ميگه فايتر مرد! نگاه كردم ديدم اومده روي آب. دست زدم بهش ديدم تكون نمي خوره. اشك تو چشمهامون جمع شده بود. هم از اينكه انگار عضو سوم خونه مون رو از دست داده بوديم هم از اينكه با خودم مي گفتم با دست خودم شب عيد اين بيچاره رو كشتم. مات مونده بودم كه چي شده، كه كيميا گفت آبش سرد بوده. يهو به فكرم رسيد كه نكنه بيچاره شوكه شده از آب سرد! آب ظرف رو فوري خالي كردم و روش آب گرم ريختم. بعد از يك دقيقه ديدم داره كم كم تكون مي خوره. يه ده دقيقه اي گذشت و ديديم كه دوباره زنده شد و شروع كرد به ورجه وورجه! حسابي شب عيد ترسوندمون! حالا يادتون باشه كه هيچوقت ماهي فايتر رو تو آب سرد نندازين!
***
همه چيز تلويزيون رو بيخيال، كلاه قرمزي رو عشق است!
***
مبادا ناراحت بشين كه ايران براي سال چندم دوباره از طرف آمريكا تحريم شد. مبادا نگران بشين كه پيام اوباما ناديده گرفته شد. اصلا خودتون رو ناراحت نكنين. چرا؟ چون ما با مجمع الجزاير كومور رابطه داريم! يكي از مهمترين كشورهاي دنيا. گور باباي آمريكا و اروپا و بقيه كشورها. مهم اينه كه به قول علي، رييس جمهورمون هربار ميره مسافرت، سر راهش هم يه توك پا ميره قمر (همون كومور) و يه خوش و بشي ميكنه و برمي گرده ايران! با چند نفر داشتيم تلويزيون مي ديديم كه چقدر باشكوه از آقاي احمدي نژاد تو كومور و بقيه كشورهاي كج و كوله و گدا- گودول استقبال مي كنن، يكي گفت اين جمعيت از كجا و چرا اومدن استقبال رييس جمهور ما؟ گفتم طفلكي ها از بس كسي آدم حسابشون نمي كنه، وقتي آقاي احمدي نژاد ميره اين كشورها، تعطيل رسمي اعلام مي كنن تا مردم بيان و تنها آدم سفيد پوست و مقام رسمي اي كه تا حالا اومده تو كشورشون رو نگاه كنن!
***
ممنون از باباي فاطمه كه از تهران زنگ زد و حال مادرم رو پرسيد و گفت كه براش دعا كرده. و معذرت كه لينكش رو از اون بغل به خاطر غيرفعال بودن وبلاگش برداشته بود. حالا دوباره گذاشتم سرجاش و مجددا ممنون.
***
اين چند روز گذشته از بس مشهد سرد شده بود، ما در حال قنديل بستن پاي سفره هفت سين حاضر شديم! بقيه ايران چه جوري بود؟ با بارون ديشب هم حسابي هواي مشهد زمستوني شد. دلم براي مسافرها مي سوزه، مخصوصا اونايي كه گوشه و كنار چادر زدن.
***
دو هفته مونده به عيد بابام برامون سبزه انداخته بود. از بس سبزه ها بلند شدن، الان ديگه وقت گره زدن شون شده! فكر كنم روز سيزده بايد محصولاتشون رو درو كنيم! حالا بعدا عكسشون رو با عكس سفره هفت سين مون براتون مي ذارم.
***
محسن حاجيلو كم بود، رفته با خودش يه وردست هم آورده. اين تيكه از ديالوگشون رو گوش كنين: (به جون خودم عين همينا رو گفتن!)
رفيق محسن حاجيلو: اين بادوم هاي بوداده خيلي خوشمزه هستن.
خود محسن حاجيلو: آره. خدابيامرز مادرم هم خيلي «بو مي داد»!
***
بقيه جاها رو نمي دونم ولي تو مشهد عيد ديدني و كلا ميزباني كردن از مهمون، برابر است با به زور خوراندن! هرچي ميزبان مهمون هاش رو بيشتر دوست داشته باشه، بيشتر چيزي به خوردش ميده! حالا كه دو، سه روز از عيد گذشته حالم خيلي خرابه، خدا تا آخرش رو به خير بگذرونه!
***
چند روز پيش، قبل از تعطيلي ها، تو جهاد كشاورزي مشهد (چهارراه بيسيم) كار داشتم. فقط گلدان هايي كه توي دبيرخانه اين اداره گذاشتن رو ببينين! از يك دم همه منگولن! خوبه جهاد كشاورزي هست كه كارش مربوط به كشاورزيه!

***
ايشالا زود برمي گردم. التماس دعا و خوش باشين هميشه

نوروز پيروز

2009-03-19T13:23:00.004+03:30

يا مقلب القلوب و الابصار*** يا مدبر الليل و النهار
يا محول الحول و الاحوال*** حول حالنا الي احسن الحال
سلام. باز هم عيد رسيد... باز هم سال نو... باز هم بهار.
اميدوارم سالي كه شروع مي كنين بهتر از هر سالي باشه كه تا حالا ديدين.
اميدوارم سالي داشته سرشار از سلامتي، سرور، سعادت، سرمايه، سربلندي و... سين هاي خوب ديگه.
اميدوارم سال جديد مثل گاو براتون زايش و بارش داشته باشه!
آرزو مي كنم سال جديد همراه با موفقيت تو هر زمينه باشه، زندگي، تحصيل، كار و...
اميدوارم سال نو سال ظهور امام مون، شفاي همه مريض هامون، خوشبختي جوان هامون، برداشته شدن بار مشكلات از دوش عزيزان مون، سلامتي مسافرهامون، موفقيت محصل هامون، بچه دار شدن بي بچه هامون، ازدواج مجردهامون، خونه دار شدن بي خونه هامون، برطرف شدن مشكلات زندگي مردم كشورمون، عوض شدن رييس جمهورمون و... باشه.
لحظه تحويل سال از دعا براي همه دوست هاتون فراموش نكنين، مخصوصا اكسير و خانواده اش...
خوش باشين هميشه و منتظر پست بعدي ام باشين، اگه زنده موندم سوم فروردين از اون پست هاي مفصل دارم، به اميد خدا. (در ضمن قالب جديد خوبه؟)
خوش باشين هميشه و مجددا نوروزتون پيروز

(شيراز، باغ ارم، ارديبهشت 87)

خدا رو شكر

2009-03-12T19:26:00.004+03:30

سلام. خوبين؟ ما هم خوبيم. همه خوبيم.
خدا رو شكر، عمل مادرم با موفقيت انجام شد. دكتر جراح گفت كه تمام بيماري رو از بدن مادرم خارج كرده و حالا نوبت دكتر متخصص شيمي درماني است تا ببينه براي ادامه درمان مادرم چه كارهاي ديگه اي بايد انجام داد. شيمي درماني، برق دادن و.... به هرحال خطر رفع شد. چيزي كه ازش مي ترسيديم، يعني درگير شدن جاهاي ديگه بدن، به خير گذشت. خدا رو صد هزار مرتبه شكر...
به قول مادرم، به دوستش كه از شيراز زنگ زده بود و گريه مي كرد، گفت: اينهمه آدم خوب برام دعا كردن، قول مي دم كه خوب بشم... خدا رو شكر كه روحيه مادرم خوبه، خدا كنه بقيه هم بتونيم اين روحيه رو تا آخرين مرحله درمان مادرم حفظ كنيم. همه ي فاميل و دوستان و آشنايان سنگ تمام گذاشتن. حتا شاگردهاي سي، چهل سال پيش مادرم. خدا رو شكر...
به همه تون مديونم، تشكر مديونم. همه شمايي كه لطف كردين و براي مادرم دعا كردين، بهم روحيه دادين، چيزي گفتين و نوشتين... ممنون... نمي گم جبران مي كنم، خدا نكنه كه لازم باشه اينجوري جبران كنم. ايشالا كه تو خوشي هاتون بتونم سهيم باشم. هرچند آدم توي غمها تنها ميشه وتوي شادي احتياجي به كسي كه باهاش باشه نداره.
بينهايت ممنوم از همسرم، همراهم، همسفرم و شريكم، كيمياي عزيزم. نمي دونم چه جوري ازش تشكر كنم... براي همه لطفهايي كه تو اين چند هفته ي سخت بهم داشت. كمك هايي كه كرد، غصه هايي كه خورد، هماراهي هايي كه كرد و... براي همه چيز. مثل يك دختر براي مادرم زحمت كشيد، كمك كرد و خسته شد... ممنونم ازت... نمي دونم چه جوري جبران كنم...
ممنون از دوستهاي خوبم كه تلفني و اس ام اسي و كامنتي و چتي و... هر جور كه تونستن ابراز لطف كردن، الهام، نوشا، علي، مصطفي، حوريه، فرشته، علي، زهرا، مرتضي، پيوند، مولود، صبا، مرضيه و... بقيه ي دوستام. مخصوصا دوستاي فرندفيدي. از همه ممنون.
بماند كه تو اين چند روز بين من و سرورم، امام زمانم، گذشت... اونو چه جوري مي تونم جبران كنم... قربونش برم...
***
بچه كه بودم بابام مي گفت كه براي قرآن قيمت نمي ذارن، چون نميشه براي كلام خدا قيمت گذاشت. پشت جلدش مي نويسن هديه: فلان قدر. حالا جالب اينجاست كه توي اين نمايشگاه كه مدتهاست در قلب مشهد برگزار ميشه (ميدان شريعتي يا همون فلكه تقي آباد)، نه تنها براي قرآن قيمت گذاشتن، حتا تخفيف هم ميدن!

***
اين پست براي اون دوست هايي بود كه از حال مادرم مي پرسيدن. زودتر برمي گردم و بيشتر مي نويسم.
فعلا بايد با خونه تكوني دست و پنجه نرم كنم، اولين سالي كه تو خونه ي خودم هستم! باز دوباره ياد سيندرلا و اليور توييست و كوزت و اوشين و... همه مظلومان تاريخ افتادم، با اومدن مراسم خونه تكوني!
خوش باشين و مثل هميشه التماس دعا

اون چيزي كه مي خواستيم نشد، ولي اميدمون رو از دست نداديم

2009-03-05T23:16:00.004+03:30

يا وجيها عند الله... اشفع لنا عندالله
نشد... چيزي كه مي خواستيم نشد...
راضي هستيم به رضاي خدا...
مادرم، در عرض يك هفته فهميد كه مريض شده، نمي خوام اون اسم لعنتي اين مريضي رو به زبون بيارم... هموني كه مثل عقرب ميافته به جون مريض...
هفته ي پيش عمل كرد، يك هفته منتظر معلوم شدن نتيجه آزمايش ها و اسكن و سونوگرافي بوديم...
يك هفته اي كه مثل يك سال به همه مون گذشت...
ولي امشب فهميديم كه هنوز اون مرض لعنتي ريشه كن نشده از وجود مادرم...
فردا (جمعه، 16 اسفند) دوباره مادرم ميره زير تيغ جراحي تا به دست دكترش و به لطف خدا از شر اون مريضي راحت بشه...
يك عمر عاشق امام زمان (عجل الله تعالي فرجه الشريف) بودم، ادعا ندارم كه براشون كاري كردم، فقط عاشقشون بودم، حالا هم فقط ازشون مي خوام كه يك ساعت توي اتاق عمل مادرم حاضر بشن، تو روزي كه سالگرد آغاز حكومتشون و شهادت پدرشونه...
تو اين يك هفته آماده شنيدن هر چيزي بودم، براي مادرم يه وبلاگ راه انداختم تا هم حواسش پرت بشه و هم بتونه حرف دلش رو توش بنويسه، رفتم اون كتابي رو كه نويسنده اش يه دوچرخه سواره كه از دام اين بيماري برگشته رو براش خريدم، به همه خانواده روحيه دادم و... و اين كار از همه چيز سخت تره، چون بايد با مسخره بازي هام به پدرم و خواهر و برادرم و مهمتر، به همسرم روحيه بدم... خيلي سخته ولي از عهده اش برميام... فكر نمي كردم روزي برسه كه مجبور بشم اين چيزها رو توي اكسير بنويسم... ولي رسيد اين روز...
فردا صبح بايد مادرم رو از داخل حلقه ياسين رد كنيم و ببريمش بيمارستان...
نميگم براش دعا كنين، چون مي دونم اگه دلتون با اكسير باشه حتما براش دعا مي كنين
ببخشين كه تا معلوم شدن نتيجه نهايي عمل مادرم، اكسير مثل قبل نيست... مي خوام فقط حرف دلم رو توش بنويسم، اگر هم نخوندين ناراحت نميشم، اينا رو اينجا مي نويسم تا خودم خالي بشم، نمي خوام كسي رو پر كنم...
خدا رو صد هزار مرتبه شكر مي كنم كه همسري دارم كه كنارمه و هوامو داره، اگه كيميا نبود، كم آورده بودم، خيلي وقت پيش...
ايشالا كه توي خوشي هاتون شريك باشم
تشكر بينهايت به همه دوستام بدهكارم، نوشا و بقيه دوستهام. مخصوصا دوستهاي فرندفيدم كه نديدمشون ولي منو شرمنده محبتشون كردن... التماس دعا
خوش باشين هميشه

پست ريزه ميزه

2009-02-22T14:12:00.004+03:30

سلام.
محرم و صفر تموم شد. مثل هرسال پايان صفر رو به پيامبر (صلي الله عليه آله) تبريك مي گيم. (حديث داريم كه پيامبر فرمودن «هر كس مژده پايان صفر و آغاز ربيع را به من بدهد، مژده بهشت را به او مي دهم.» با اين مضمون)
***
جريان اون اسم هاي دختر رو نگرفتين! قضيه رو جدي گرفتين ولي اصل موضوع رو نفهميدين چيه! بيخيال!
***
تفاوت
اين كانال:
خبرنگار اول رو به دوربين، بعد از تمام شدن گزارش: سيد غلوم نقي حسنابي ممقان درّه شاخويي، خبرنگار اعزامي واحد مركزي خبر، صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران، جمهوري تازه به استقلال رسيده ي چهار ولايت دانگو، ناحيه گينه بيسائو، منطقه شمال شاخ آفريفا، كنگوي عليا
اون كانال:
خبرنگار دوم رو به دوربين، بعد از تمام شدن گزارش: سياوش اردلان، بي بي سي
***
بدون شرح:
خبر: فلسطينيان ساكن مناطق اشغالي، جهت ابراز همدردي با ساكنان غزه، رستوران هاي اسرائيلي را تحريم كردند.
توضيح: يعني تا حالا كه ما خودمون رو براي ساكنان غزه هلاك مي كرديم، هم ميهن هاشون مي رفتن تو رستوران هاي اسرائيلي غذا مي خوردن!
پي نوشت: فكر نكنين با غرض اين خبر رو نوشتم. اين هم آدرس خبر از سايت راديو قرآن
***
البته خيلي خوشحالم كه بالاخره نه تنها حماس با اسرائيل به آتش بس رسيدن، حتا فتح و حماس هم پشت ميز مذاكره براي دولت ائتلافي نشستن و همون چيزي كه من آرزو داشتم انجام شد. زمستون رفت و روسياهي اش به زغال موند...
***
بيشترين وقتي كه حرصم مي گيره زمانيه كه تا تو هر چيزي كم مياريم، اون دو هزار و پانصد سال تمدن مون رو چماق مي كنيم و مي كوبيم تو سر و كله ي هم! آقا جان، تموم شد اون دوران. اون سال هاي تمدن دود شد و رفت هوا. وقتي الان هنوز نمي تونيم گندم مورد نياز خودمون رو توليد كنيم، وقتي هنوز نمي تونيم يك سنجاق قفلي درست كنيم و از چين وارد مي كنيم، به چي مي نازيم؟ فكر نون كن كه خربزه آبه. الان رو بچسب. ول كن اون دو هزار و پونصد سال كذايي رو. وقتي هيچ اثري جز خرابه هاي تخت جمشيد كه اونا هم هر سال يا دزديده مي شن و يا زير باد و بارون از بين مي رن، از اون تمدن طلايي نمونده، به چيش دلت خوشه؟ كاش همه اش رو بفروشن به خارجي ها يا بيان بدزدنشون و ببرن موزه هاي اونور تا بيشتر از اينا داغون نشه.
***
سه عامل جديد اعتياد اعلام شد: گودر، توئيتر، فِرفِر! حالا نمي دونم چه صيغه ايه كه آخر همه شون «اِر» داره؟ مثل ميوه هاي خوشمزه كه اول اسمشون «ان» داره: انار، انگور، انجير و...!
***
با توجه به احترامي كه به هنر نيك آهنگ كوثر دارم، ولي نمي تونم دليل اين همه منفي بافي و بد و بيراهي كه به خاتمي و طرفدارهاش ميگه رو بفهمم چيه؟ برادر من زندون رفتي، از كار بر كنار شدي، تحقير و توهين شدي، درست. ولي مگه تنها نفري بودي كه اين بلاها سرت اومد؟ با توجه به اينكه خيلي ها كه بدتر سرشون اومد، موندن ايران، ولي تو رفتي. تقصير كي بود؟ كسي مجبورت كرد؟ اون زمان عقيده ات اون چيزها بود، چوبش رو هم خوردي. كسي كه به زور وادارت نكرده بود كه طرفدار اصلاحات باشي برادر من. حالا هم ناراحتي هاي اون زمانت رو داري اينجوري بروز مي دي و مي خواي از خاتمي و اصلاحات انتقام بگيري. دوست عزيز، ما چاره ي ديگه اي نداريم، بايد به خاتمي راي بديم. همين يك راه پيش پامون مونده. مثل شما هم نمي تونيم ايران رو بذاريم و بريم اون ور آب و هي بگيم «لِنگش كن». بذرا ما دلمون خوش باشه به اينكه مثلا با اومدن خاتمي مي تونيم دوباره نفس بكشيم. عجيبه!
***
نمرديم و قيافه خورشيد خانوم رو هم تو تلويزيون ديديم! صنم دولتشاهي هم رفته تو بي بي سي فارسي.
***
ببينيد براي بار چند مي گم، حالا هي گوش نكنيد، يك روزي ميرسه كه مي گين خدا بيامرزدت اكسير، هي گفتي و ما هي گوش نكرديم: همين الان مشترك فيد اكسير بشين. بعد فيلترم مي كنن، نمي تونين هيج جوري پيدام كنين ها! تازه بي دردسر مي تونين پست هاي اكسير رو هم تو خونه و پشت ميز كامپيوترتون، تو فيد خوانتون بخونين! از ما گفتن بود.
***
مژده! مژده!
ديگر نگران نباشيد، بالاخره قالب كوكو رسيد!

***
خوش باشين و التماس دعا
به زودي برمي گردم، به اميد خدا

پستِ نذري

2009-02-19T17:21:00.004+03:30

سلام.
مدتيه كه يا تو وبلاگ ها يا تو ميل و يا جاهاي ديگه، حديث هايي مي بينم كه مثلا نظر امامان رو در مورد فلان كار، مسخره كرده. يا با حديث هاي جعلي و بي پايه، يا از روي غرض، يا با تحريف و يا از روي ناداني. نمي دونم چي بگم، چون تكذيب اين جور احاديث از ريشه و قاطعانه كار خيلي سختيه و مجتهدها توش موندن، چه برسه به مردم عادي. ولي اگه يك كم انصاف داشته باشيم و يه ذره به خودمون زحمت بديم، با كمي فكر كردن، به راحتي مي تونيم بفهميم كه فلان حديث جعليه يا واقعي.
دبيرستان كه مي رفتم، يه معلم ديني داشتيم كه مدير مدرسه مون هم بود (اگه اسمش رو بگم، همه بچه هاي مشهد مي شناسنش) بحث شد درباره احاديث جعلي و كتاب هايي مثل «حلية المتقين». مثلا يه جاش نوشته بود كه نگاه كردن به صفحه شطرنج مانند نگاه كردن است به (ببخشيد) فلان جاي مادر! يا وقتي مي خوايم وارد توالت بشيم با پاي چپ وارد بشيم و موقع خارج شدن با پاي راست. ما هم تو اون سن منتظر بوديم كه معلم بگه شكاف ديوار تا از خنده روده بر بشيم و نيم ساعت وقت كلاس رو بگيريم ولي اين معلم مون خيلي زرنگ بود، خدا حفظش كنه، رشته كلام رو به دست گرفت و حداقل در مورد من، خيلي از گره هاي فكري منو باز كرد.
مي گفت كتاب بحارالانوار علامه مجلسي كه 110 جلد داره، مرجع كامل تمام احاديثي هست كه تو مذهب شيعه نقل شده. ولي مرجع قابل اطميناني نيست چون هرچي حديث اومده رو جمع كرده و كاري به درست يا جعلي بودنشون نداشته. به قول امروزي ها مثل ويكي پديا مي مونه. مثلا در مورد شطرنج، چرا بايد يك بازي فكري با همچين عبارتي توصيف بشه؟ معلومه كه اين حديث هيچ پايه و اساسي نداره. ولي وارد و خارج شدن به توالت، (اينا هنوز حرف هاي معلمم هست) علم فيزيولوژي ثابت كرده كه گرانيگاه بدن كمي به سمت راست بدن متمايله، براي همين گفتن كه با پاي راست از توالت خارج بشين يا وارد مسجد بشين تا اگر در اون لحظه اي كه پاي شما بالاست، عزرائيل اومد و قبض روحتون كرد (البته دور از جون شما!) چون وزن بدن به سمت جلوست، جسد به سمت جلو بيفته و از توالت خارج شده باشه و يا داخل مسجد بيفته. به همين راحتي! ولي اون زمان اگر امام مي اومده و مي خواسته اين موضوع رو براي عرب هاي بيسواد و لجباز توضيح بده، كي حاليش مي شده؟
يا مثلا مي گن از قسمت شكسته ليوان يا ظرف، آب و غذا خوردن مكروهه، خوب معلومه چرا، چون اون قسمت تميز نميشه و ميكروب لاي بريدگي ها مي مونه و باعث بيماري ميشه. يا مي گن كه شب روي ظرف آب، كه اون زمان كاسه بوده، سرپوش بگذارين چون اجنه شب وارد آب ميشن! حالا تصور كنين امام مي خواسته به مردم ميكروب و آلودگي رو توضيح بده، مي فهميدن؟ يا حديث داريم كه مستحبه موقع پوشيدن لباس، سه بار اون رو تكون بدين، خوب خيلي دليلش واضحه، اين كار رو مي كنيم تا اگه حشره يا جانوري تو لباس باشه بيفته بيرون، اون زمان عقرب و مار و سوسك و حشرات موذي زياد بودن، شايد حالا ديگه تو خونه اي نباشه.
يا در فلان ساعت و فلان روز بچه دار شدن بهتره و فلان ساعت خوب نيست. اينا خيلي طبيعيه اگر با ديد نجوم و ستاره شناسي و تاثير صور فلكي بر روي زمين و جو زمين بهشون نگاه كنيم. حتما در مواقع خاصي رحم زن و غدد مرد تحت تاثير نيروهاي سماوي قرار مي گيرن و واكنش هاي متفاوتي از خودشون نشون مي دن.
يا دراز كردن شخصي كه در حال مرگه رو به قبله، دليلي نداره جز اينكه بدن در راستاي قطب هاي مثبت و منفي زمين قرار مي گيره و گردش خون راحت تر ميشه. يا چرا بايد نماز هاي مغرب و عشا و صبح رو با صداي بلند بخونيم. تا هم خواب از سرمون بپره و هم غير مستقيم اگر كسي اطرافمون خواب هست رو به نماز خوندن دعوت كنيم.
يا مثلا درمورد تعداد ركعت هاي نماز، يه چيز جديد تازگي خوندم كه شب معراج، پيامبر (صلي الله عليه و آله) به «سدرة المنتهي» رسيدن، جايي كه حتا جبرئيل هم اجازه حضور نداشته و اگر يك قدم جلوتر مي رفته بال هاش مي سوخته، پيامبر به روايتي مستقيم با خدا گفتگو كردن. خدا در آن شب بر امت پيامبر پنجاه نماز واجب مي كنه. پيامبر در حال برگشت به حضرت موسي بر مي خورن، حضرت موسي ميگن كه براي امت ضعيف تو، پنجاه نماز زياد است، برو از خدا تخفيف بگير. پيامبر برمي گردن و در حالت سجده به خدا مي گن: پروردگارا بر امت من پنجاه نماز واجب نمودي در حاليكه امت من ضعيف ترين امت هستن و عمري كوتاه تر از بقيه امت ها دارن، بر امت من در نماز تخفيف بده. خدا مي فرمايد كه ده نماز بر آنها تخفيف دادم. پيامبر بر مي گردن و دوباره حضرت موسي ميگن كه چهل نماز هم زياده، برو و باز هم تخفيف بگير. همينطور ادامه پيدا ميكنه تا خدا فقط پنج نماز بر امت پيامبر واجب قرار ميده. باز حضرت موسي ميگن كه برو و باز هم تخفيف بگير ولي اين بار پيامبر مي گن كه من خجالت مي كشم ديگه. همان زمان از طرف خدا پيام ميرسه كه من هم اين پنج نماز را به منزله پنجاه نماز قبول ميكنم و به تو امت تو ثواب پنجاه نماز عطا مي كنم. روايت هست كه اون پنج نماز، نمازهاي دو ركعتي بودن. ولي پيامبر دو ركعت به نماز ظهر و عصر و عشا و يك ركعت به نماز مغرب اضافه مي كنن، به شكرانه ي وجود حضرت زهرا (سلام الله عليها) و حسنين (عليهما سلام). به همين خاطر به اين هفت ركعت «فرض النبي» گفته ميشه و در سفر اين دو ركعت ها از بين ميره و نماز شكسته ميشه، به جز يك ركعت نماز مغرب كه به ياد حضرت زهرا (سلام الله عليها) بايد در سفر هم خونده بشه.
ولي در عين حال هنوز هستند دستوراتي كه تو اسلام اومده و كسي از فلسفه شون خبر نداره. چون هنوز علم بشر به اون مرحله نرسيده. پس نمي تونيم قاطعانه بعضي احاديث رو رد كنيم يا مسخره كنيم.
مثال اين قضيه بر مي گرده به همون سوالي كه هميشه تو ذهنم بوده و هنوز نتونستم جوابي براش پيدا كنم:
چرا بايد براي امام حسين (عليه السلام) اينقدر عزاداري كرد؟ چرا گريه بر حسين اينقدر ثواب داره؟ چي شده كه همه چيز شيعه شده روضه ي امام حسين؟ و... همين رو نمي دونم. هنوز نفهميدم كه چرا تاريخ تغيير كرد و علي (عليه سلام) به عنوان مظلوم تاريخ، جاي خودش رو به پسرش داد، تنها امامي كه در جنگ شهيد شد...
بگذريم، بحث تكراري ميشه...
يه چيز ديگه هم نقل كنم و بريم:
در همان شب معراج خدا به پيامبر مي فرمايد: «براي امت هاي گذشته هر عبادتي كه انجام مي دادند يك ثواب نوشته مي شد همانگونه كه براي هر گناه يكي در پرونده شان ثبت مي شد، ولي براي امت تو هر گناه يكي ولي هر ثواب ده برابر ضبط و ثبت مي شود و بالا مي رود. همچنان امت گذشته اگر قصد عبادت مي كردند براي آنها اجري نبود ولي يا رسول الله امت تو هرگاه قصد عبادتي نمايند يك حسنه در دفتر عملشان ثبت مي شود حتا اگر آن را انجام ندهند و اگر انجام دهند ده حسنه نوشته مي شود. براي امت هاي گذشته اگر قصد گناه مي كردند چيزي نوشته نمي شد ولي براي امت تو اگر قصد معصيت كنند و آن را انجام ندهند و از عصيان منصرف شوند، يك حسنه در نامه عمل شان نوشته مي شود.»
چي بگم ديگه... خداي مهربوني داريم ها... ولي قدرش رو نمي دونيم...
***
مدتيه كه مي خواستم يكي از پست هاي اكسير رو نذر امام زمان (عجل الله تعالي فرجه) كنم، ولي مي ديدم كه چيز به درد بخوري نمي نويسم، اين شد كه اين پست رو نوشتم. خدا كنه كه اين پست لياقت خاك پاي آقا رو داشته باشه...
هركي خوند و خوشش اومد، يه صلوات براي سلامتي و خوشنودي امام زمان بفرسته، شايد يه چيزي هم گير من حقير بياد...
***
بسه ديگه! روضه تموم شد، چراغها رو روشن كنين! پاشين برين سر خونه و زندگي هاتون!
اينم به مناسبت داربي مي خواستم بذارم، دير شد، قبول كنين! تقابل قرمز و آبي

***
پست بعدي، به زودي، از همه رنگ!
خوش باشين و التماس دعا.

نوستالژي اسم دختر

2009-02-15T14:37:00.005+03:30

سلام
يه زماني (تقريبا دوران راهنمايي و دبيرستان) مي گفتم اگه من ازدواج كنم و بچه ام دختر بشه، اسمش رو مي ذارم «نيكي»
چند سالي گذشت و همه فكر و ذكرم اين بود كه بايد اول مادر بچه ي آينده ام رو پيدا كنم، اسمش پيشكش!
تا اينكه بالاخره مادر بچه ها رو پيدا كردم، خوشبختانه. از همون زمان تصميم داشتم كه اسم دخترم رو بذارم «لونا« يا «شادي»
ولي اين دوران هم گذشت تا همين ماه پيش كه كم كم اين اسم ها داره هي مياد تو ذهنم: «Neggy» (نگي) و «پونه» و «فرن»! اگه اينا نشد حتا به «ناجيه» هم راضي شدم!
البته «فرناز» نمي خوام. (بنا به اصل ناموس رفيق!)
حالا ببينم ديگه چه اسم هايي به ذهنم مي رسه، يهويي...!
شما هم پيشنهاد كنين خوب!
***
چرا قبلا طولاني مي نوشتم ولي سه ماهي يه پست داشتم؟
***

حالت «لاست» و دنبال اسم دختر! (آهان...! نه به خدا...! هيچ خبري نيست! باور كنين! خيالتون راحت!) داشتم خودم سرمنشا يك شايعه مي شدم، به خير گذشت!
***
چند وقته حديث قدسي نگفتم، دلم تنگ شده. اينم يه حديث قدسي درباره همسر:
خداوند مي فرمايد: «هرگاه بخواهم خير دنيا و آخرت را به مسلماني بدهم، به او قلبي خاشع مي دهم و زباني ذاكر مي بخشم و بدني كه بر بلا شكيبايي كند. به او همسري مي دهم مومن كه هرگاه به او بنگرد، شادش كند و هرگاه در خانه نباشد، امانتداري اش كند از مال و ناموسش.»
***
فرند فيد و توئيتر رو از دست ندين. اصلا كار كردن باهاشون سخت نيست. حيفه كه با دو تا محيط مجازي به اين خوبي هنوز آشنا نشده باشين.
***
دفعه ديگه يه پست مذهبي دارم، به اميد خدا. خوش باشين و التماس دعا

استاده ام چو شمع، مترسان ز آتشم

2009-02-09T12:26:00.004+03:30

سلام
خواستم براي اعلام كانديداتوري آقاي خاتمي چيزي بنويسم، همينجور كه وبگردي مي كردم، اين مطلب «ابراهيم نبوي» رو ديدم. واقعا حرف دل منو زده.
يه جاهايي رو كوتاه مي كنم و مي گذارم تو اكسير. لينك اصلي مطلب رو ندارم ولي لينك وبلاگش اينه: دوم دام دات كام
تاكيد مي كنم: اين مطلب نوشته آقاي ابراهيم نبوي است ولي چون به حرف دل من بسيار نزديكه، به طور خلاصه تو اكسير نقل قول مي كنم:
***

خاتمی آمد. همین چند دقیقه پیش جلسه مجمع روحانیون تمام شد و خاتمی اعلام کرد که نامزدی دهمین دوره ریاست جمهوری را پذیرفته است. [...]
یکی از دوستان دیروز آمده بود پای گپ و گفتی گوگلانه و می پرسید که چه کنیم با انتخابات؟ گفتم: چه را چه کنید؟ گفت، فلانی مطلبی نوشته که:
- به کسی رای می دهیم که بی عرضه باشد
- به کسی رای می دهیم که دائم حرفش را عوض کند.
- به کسی رای می دهیم که موقعی که قدرت داشته جرات حرف زدن نداشته.
- به کسی رای می دهیم که حرف و عملش یکی نیست و .....
و آخرش نتیجه گرفته که چنین کسی قهرمان ما نیست
و می پرسید " این رفیق شما منظورش چیست؟"گفتم: اولا با این مشخصاتی که اعلام کرده، احتمالا می خواهد برای خودش رای جمع کند و از طرف دیگر راست می گوید. چون من هم حاضر نیستم آدم ملاحظه کاری مثل خاتمی را به عنوان قهرمان خودم انتخاب کنم. ولی، مگر انتخابات برای قهرمانی کشور است؟
گفت: نه، ولی خاتمی هزار تا عیب دارد.
گفتم: خاتمی هزار عیب که داشته باشد یک حسن دارد و آن اینکه از همه آنها که امکان انتخاب شان ممکن است بهتر است، گیریم از آنهایی که انتخاب شان ممکن نیست بهتر نباشد، من می خواهم رئیس جمهور انتخاب کنم.
گفت: اگر آمد و شد مثل همان هشت سال چه کنیم؟
گفتم: شما را نمی دانم، ولی من اگر مثل آن هشت سال خاتمی بشود دیگر هیچ غصه ای تا آخر عمرم ندارم، حداقل یک ماه جشن می گیرم.
گفت: ولی آیا خاتمی واقعا به دموکراسی اعتقاد دارد؟
گفتم: نسبی است، [...] ولی خاتمی از نظر اعتقاد به دموکراسی و آزادی از معدل متوسط سیاستمداران و مردم ایران، بهتر است.
گفت: به نظر تو عبدالله نوری بهتر نیست؟
گفتم: عبدالله نوری خوب است، ولی نه بهتر از خاتمی، نوری اولا ممکن نیست، ثانیا مردم به او رای نمی دهند چون نمی شناسند، ثالثا تائید صلاحیت نمی شود.
گفت: حالا از کجا می دانی که خاتمی رای می آورد.
گفتم: نمی دانم، امیدوارم، و به همت خودم هم ایمان دارم. من تا روز انتخاب خاتمی برایش کار خواهم کرد، هزار هزار تا مثل من هستند، ما خاتمی را رئیس جمهور می کنیم.
گفت: حالا از کجا مردم به او رای بدهند؟
گفتم: ده دوازده میلیون نفر از ترس [...] به خاتمی رای می دهند. پانزده میلیون نفری هم بخاطر خودش رای می دهند، کافی است.
گفت: این پیش بینی را از کجا آوردی؟
گفتم: اسمش پیش بینی نیست، رجزخوانی است.
گفت: مگر جنگ است که رجزخوانی می کنی؟
گفتم: دقیقا جنگ است، بزرگترین جنگ این بیست سال گذشته. یک جنگ واقعی.

***

اين مطلب نظر صد درصد من نيست، ولي خيلي باهاش موافقم. اگر زنده بودم، در جريان انتخابات بيشتر نظر خودم رو مي نويسم تا مجبورتون كنم كه به خاتمي راي بديم!
خوش باشين و التماس دعا

به «اِف» رفتن

2009-02-07T13:52:00.009+03:30

متاسفانه يا خوشبختانه بايد اعلام كنم كه اكسير هم بالاخره به «اِف» رفت!
***
پي نوشت 1: اِف مخفف Fans of Lost (طرفداران سريال لاست!) مي باشد.
پي نوشت 2: هركي فكر بد كرد، مشغول الذمه است!
پي نوشت 3: بعد از پيگيري هاي فراوان و مخ زدن هاي بيشمار، موفق شدم سري كامل سريال لاست (Lost) رو با زيرنويس «ع. ف. جاويد» پيدا كنم و خانوادگي شروع به ديدنش كنيم. تا كنون پس از گذشت دو روز موفق شديم خانوادگي (متشكل از اكسير و بانو و والدين و فرزندان) سه دي وي دي شامل دوازده قسمت از اين سريال رو ببينيم! جوري شده كه بابام كه حتا اخبار تلويزيون رو نمي بينه، مي گه: استپ بزنين، صبر كنين نمازم رو بخونم تا بيام ببينم چي شد! كيميا خانوم هم كه شب ساعت ده سرش مي افته رو شونه اش و خوابش مي بره، تا ساعت دو نصفه شب بيدار مي مونه تا بفهمه چي به چيه!
پي نوشت 4: بايد به ديكشنري آكسفورد پيشنهاد بديم كه فعل Lost رو هم اضافه كنه. (مثل فعل گوگل و باراك و...) و معني اش رو هم بذاره: از زندگي و خواب و خوراك افتادن!
مثلا بگيم: فلاني به لاست رفت: يعني فلاني از بس معتاد سريال لاست شده، از خواب و خوراك افتاده!
پي نوشت 5: انجمن ايراني طرفداران سريال لاست و سايت آقاي عليرضا جاويد (ع. ف. جاويد) مترجم خوب اين سريال هم اين جاست.
پي نوشت 6: هنوز براي قضاوت خيلي زوده ولي تا حالا من از شخصيت اون چاقه «هارلي» خوشم اومده.
پي نوشت 7: خبرهاي تكميلي به پيوست نقد و بررسي و اظهار نظر، متعاقبا در همين وبلاگ اعلام خواهد شد.

سي سال تلاش، سي سال پيشرفت

2009-02-03T19:46:00.003+03:30

با توجه به گذشت سي سال از آغاز انقلاب اسلامي ايران، لازمست به گوشه اي از دستاوردهايي كه در اين سي سال محققان، دانشمندان، نخبگان و دلسوزان نظام به آن دست يافته اند اشاره اي هرچند كم و گذرا داشته باشيم:
علوم هوا و فضا:
دانشمندان ايراني با تلاش فراوان پس از انقلاب اسلامي توانسته اند در زمينه هوا و فضا به رشدي دوهزار درصدي دست يابند. به گونه اي كه در قبل از انقلاب هيچ موشكي به هوا فرستاده نمي شد ولي در بعد از انقلاب موشك هاي فراواني به هوا رفته اند و به زودي ماهواره هاي زيادي نيز پرتاب خواهند شد. مانند همين ماهواره اميد كه امروز به هوا رفت.
مخابرات:
محققان پرتلاش ايراني توانسته اند در زمينه مخابرات پس از انقلاب به رشدي هزار و هفتصد و سي درصدي برسند. به گونه اي كه در سي سال پيش حتا يك موبايل در ايران وجود نداشت ولي اكنون كودكان و نوجوانان و تمام اقشار جامعه حداقل يك گوشي موبايل همراه خود دارند. در همين زمينه مي توان به رشد سه هزار درصدي تحت پوشش آنتن دهي موبايل قرار گرفتن بيشتر نقاط كشور نيز اشاره كرد.
فناوري اطلاعات:
كافيست در اين زمينه فقط به يك نكته اشاره كرد تا پي به رشد كشورمان در زمينه فناوري اطلاعات برد. تا قبل از انقلاب ضريب نفوذ اينترنت در ايران چيزي در حد زير صفر بود ولي پس از انقلاب و با تلاش جوانان ايراني توانستيم اكثر نقاط ايران را به اينترنت وصل نماييم تا جوانان غيور ايراني بتواننددر هر زمان از امكانات اين فناوري همچون چت و دانلود استفاده نمايند.
اقتصادي:
به جرات مي توان گفت در زمينه اقتصادي بيشترين رشد را در بعد از انقلاب داشته ايم. دو مثال به راحتي اين موضوع را روشن مي سازد:
در قبل از انقلاب درشت ترين اسكناسي كه در كشور وجود داشت، پانصد توماني و هزار توماني بود ولي اكنون با كوشش شبانه روزي اقتصاد دانان ايراني توانسته ايم اسكناس هايي با مبالغ يك ميليون ريالي و حتا پنج ميليون ريالي نيز چاپ و منتشر كنيم. مثال بعدي نيز گواه اين ادعاست: در رژيم گذشته نهايت قدرت خريد براي اتومبيل ساخت داخل، پيكان بود. در حاليكه اكنون و بعد از گذشت سي سال از انقلاب ايران مردم مي توانند سمند، پژو، پرايد و حتا ماكسيماي ساخت ايران را بخرند. اين خود گواهي بر پيشرفت كشور در اين مدت است.
صنعت خودروسازي:
همچنين مي توان به پيشرفت ايران در اين سي ساله در صنعت خودروسازي اشاره كرد. در حاليكه در سي سال پيش اتومبيل هاي پيكان و ژيان توليد مي شد، اكنون به بالاترين درجه در اين زمينه رسيده ايم و نخبگان ايراني توانايي ساخت شاهكارهايي نظير سمند و مينياتور را دارا هستند.
خوراكي:
حتا در زمينه خوراك هم توانسته ايم به پيشرفت هاي بزرگي نظير پخت پيتزا دست يابيم كه در سي سال گذشته اين امر امكانپذير نبوده است.
***
واقعا بعيد نيست تا چند سال ديگه اين تحليل ها رو هم در آستانه دهه فجر بشنويم!
***
كارگران مشغول كارند!
توضيح: پنج نفر كارگر شهرداري مشغول سفت كردن پيچ تابلوي ايستگاه اتوبوس! روي عكس كليك كنيد تا در اندازه بزرگ ببينيد.
مكان: مشهد، خيابان احمدآباد، نرسيده به ميدان ملك آباد

خوش باشين و التماس دعا

تغيير نام شركت مخابرات ايران

2009-01-27T11:50:00.002+03:30

***
همين جوري!

!صلح، تنها راه نجات فلسطين؛ يا: غزه ما هستيم

2009-01-15T23:20:00.004+03:30

پس نوشت!
الان اومدم يه سري به اينجا بزنم، ديدم اي داد بيداد، يه پست براي دل خودم و چهار تا و نصفي خواننده اي كه سالي يك بار ميان اينجا نوشته بودم، آنچنان بهم حمله كردن كه انگار كفر گفتم! پشت دستم رو داغ كرده بودم كه از وقتي متاهل شدم، سياست رو طلاق بدم! ولي باز هم طاقت نياوردم و... لعنت بر دهاني كه بي موقع باز شود...
از ابتداي همين پست رسما اعلام مي كنم (دوستان بسيجي، اطلاعاتي، انتظامي، نظامي، قضايي، لباس شخصي، لباس رسمي و... و كليه برادران و خواهراني كه توان اين رو دارن تا نسل اكسير رو براي هميشه از روي زمين و زمان بردارن) تمام حرفهاي زير رو پس گرفته و قويا اعلام مي كنم كه حماس كه هيچي، فتح و مقاومت و حزب الله و هر گروه ديگه اي كه علاقه داره با اسرائيل مبارزه كنه، مبارزه كنه! اونقدر مبارزه كنه كه يا پيروز بشه يا ... (نه، ايشالا پيروز بشه)
اصلا به من چه، مردم دوست دارن كه بجنگن تا تمام اهالي كشورشون رو از بين ببرن، من ته پيازم يا سر پياز كه توي اين جنگ نابرابر نگران بچه هاي بي دفاع فلسطينم؟ من هم بايد مثل اونهايي كه اين زير كامنت گذاشتن يا تو بالاترين لينك دادن و چيزي نوشتن بشينم و تكه تكه شدن فلسطيني هاي بيچاره رو ببينم و بگم به به، چقدر خوبه كه دارن مبارزه مي كنن و هم ميهن هاشون هم دارن تكه و پاره مي شن. و صبح بلند شم برم سر كار و شب برگردم تو رختخواب گرم و نرم بخوابم و از پاي تلويزيون جنگجويان رو تشويق كنم و هركس حرف از صلح زد رو به باد لعن و نفرين و فحش و تهديد بگيرم!
به من چه كه دخالت كردم. اصلا بيخود عقايد خودم رو توي وبلاگ شخصي خودم نوشتم! فقط متاسفنه طبق يه قانون كه براي خودم دارم، هيچ چيز رو از تو اكسير پاك نمي كنم، فقط روش رو خط زدم تا باعث كدورت بقيه نشه. براي اينكه اين بحث هم طولاني نشه، جواب كامنت ها رو نمي دم و هركي خواست صحبت كنيم، ميل بزنه لطفا. فقط با عرض معذرت چند تا از كامنت هايي كه نويسنده هاش ذكر و يادي از جد و آباد و نسل خودشون كرده بودن رو پاك مي كنم تا خاطر بقيه مكدر نشه. لازم نمي دونم كه درمورد اعتقادات مذهبي و افكار خودم هم چيزي بگم، فكر نكنم به كسي ربطي داشته باشه، چيزي كه بين من و خداي خودم ميگذره.
اين عكس رو هم همينجوري اضافه مي كنم، قصد خاصي ندارم...

سلام. تقريبا بيست روز از آغاز جنگ غزه گذشته. هرچه خواستم در اين باره چيزي ننويسم تا بلكه اين غايله تمام بشه ولي ديدم به اين زودي تمام شدني نيست. نمي دانم واقعا پشت پرده چه مي گذرد. كاملا واضح است كه هيچ كس جنايت هاي اسرائيل را تائيد نمي كند ولي در تائيد رفتار حماس هم نمي شود نظر داد. اسرائيل جنايتكار است، شكي نيست. ولي حماس هم امامزاده نيست.
تنها قرباني اين جنگ، زنان و كودكان بي دفاع فلسطيني هستند كه بي هيچ گناهي از بين مي روند. اسرائيل بدون ترس در حال از بين بردن نسل ياغي هاي فلسطيني است، حماس دارد از جان و مال مردم فلسطين مايه مي گذارد تا قدرتش را حفظ كند و در اين بين چند كشور واقعا از حق دفاع مي كنن و چند كشور هم از مصالح خودشان.
دلم براي زنان و كودكان فلسطيني مي سوزد كه هم بايد در زير بمباران زندگي كنند كه از بين بروند و هم شده اند بازيچه ي دست دولت خودشان و دولتهاي ديگر. جايي كه صدا و سيماي ما با تحريك احساسات بيننده هايش مي خواهد از اين جنگ سو استفاده كند. همانطور كه سالها پيش همين صدا و سيما در بين حيرت و نفرت بيننده هايش صحنه هاي لخت شدن مردي را نشان داد كه با تدوين ناشيانه، يوسفي اشكوري داشت مثلا نگاهش مي كرد. كنفرانس برلين يادتان هست؟ يا جريان لنگه كفشي كه نزديك بود جزو آرم اخبار شود ولي با نامه اي كه خبرنگار به عنوان معذرت نوشت، قضيه منتفي شد. حالا هم سوراخ بدن كودكان فلسطيني، پوست ورآمده ي نوجوانان و دست ها و پاهاي قطع شده فلسطينيان شده وسيله اي براي رسيدن به هدف. در جنگ حلوا خيرات نمي كنند. نقل و نبات هم پخش نمي كنند. در جنگ هم نظامي مي ميرد و هم غير نظامي.
اين بحران هيچ راه حلي جز صلح بين فلسطين و اسرائيل ندارد. تنها راه نجات مردم فلسطين صلح است و لاغير. اگر دولت فلسطين، اگر حماس، اگر نيروي مقاومت غزه واگر كشورهاي دوست و برادر (!) مي خواهند كه مردم بينواي فلسطين زندگي را دوباره شروع كنند، بايد كه براي صلح با اسرائيل پيشقدم شوند. صلح چيز بدي نيست، ترسناك نيست، خفت آور نيست، چيزي از غرور دولتيان را كم نمي كند، بلكه نشان دهنده ي علاقه ي دولتيان به خوشبختي و از سرگيري زندگي عادي مردمشان است.
مگر امام حسن (عليه السلام) براي رسيدن به اهدافش صلح نكرد؟ مگر ايران در برابر عراق قطعنامه 598 را نپذيرفت؟ وقتي صلح مي تواند جلوي فاجعه را بگيرد، چرا كسي حاضر به صلح نيست؟ خدا لعنت كند كساني را كه چوب لاي چرخ صلح فلسطين و اسرائيل مي گذارند.
گفتن تفسيرهايي كه مبلغ و منتشر كننده آن صداي آمريكاست، بيهوده است. اينكه بگوييم فلسطين براي مرگ صدام سه روز عزاي عمومي اعلام كرد، يا يكي از رهبران حماس گفته ما بر اسرائيل پيروز مي شويم همانگونه كه يزيد بر حسين پيروز شد، يا جريان تزريق نكردن خون ايراني ها به مجروحان فلسطيني و... اينها جهت دار كردن قضيه است. يا از آن طرف اگر بگوييم حماس سپر دفاعي ايران در خط مقدم جبهه اسراييل است و يا حرف هاي ديگر، دليل موجهي براي حمايت از نسل كشي غزه نيست.
كافيست حماس سلاح را زمين بگذارد تا اسرائيل در برابر موج تمامي جهان مجبور به اعمال آتش بس شود. تا هنگامي كه حماس چوب در كندوي زنبور مي كند، نتيجه همين خواهد بود. خلع سلاح حماس نه تنها معضل كنوني غزه را حل مي كند، بلكه براي هميشه باعث مي شود كه اسرائيليان و فلسطينيان در كنار هم زندگي كنند. چيزي كه بديهي است اينست كه هيچ كس نمي تواند اسرائيل را از سرزمين موعود بيرون كند، چاره، تنها همزيستي مسالمت آميز اين دو گروه است. اگر خصومت برچيده شود، زندگي به تمامي سرزمين فلسطين باز خواهد گشت.
تنها راه نجات فلسطين، خلع سلاح شبه نظاميان و صلح است. همين و بس.

***
مدتهاست كه يك شعار در كشور مد شده و گويا مروج آن يك شبكه ماهواره اي است. شعار «ما هستيم» بازي جديدي است كه راه افتاده. جالب اينجاست كه در عرض چند روز تمام ديوارهاي شهر پر شد از اين شعار و جالبتر آنكه در عرض چند ساعت تمام اين شعارها پاك مي شود!
ديروز روي يكي از ديوارهاي شهر اين شعار را ديدم كه گويا مخالفان اين طرز تفكر هم خلاقيت به خرج داده و با اضافه كردن كلمه «غزه» در اول جمله، شعار را به: «غزه ما هستيم» تغيير دادند! خواستم صبح عكس بگيرم كه فرصت نشد. شب رفتم و ديدم كه شعار پاك شده. ولي چند كوچه پايين تر اين را ديدم! ببخشيد كه كيفيتش بد شد، نصفه شب بو د وتاريك!

***
به اميد برپايي صلح در تمام دنيا. خوش باشين و التماس دعا

!گل آقا، مادر ابطحي، لطيف... همه رفتن

2009-01-04T18:35:00.005+03:30

سلام. خوبين؟
عجيبه، چند روزه كه حالم گرفته است، مي دونم چرا، ولي نمي دونم چرا زمان نمي گذره تا نتيجه اش مشخص بشه و حالم درست بشه...
***
گل آقا براي بار چندم بسته شد. اينم يه ضد حال ديگه. هرچند از وقتي به شكل جديد منتشر مي شد، خيلي به دلم ننشسته بود، ولي باز هم برام يادآور همون گل آقاي دوران نوجواني ام بود. حق داره گلنسا، كار كردن تو اين دوره و زمونه بدون حرص خوردن و خون به جگر شدن، خيلي سخته. خدا كنه دوباره گل آقا برگرده...
***
تسليت مجدد به آقاي ابطحي براي فوت مادرشون. خدا رحمتشون كنه. فوت مادرشون دليلي شد كه دوباره ايشون رو ملاقات كنيم. چيز جالبي كه تو مجلس ختم مادر آقاي ابطحي ديدم اين بود كه نه خبري از پرده نويسي هاي رايج كه الان مد شده بود و نه خبري از كاغذهاي رنگ و وارنگي كه به اسم اعلاميه و تراكت، مردم اسم خودشون رو به رخ صاحب عزا مي كشن! خيلي عجيب بود و در عين حال خيلي خوشم اومد. شايد خود صاحبان عزا اجازه نداده بودن كسي اين اسراف رو انجام بده.
***
تو هفته اي كه گذشت يكي از اقوام دورمون فوت كرد. شايد خيلي ها بشناسنش. شايد نوشته هاش رو تو نشريات ورزشي خونده بودن، يا توي برنامه هاي تلويزيوني مربوط به كشتي خودش رو ديده بودين. مرحوم منوچهر لطيف. يكي از اساتيد كشتي و يكي از پيشكشوت هاي كشتي نويسي در ايران. خدا رحمتش كنه. خيلي مرد نازنيني بود. تازه فهميده بوديم كه سرطان داره ولي انگار نه انگار كه اين مرد مريضه. آنچنان شوخ و شنگ بود كه كسي نمي تونست رفتنش رو باور كنه. منوچهر لطيف سالهاي سال يك ستون ثابت تو كيهان ورزش داشت كه از كشتي مي نوشت، فكر مي كنم اسم ستونش پيچپيچك بود. آرشيو كامل كيهان ورزشي رو داشت، طوري كه بارها از موسسه كيهان بهش پيشنهاد داده بودن تا به قيمت بالا اين آرشيو رو ازش بخرن ولي حاضر نشده بود. يه خاطره ازش دارم كه هنوز جلوي چشممه. بچه كه بودم خونه ي يكي از اقوام ديدمش، تو حياط نشسته بوديم، رفت سر باغچه و يه گياهي كند و اسمش رو گفت و خورد. تعجب كردم كه سبزي نشسته خورده. وقتي تعجب منو ديد، گشت يكي از اين پروانه هاي بزرگ و پشمالو رو با دستش فوري گرفت و رو به من كرد و گذاشت تو دهنش! هنوز كه اون صحنه يادم مي افته تنم مور مور ميشه...
عجيب بود جمعيتي كه براي مجلس ختمش به مسجد اومده بودن. تا حالا اينجور مجلسي با اينهمه جمعيت نديده بودم. وسط مجلس يه كليپ از مرحوم درست كرده بودن با موسيقي "نبسته ام به كس دل" همايون شجريان و صحبت هاي "رضا جاوداني"، خيلي غم انگيز بود، همه گريه شون گرفت. هادي عامل (گزارشگر كشتي كه مشهدي هست) هاي هاي گريه مي كرد... همه دوستش داشتن، دوست و دشمن. رضا جاوداني تو برنامه دايره طلايي گفت تنها كسي كه براي مراسم استاد لطيف نيومد، يزداني خرم، رييس فدراسون كشتي بود! واقعا كه...! خدا بيامرزدش...
***
مدتي مي شه كه ريشم رو نتراشيدم. همين جوري. به هركس هم مي رسم بايد توضيح بدم كه به خدا هيچ قصدي از اين كار ندارم، نه سرم به سنگ خورده، نه اعتقاداتم عوض شده، نه وام مي خوام، نه كارم زير دست كسي گيره، نه كسي بهم گفته، نه... به خدا فقط و فقط مي خوام ببينم چه شكلي ميشم وقتي ريشم حسابي پر و توپ بشه!
عيال محترمه كه كم مونده يه شب تو خواب تيغ برداره و نصف صورتم رو بتراشه، مادر محترمه هم ابراز انزجار كرده، بقيه هم به نحوي مخالفت خودشون رو با اين عمل بنده اعلام كردن. ولي صبر كنين تا ريشم برسه به پر شالم، اونوقت مي بينين كه چقدر خوش تيپ مي شم! تازه مزيت ديگري كه ريش گذاشتن داره اينه كه مصر كرم مرطوب كننده و ضد آفتابم خيلي كمتر شده!
پي نوشت: ديروز و براي مراسم جشن تولد عيال محترم، ريش را بر باد دام! اينم آخر زن ذليلي!
***
يادم نيست كجا خوندم كه نوشته بود: «شادمهر دختره رو مي بينه كه داره يكي ديگه رو مي بوسه، بعد هنوز ميگه مشكوكم!» راست ميگه، نمي دونم شادمهر منتظره تا ديگه چي از دختره ببينه تا شكش به يقين تبديل بشه!؟
***
يه بچه چهار- پنج ساله از سوئد زنگ زده به عمو قناد و بقيه عموهاش، بعد از اينكه كلي سر به سرش مي ذارن و بچه منظورشون رو نمي فهمه، بالاخره به زور و مصيبت تو مسابقه برنده اش مي كنن. بهش مي گن كه منتظر باش تا جايزه ات رو برات بفرستيم.
بچه هم با لكنت و نيمه فارسي مي گه من يك بار ديگه هم زنگ زدم ولي چيزي نشد. عموها مي گن يعني چي؟ بچه مي گه برنده شده بودم ولي هنوز جايزه ام نرسيده. عموها جا مي خورن و مي گن صبر كن، مي رسه، كي برنده شده بودي؟ بچه هم مي گه سه ماه پيش هم گفتين منتظر باشم! قيافه عمو قناد و بقيه عموها ديدني بود...!
***
هنوز نمي خوان دست از سر كفش هاي منتظر الزيدي بردارن؟ يه كاري كرد، بعد هم اظهار پشيماني كرد و معذرت خواست و گفت نظرم در مورد ايران هم همينه، اينا هنوز ول كن نيستن. دست بردارين ديگه، هر چيزي يه تاريخ مصرفي داره، تاريخ كفش هاي اين عراقي ناسيوناليست هم تموم شد!
البته همون زمان شنيدم كه تو اولين مصاحبه اش، خبرنگار عراق، منتظر زيدي، گفته منتظر زيدش بوده، وقتي ديده به جاي زيدش بوش اومده، چون بوي زيدش رو دوست نداشته، زده به سرش و زده به سر بوش!
***
يه وبلاگ جديد باز شده، مال يكي از خواننده هاي اكسيره. توصيه موكد بر آن است كه خوندنش رو به هيچ وجه از دست ندين. توضيحات درباره نويسنده اش هم توي وبلاگ هست. همين چند نوشته اي كه تا حالا پست كرده عالي بودن. عكس هاش رو هم من ديدم، محشرن، قراره نويسنده عكس هايي رو هم كه مي گيره بذاره تو بلاگش. مقش هاي شب زهرا رو از دست ندين.
***
اگه تونستي اينجوري پارك كني جايزه داري! (من عكاس بودم، نه راننده، اشتباه نشه!)

***
پيشاپيش تاسوعا و عاشورا رو تسليت مي گم. كاش به جاي زدن تو سر و سينه و گري و زاري كردن، مي نشستيم و فكر مي كرديم كه امام حسين (عليه السلام) چقدر شجاع بود، نه اينكه بگيم چقدر مظلوم بود. مظلوم علي و حسن و سجاد و رضا و... مهدي (عليهم السلام) هستن، نه حسين...
التماس دعا و خوش باشين

شب چله ناز

2008-12-20T19:23:00.002+03:30

سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت،
سرها در گريبان است.
...
مسيحاي جوانمرد من! اي ترساي پير پيرهن چركين!
هوا بس ناجوانمردانه سرد است... آي...
دمت گرم و سرت خوش باد!
سلامم را تو پاسخ گوي، در بگشاي!
***
يلدا رسيد،
شب حافظ و بيداري و عشق و مهر و خوشي،
شب هندوانه و انار و آجيل،
شب دور هم جمع شدن،
شب يكديگر را پيدا كردن،
شب با هم بودن، دور كرسي نشستن و شمردن سالهايي كه گذشته، پاي صحبت ارزشمندترين هاي خانواده،
به اميد رسيدن به مهر، به فردا،
يلدا همان شب قدر است...
قدر زندگي را بدانيد و با هم بمانيد.
شب چله نازي داشته باشين،
هميشه خوش باشين.
اكسير

!رونوشت به سادات

2008-12-16T13:39:00.002+03:30

با سلام.
خدمت تمام دوستان و خوانندگان «سيد»؛
احتراما اينجانب، اكسير، آمادگي خود را جهت بوسيدن سينه اين عزيزان و دريافت عيدي اعلام داشته، مقتضي است دستورات لازم را ابلاغ فرماييد.

پي نوشت 1: نامه فوق رونوشت به كليه سادات ذكور بوده و اكسير هيچگونه مسوليتي در باب بوسيدن سينه بي بي ها (سادات مونث) به عهده نمي گيرد. خواهشمند است اصرار بي مورد نفرماييد.
پي نوشت 2: احتراما از كليه سادات كه داراي سينه اي پرمو و به اصطلاح عوام «پشمالو» مي باشند استدعا مي شود تا با داروي نظافت (با يادي از اموات علي الخصوص سعيد امامي) محل بوسيدن اينجانب را تميز و براق نمايند تا هم از نظر بهداشتي و هم از نظر احساسي اينجانب با مشكل مواجه نشوم.
پي نوشت 3: بديهي است عيدي فوق الذكر به هيچ وجه نبايد از يك فقره اسكناس تا نخورده پنجاه هزار ريالي (معاد 5 هزار تومان تمام) كمتر باشد. در غير اين صورت با سيد خاطي برخورد مقتضي انجام خواهد گرفت.
پي نوشت 4: عزيزاني كه در دسترس نمي باشند و سادات مونث مي توانند با زدن يك ايميل شماره حساب بانكي اينجانب را دريافت نموده و عيدي خود را به آن شماره واريز نمايند. واضح است كه به علت وجود كارمزد بانكي، مبلغ واريزي نبايد از صد هزار ريال (معادل 10 هزار تومان تمام) كمتر باشد.

در پايان عيد غدير را به همه خوانندگان تبريك عرض نموده و اميدواري خود را جهت خوش بودن ايشان ابراز مي دارد.
مخلص همه ي شما، محتاج به دعاي شما، اكسير
***
اون گل بنفشه بين اون همه برگ زرد و پاييزي، تقديم به شما عنوان عيدانه

پنجشنبه، 21 آذر 87

2008-12-11T18:44:00.003+03:30

سلام. خوبين؟
عيد قربان كه مبارك بود، ايشالا عيد غدير هم پيشاپيش مبارك باشه!
***
يكي از سريال هاي تلويزيون كه اين روزها پخش ميشه و جا داره اينجا واقعا ازش تقدير بشه، سريال وزين و فرهيخته «افسانه جومونگ» مي باشد! متاسفانه تا كنون بخت يار نبوده تا تمام قسمت هاي اين سريال را تماشا كنم ولي در يكي دو شب قبل كه از قضا در جايي مهمان بوديم و تلويزيون هم روشن بود، سعادت يارمان شد و توفيق اجباري يافتيم و سريال فوق الذكر را تماشا كرديم. با ديدن اين سريال توانستم به يكي از عجايب خلقت پي ببرم و آن اينكه يك فرد نابينا هم مي تواند شمشير بزند و در آن واحد با حدودا هزار و سيصد نفر شمشير بازي كرده و دمار از روزگار همه شان دربياورد و فقط يك لحظه كه حواسش پرت شود، يك مقدار مجروح گردد! با ديدن اين سريال بار ديگر به قدرت لايزال سازنگان سريال هاي كره اي پي بردم!
***
خوب شد اين باراك اوباما راي آورد. اين كه مخالف كارهاي بوش بود، حالا اينجور وحشي شده و شاخ و شونه مي كشه، واي به حال مون بود زماني كه مك كين راي مي آورد! بايد تمام ايراني ها بار و بنديل شون رو جمع مي كردن و الفرار! واقعا خدا رو بر اين نعمت هاش بايد شكر كرد...!
***
جا داره كه در اين روزها كه به فصل سرما وارد شديم و با تمام وجود سرما رو احساس مي كنيم، از دولت محترمه (ة تانيث رو براي اين گذاشتم كه دولت هم آخرش ت داره!) تشكر بسيار نمود كه به تمام روستاها و دهات و ده كوره ها وحتا پشت كوه هاهم گاز و برق كشيده و باعث شده مردماني كه قرنها بدون برق و گاز، راحت زندگي مي كرده اند لذت زندگي شهري را درك كنند و قيد كشاورزي و دامداري و... را بزنند و با فروختن زمين هاي خود و مهاجرت عده اي از ايشان به شهرها، هم فاتحه كشاورزي و دامپروري خوانده شود و هم حجم انساني و وسعت شهرها بيشتر و بيشتر شود. در يك كلام: فاتحه روستا و شهر با هم خوانده شود! بگذريم از اينكه برق و گاز شهرها هم به اين دليل كم شده. واقعا دست دولت درد نكنه...
***
تازگي ها يه موس پد خريدم، از اينهايي كه يه برجستگي داره كه مچ دست درد نگيره. با اينكه خيلي راحته ولي بوي وحشتناكي ميده. تا مدتها نمي شد تو اتاق كامپيوترم نفس كشيد! حالا اين قضيه به كنار، هر وقت كه با كامپيوتر كار مي كنم و دستم رو روي موس پد مي ذارم، دستم بوي وحشتناكي مي گيره. اين هم به كنار، مهمترين بدي اين موس پد اينه كه هر وقت خونه هستم و كيميا خانوم مياد خونه، اول دستم رو بو مي كنه و مي گه: باز پاي كامپيوتر بودي؟ اينو چيكارش كنم؟!
***
خدا چرا ايتاليايي ها رو اينقدر زيبا آفريده؟ مقايسه با ايراني ها، از عدل خدا به دوره... نعوذ بالله...!
***
فرندفيد رو از دست ندهيد. معناي واقعي اعتياد به اينترنت رو در فرندفيد كشف خواهيد كرد! بشتابيد كه هر چه زودتر آلوده شويد، بيشتر راضي خواهيد بود!
***
همين جور شانسي دنبال يه حديث قدسي مي گشتم تو كتاب، اين رو پيدا كردم:
«روزي جبرئيل از دوزخ و كيفرهاي دوزخي براي پيامبر (صلي الله عليه و آله) سخن مي گفت و هر دو گريستند. خدا وحي فرمود: شما دو نفر را ايمن مي كنم از اين كه گناه كنيد و سزاوار دوزخ شويد، ليك بايد هميشه اين چنين ترسان باشيد.»
***
اين هم پاييز كوهسنگي مشهد

خوش باشين و التماس دعا

پنجشنبه، 7 آذر 87

2008-11-27T18:21:00.001+03:30

آگهي بازرگاني:
كرم و قرص هاي با خاصيت برجسته كننده، فرم دهنده، بزرگ كننده، كوچك كننده، شل كننده، سفت كننده، كلفت كننده، نازك كننده، درشت كننده، ريز كننده، زيبا كننده، حالت دهنده، بلند كننده، كوتاه كننده، جهت سر بالا و سر پايين شدن، با ايجاد تنفر و سم زدايي، بدون درد و خونريزي و بدون محدوديت مكاني و سني و جنسي، رسيد.
كافيست يك بار از محصولات ما استعمال كنيد تا ديگر از محصولات ديگران استعمال نكنيد.
جهت كسب اطلاعات بيشتر كامنت بگذاريد و يا ايميل بفرستيد.
به خريداران محترم بدون قرعه كشي جوايز ارزنده اي اهدا گرديده و يك عدد كارت اشتراك و ضمانتنامه مادام العمر و خدمات پس از فروش و يك كارت قرعه كشي در لاتاري همراه با اعضاي خانواده و دوستان و فاميل وابسته و غير وابسته، اهدا مي شود.
فرصت را از دست ندهيد.
با تشكر
***
واقعا تو همين كثافتخونه هم چشمها را بايد شست! (نوشته روي صندوق صدقات)

!پنجه ي پا در نقش «چيز» مرد

2008-11-17T19:03:00.003+03:30

سلام. خوبين؟
سريال پرستاران هفته پيش رو ديدين؟ نمي دونم چه اجباري بود كه اين قسمت رو پخش كنن!
يه مردي رو آورده بودن بيمارستان، به خاطر اينكه زنش توي خواب «پنجه ي پاش» رو با چاقو بريده بود! مرده داشت خودش رو به در و ديوار مي كوبيد از درد، پرستارها و پليس پوزخند مي زدن، زنه هم نمي گفت «پنجه» رو كجا انداخته! دكترها به مرده گفتن اگه «پنجه» رو زود پيدا كنيم مي تونيم پيوند بزنيم، مرده هم به زنش التماس مي كرد كه بگو، قول مي دم ديگه تركت نكنم، زنه هم لج كرده بود و جاي «پنجه» رو نمي گفت! پليس هم با پرستارها بحث مي كرد كه سزاي مرد خيانتكار همينه!
ولي يه چيزايي بود تو اين قسمت كه منو سرگردون كرد:
اول اينكه تو يه صحنه پاهاي يارو ديده شد، صحيح و سالم!
دوم: چطور ممكنه يه زن زورش برسه با چاقو پنجه ي پاي يك مرد رو ببره، با اون همه استخوان؟
سوم: چطور ميشه پنجه رو انداخت تو توالت و سيفون رو كشيد؟
چهارم: وقتي پنجه پيدا ميشه، زنه مي گه كاش مي انداختمش جلوي سگ، سگ مگه پنجه دوست داره؟
پنجم: آيا يارو براي پنجه اش اونقدر گريه مي كرد؟
ششم: مگه ميشه پنجه ي قطع شده رو دوباره پيوند زد؟
هفتم: اينهمه جا توي بدن وجود داره، چرا خانومه رفته سراغ سخت ترين جا براي بريدن؟
هشتم: آيا بريدن پنجه ي پا مي تونه از خيانت مرد به زنش جلوگيري كنه؟
نهم: چرا همه زير زيركي مي خنديدن؟
دهم: چرا پرستارهاي زن خوشحال بودن ولي پرستارهاي مرد حالت چندش داشتن؟
يا ما رو خر فرض كردن يا خودشون رو به خريت زدن يا سازندگان پرستاران خر بودن يا «اسمش رو نبر» هم جزو ملحقات پا حساب ميشه و بهش ميگن پنجه و ما تا حالا نمي دونستيم!

!سفرنامه كيش و قشم و بندر عباس

2008-11-12T20:30:00.014+03:30

پس نوشت: بعد از اينكه اين پست رو نوشتم و پست كردم، ديدم چقدر زياد شده! خواستم چند قسمتي كنم، گفتم ولش كن، اگه كسي خواست اين متن رو بخونه، خودش در چند قسمت بخونه. اگر هم نخواست بخونه، خوب نخونه، نوش جانش!
سلام. خوبين؟
شنيدين مي گن فلاني آدم رو طلبيد؟ درست جريان ماست. هفته پيش كيش ما رو طلبيد! بدون هيچ تصميم قبلي، در عرض دو روز با دو تا از دوستام و خانوم هامون تو يه تور كيش اسم نوشتيم و عازم شديم. راستش تا حالا من كيش نرفته بودم و كنجكاو بودم تا جايي رو كه مي گن قرار بوده مدينه فاضله ي ايران بشه رو ببينم. بد نبود. جاتون خالي. گرما و گراني بيداد مي كرد! ديگه گذشت آن زماني كه مردم هجوم مي بردن كيش تا جنس خوب و ارزان بخرن. حالا بازارهاي كيش رو جنس هاي بنجل و آشغال چيني گرفته. جنس هايي كه نود درصدشون از مشهد گران تر بودن! به زور اگه مي تونستي چيز شكاري پيدا كني كه ارزش خريدن داشت. البته من و كيميا براي ديدن خود كيش رفته بوديم، نه خريد ولي يكي از زوج هايي كه باهامون بودن براي خريد سيسموني اومده بودن و يك زوج ديگه هم براي شنا!
به هرحال خيلي خوش گذشت. قبلا هم اين اقليم رو تجربه كرده بوديم. بهار كه رفته بوديم بندر عباس، از اونجا يك سر هم رفتيم جزيره قشم. قرار بود سفرنامه ي بندر عباس و قشم مون رو بنويسم كه چون مدتي ازش گذشت، مزه اش رو از دست داد. ولي من و كيميا واقعا از قشم خوشمون اومد. يك طبيعت بكر و جذاب كه تا حالا نمونه ي اقليم و طبيعتش رو نديده بوديم. اگر اهل لذت بردن از يك طبيعت اصيل و عجيب هستين مبادا جزيره قشم رو از دست بدين.
از اسكله حقاني كه نزديك هتل مون در بندر عباس بود با اتوبوس دريايي رفتيم به طرف قشم. حدودا نيم ساعت طول كشيد. خيلي جالب بود، يك قايق كه شبيه اتوبوس بود و به طرز وحشتناكي قديمي و خراب! با هزار ترس و لرز رسيديم جزيره.

اولين چيزي كه متوجه اش شديم جو بسيار سنگين سني مذهب ها بود. تمام جزيره اهل تسنن بودن. به نظر من مهم ترين دليلي كه دولت اينقدر به كيش رسيده ولي اصلا كاري به آباداني قشم نداره همينه كه مردمش سني هستن.

(مسجد ابوبكر صديق!)

همون دم اسكله تاكسي ها براي گردش مسافرها در جزيره و بردن به بازار به صف ايستاده بودن. از يكي از راننده ها خوش مون اومد و باهاش طي كرديم كه بيست و پنج هزار تومن بگيره و كل جزيره رو بهمون نشون بده در صورتي كه قيمتش سي هزار تومن بود. شماره تلفن اش رو دارم، هر كس خواست بره قشم بگه تا شماره راننده اون تاكسي رو بدم كه هم مرد با انصافي بود و هم مثل يك ليدر همه جا رو بهمون نشون داد و توضيح داد.
خيلي خلاصه براي كساني كه دوست دارن از جزيره قشم بدونن و يا با سرچ ممكنه به اينجا بيان توضيح مي دم:
اول غارهاي «خوربس» (يا خربس) رو ديديم. غارهايي داخل يك كوه بلند كه مثل خانه و اتاقها به هم راه داشتن. مربوط به زماني بود كه پرتغالي ها تو جزيره بودن و از اون غارها براي دفاع از نيروهاشون استفاده مي كردن. حالت يك قلعه داشت. بالاي غارها يك مقبره بود و پايينش هم يك قبرستان خيلي بزرگ. به گفته ي راهنما در زمان هاي قديم مرد عابدي در جزيره بوده كه صداي خيلي خوشي داشته و قرآن رو خيلي قشنگ مي خونده. براي همين بيشتر زن هاي جزيره جذب صداي اين مرد مي شدن. تا جايي كه مردهاي جزيره حسودي مي كنن و به اين مرد مشكوك مي شن. بهش تهمت مي زنن و يك روز تصميم مي گيرن تا از بين ببرنش. همه جمع مي شن و به طرف خانه مرد راه مي افتن. مرد هم از قصدشان باخبر ميشه و به طرف اون كوه فرار مي كنه. مردها هم تعقيبش مي كنن، وقتي مرد زاهد مي بينه كه راه فراري نداره از خدا مي خواد نجاتش بده و در همان لحظه كوه دهان باز مي كنه و مرد داخل كوه مي شه و دوباره كوه بسته مي شه. قبل از رفتن مرد به دل كوه، مردم اون روستا رو هم نفرين مي كنه و در يك لحظه همه ي مردم اون روستا از بين مي رن. براي همين بالاي اون كوه مقبره اش رو مي سازن و به اسم «شاه شهيد» معروف ميشه و پايين كوه هم ميشه قبرستان تمام مردم اون روستا. با اينكه اين داستان خيلي جالبه ولي باور كردنش يه خورده سخته. به هرحال راست و دروغش گردن راوي!

(اون اتاق بالاي كوه قبر شاه شهيده و اين عكس پايين هم همون قبرستان كه پاي كوه قرار گرفته)

جالب اينجاست كه جزيره قشم خيلي بزرگه و طولش در حدود 130 كيلومتره و تقريبا 360 تا روستا داره! باور مي كنين؟ بنا به يك روايت قديمي كه خود مردم جزيره بهش معتقدن، همونطور كه جزيره قشم يك روز از زير آب بيرون اومده و درست شده، يك روز هم به زير آب خواهد رفت و از بين خواهد رفت.
جاي بعدي كه رفتيم دره ستاره ها بود. يك محوطه بسيار بزرگ كه كوه هاي بلندي سرتاسرش رو پوشانده بودن. كوه ها به شكل خيلي عجيبي بودن براي همين مردم منطقه براش افسانه ساخته بودن. مي گفتن قرن ها پيش يك ستاره اينجا فرود مياد و خاك زمين رو به اطراف پخش مي كنه و خاكها همونطور كه خشك مي شن تبديل به كوه مي شن. واقعا كوهها به همين شكل بودن. مي گفتن كه شبها ستاره ها از توي اين دره، بسيار زيبا و نزديك ديده مي شن و اونجا محل رفت و آمد ارواحه! اينها رو حتا سازمان ميراث فرهنگي هم روي تابلوش نوشته بود!

جاهاي ديدني ديگه جزيره قشم ساحل هاي سيمين و ناز بود. «ساحل سيمين» كه مي گفتن به خاطر رنگ آبش به اين اسم معروف شده و در كنارش هم يه سري پلاژ به نام «پلاژ سيمين» درست كرده بودن كه خيلي قشنگ و باكلاس به نظر مي اومد. «ساحل ناز» هم كه نزديك چند تا جزيره كوچك بود به نام «جزاير ناز» و محل اصلي ورود اجناس قاچاق جزيره بود! چند تا جزيره كوچيك ديگه هم بودن كه به نام «جزاير هنگام» معروف بودن و در نزديكي محل تخم گذاري لاك پشت ها قرار داشتن. مسولان جاي مخصوصي رو درست كرده و محصور كرده بودن و محافظت مي كردن و تخم لاك پشت ها رو مي آوردن اونجا خاك مي كردن تا هم مردم بتونن از تخم دراومدن لاك پشت ها رو ببينن و هم از دست مزاحم دور باشن.

ديدني ديگه جزيره قشم كه وافعا باعث حيرت و لذت من و كيميا شد «درخت انجير معابد» يا «لور» بود كه اسم خارجي اش «توم سنتي Tom Seneti» است. يك درخت عجيب كه شاخه هاش بعد از رشد دوباره به طرف زمين بر مي گردن و داخل خاك مي شن. شبيه اين درخت تو كيش هم بود ولي نه به اين عظمت. درخت انجير معابد قشم واقعا عظيم بود و زيبا. مي گفتن هزاران سال عمر كرده و چند ساله قسمت هاييش مرده و به زودي از بين مي ره. راننده مون تعريف مي كرد يك درخت لور ديگه كه بسيار از اين درخت فعلي بزرگتر و باشكوه تر بوده، در جزيره قرار داشته. زماني زن هاي كولي مي اومدن و زير اون درخت بساط پهن مي كردن و به اسم فروش جنس هاشون كارهاي ديگه هم مي كردن. درخت هم كه اين صحنه ها رو مي ديده، يك روز صبرش تموم ميشه و يكي از شاخه هاش رو مي اندازه روي سر زن هاي كولي، هم اونها از بين مي رن و هم درخت از غصه و اثر گناهان كم كم خشك ميشه و از بين ميره. براي حفظ اين درخت فعلي، دو تا قلمه ازش گرفته بودن و دو طرف مسجد جامع روستاي «توريان» كاشته بودن و ازشون مراقبت مي كردن تا نسل اين درخت در جزيره منقرض نشه. فوق العاده زيبا و با ابهت و عجيب بود.

جالب ابنجا بود كه مسجد براي مردم قشم خيلي با اهميت بود. هر روستا حداقل يك مسجد داشت و مردم هم خيلي براي ساخت مسجدها هزينه مي كردن و استقبال مي كردن. مي گفتن روزهاي جمعه براي نماز جمعه از بس مردم ميان مجبور مي شن تو كوچه بايستن! بيشتر خونه هاي مردم گلي و خراب بودن ولي در كنارشون مسجدهاي بزرگ و باشكوهي ساخته بودن.
چيز جالب ديگه اي كه شنيديم اين بود كه توي يكي از روستاهاي قشم به اسم «سلخ» پيرزني هست كه با يك انگشتر مي تونه سنگ چشم آدم رو بيرون بياره! مي گفتن به مرور زمان تو چشم هر كسي مقداري سنگ جمع ميشه كه بايد حتما بيرون آورده بشه. مخصوصا مردم مناطقي كه طوفان و شن زياده. مي گفتن اين پيرزن يك انگشتر مي گيره گوشه چشم و مي كشه به طرف اين گوشه ديگه چشم و سنگ رو مياره بيرون! البته بعضي سنگ هاي بزرگ كه به راحتي در نميان رو با سوزن مي كشه بيرون! راننده مون به زور مي خواست كه ما رو هم ببره تا مجاني برامون سنگ هاي چشم مون رو در بيارن! خدا رحم كرد كه كوتاه اومد و ما رو بيخيال شد!
دم غروب بود كه رسيديم به بهترين جاي جزيره، جنگل حرا. هرچي از زيبايي اين جنگل بگم كم گفتم. جايي كه ابوعلي سينا كشفش كرد و اين اسم رو روش گذاشت. درختهايي هستن كه موقع شب و مد دريا، به زير آب مي رن و صبح با جزر آب ميان بيرون و نفس مي كشن. واقعا زيبا بودن. تو كتاب هاي مدرسه كه خونده بودم فكر مي كردم چند تا درختن ولي وقتي رفتم، ديدم كه چند هكتار از اين درخت ها وجود داره و يك جنگل واقعيه. خوبي قشم اينه كه كمتر كسي ميره اونجا و همه چيزش نسبتا بكر باقي مونده، مخصوصا اين جنگل حرا. البته باز هم مردم بومي مي اومدن و براي خوراك دام هاشون از برگ هاي درختها مي كندن و مي بردن ولي خوشبختانه ضرر زيادي به جنگل نمي زدن. مي گفتن اگر تا شب بمونيم جزيره، سر شب با قايق مي ريم وسط جنگ و دلفين ها هم ميان دور و برمون براي بازي كردن. ولي حيف كه داشت ديرمون مي شد و مجبور بوديم برگرديم بندر عباس.

چيز جالبي كه تو جزيره قشم خيلي به چشم مي خوره گله هاي شتري بود كه آزاد براي خودشون مي چريدن ولي صاحب داشتن و كسي جرات نداشت بهشون نزديك بشه!
شغل اصلي مردم جزيره قشم، به گفته راننده مون قاچاق بود! بقيه هم تو كار بازار و فروختن جنس قاچاق بودن و عده خيلي كمي ماهيگيري مي كردن. همين طور كه با ماشين مي رفتيم مي ديديم چند تا از اين وانت هاي آخرين مدل پشتش يخچال و كولر گازي و چيزهاي ديگه است و داره با سرعت مي ره و پشتش هم يك ماشين پليس آژير كشان داره مياد! ديدن اين صحنه خيلي طبيعي بود! خودشون به اين ماشين ها مي گفتن «شوتي». يك ماشين جلوتر حركت مي كنه و ماشين قاچاق بعدش و پشت سرشون يك اسكورت ديگه تا جلوي پليس رو بگيره و بذاره قاچاقچي ها فرار كنن!
يك چيز عجيب ديگه هم اونجا بود كه دهن من و كيميا از شنيدنش باز مونده بود ولي براي خودشون خيلي طبيعي بود. زن دوم. راننده مون مي گفت كه هر مردي اگه زن دوم نداشته باشه اصلا مرد نيست. خودش دختر عموش رو گرفته بود و ازش سه تا بچه داشت و چشمش دنبال يه دختر مدرسه اي تو روستاشون بود كه بره و بگيردش! مي گفت پشت خونه شون يه خونه براي پسرش ساخته و تا قبل از اينكه پسرش بره اونجا، زن دومش رو مي بره اونجا و بعد هم مي بره پيش زن اولش! با افتخار تعريف مي كرد كه داداشم شبها بين دو تا زنش مي خوابه! اتفاقا زن خيلي خوبي داشت. ما يك جمله گفتيم چند تا از اين صدفها جمع كنيم. فوري زنگ زد خونه شون و به زنش گفت كه صدف هاشون رو بذارن كنار. ما رو برد دم خونه شون و صدف هاي خيلي قشنگي كه زنش جمع كرده بود تا باهاشون چيزي درست كنه و به مسافرها بفروشه رو ريخت تو يك كيسه و به زور داد بهمون! حالا هي مي گفتيم نمي تونيم اين همه بار رو با خودمون ببريم ولي گوش نمي داد! خيلي مهمون نواز بودن.
قبل از برگشتن هم يه سري به بازارهاش زديم. چند تا پاساژ معروف داشت: صدف و مرواريد و ستاره و دريا و بازار قديمي اش هم به نام درگهان. البته ما ديگه نرفتيم اونجاها چون همه جا جنس هاي آشغال چيني بود. ولي پاساژ ستاره از همون پاساژهاي ستاره معروف بود كه تو شيراز و بندرعباس شعبه داره و دارن تو يزد هم مي سازن.
خلاصه به نظر من و كيميا قشم خيلي ديدني تر از كيش بود. واقعا لذت برديم از ديدنش. بندر عباس هم خيلي جالب بود. مخصوصا پاساژ هاش! نيلي و زيتون و از همه زيباتر و با كلاس تر در بندر عباس، پاساژ ستاره جنوب بود. ولي حيف كه بندر عباس خيلي كثيف بود و كسي براي تميزيش كاري نمي كرد. از ساحلش بگير كه كوهي از آشغال كنارش جمع شده بود و بوي تعفن تو فضا بود، تا بالاهاي شهر و جاهاي باكلاسش.
ولي همه يك طرف و پاساژ «كيش سنتر» در كيش يك طرف. زيباترين مركز خريدي بود كه تو عمرم ديدم. هرچند خيلي گرون بود ولي بايد حداقل يك بار ديدش. نود درصد بازار كيش رو چين تصرف كرده. تا جايي كه بعضي مغازه ها حتا فروشنده هاشون چيني هستن و لعنتي ها مثل بلبل فارسي حرف مي زنن. هرچي بهشون بگي مي گن: آره جنسش خوبه! جالب اينجاست كه به هيچ وجه هم اهل چونه زدن و تخفيف دادن نيستن. تا مي اومدي چونه بزني و تخفيف بگيري، دهنشون رو مي بستن و سرشون رو به علامت نه تكون مي دادن! حتا چند تامركز خريد هم به اسم چيني ها وجود داره. و چه فروشنده هايي! خوب رگ خواب مردهاي ايراني رو ياد گرفتن، هر مركز خريد يكي دو تا دختر نو رسيده و سفيد و لوند با لباس هاي آنچناني به عنوان فروشنده گذاشتن تا آشغال هاشون رو قالب ايراني هاي بدبخت كنن! كار به جايي رسيده كه پول هاي خرد و بي ارزش شون رو آوردن و به جاي صد تومني ميدن به ايرانى ها! يك قسمتي هم تو فروشگاه شون بود كه همونجا داشتن وسايل خراب شده رو درست مي كردن. دوستم مي گفت از بس جنس هاشون مزخرفه يك واحد تعميرات پيش از فروش هم تو مركز خريدشون مي ذارن!

(حتا دعاي ساخت چين هم به بازار اومده!)

هرچند نصف عمرمون تو كيش به گشتن تو بازارها و پاساژها گذشت ولي من نذاشتم كه نصف ديگه عمرمون تلف بشه! شايد بشه گفت سه جا رو تو كيش نبايد از دست داد: يكي ديدن «كشتي يوناني» هنگام غروب، واقعا محصور كننده است و ابهتي رو نشون مي ده كه داره كم كم از بين مي ره.

دومي «پارك دلفين ها» ست كه من شيفته شون شدم. از بس اين حيوون ها باهوش و با نمك بودن. سومين جا هم حتما يك سر شب بايد رفت به «رستوران شانديز صفدري» كه يك مشهدي اونجا ساخته! سر شب برين شام بخورين كه كيفيتش خوبه و بعد هم تا ساعت دو صبح از اجراي موسيقي زنده اش لذت ببرين. يك گروه موسيقي حرفه اي كه كارشون بسيار عاليه. اگه شام نخوردين پنج هزار تومن مي دين تا از يك كنسرت واقعي استفاده كنين و لذت ببرين.
حواستون باشه كه گول نخورين و جاهايي مثل «كشتي كاتاماران» رو بهتون قالب نكنن! هتل به ما گفت كه مبادا برنامه كشتي كاتاماران رو از دست بدين. گفتن شام و موسيقي زنده و گشت روي آب. ما هم خوشحال و نفري نوزده هزار تومن داديم و رفتيم. يك كشتي فسقلي كه مثل اوتوبوس صندلي داشت، يه خواننده بد صدا هم با ارگ تقليد صدا مي كرد، يه ظرف يك بار مصرف كه فكر كنم صد گرم باقالي پلو و گوشت داشت با يك سالاد مونده و بدمزه! گفتيم حالا بريم اقلا روي عرشه و از دريا لذت ببريم. عرشه كشتي هم يك فضاي سه در چهار رو تصور كنين كه صد نفر آدم روش ايستادن و نصفه شب دارن به زور سعي مي كنن تا دريا رو ببينن! كاش اقلا كشتي حركت مي كرد، رفت چند متري با ساحل فاصله گرفت و موتورش رو خاموش كرد، آخر شب هم روشن كرد و برگشت اسكله! كل برنامه مفرح كشتي كاتاماران همين بود! همون شب با بچه ها تصميم گرفتيم كه اين كلاهي كه سرمون رفته رو جبران كنيم.
فردا شب برنامه باغ پرندگان و پارك دلفين ها بود. اول بهمون گفتن كه ساعت سه بعد از ظهر حركت مي كنيم. بعد گفتن پنج و نيم و آخرش هم شش راه افتاديم. وقتي رسيديم هوا تاريك بود و باغ پرندگان رو از دست داديم، به برنامه دلفين ها هم دير رسيديم و پنج دقيقه اولش رو نديديم. با بچه ها هماهنگ كرديم كه سر و صدا كنيم و بگيم اين چه وضعيه و خلاصه شلوغ كنيم. آخرش رفتيم مدير پارك رو گير آورديم و داد و هوار كه چرا ما رو دير آوردين و ما پرنده ها رو نديديم و دلفين ها تموم شده بود و از اين حرفها! بنده ي خدا هم بليت هامون رو گرفت و امضا كرد و گفت يا فردا شب مجاني بياين يا پول تون رو از هتل پس بگيرين! ما هم رفتيم پول مون رو همون شب، تمام و كمال از هتل پس گرفتيم! انگار دلفين ها رو مجاني ديديم! به هرحال از مادر زاييده نشده كسي كه بتونه سر مشهدي جماعت رو كلاه بذاره! البته يادم باشه اگه «حسين ثابت» رو ديدم ازش تشكر كنم! حتما مي دونين كه حسين ثابت مشهديه و انگار كيش مال ايشونه! پارك دلفين ها و باغ پرندگان و هتل داريوش و چندين هتل ديگه و....
بازديد هتل داريوش هم خيلي خوش گذشت. قبلش خانومها مي گفتن كه ما رومون نميشه بيايم. كيميا مي گفت يعني چي بريم تو هتل آنچناني و مسافرهاي پولدارش رو تماشا كنيم؟! ولي رفتيم...! خلاصه اش مي كنم، از بس مسخره بازي درآورديم و آبرو ريزي كرديم، يكي از مديرهاي هتل اومد و تا دم در بدرقه مون كرد تا زودتر بريم و برنگرديم! دوستم مي گفت اگه خبر مسخره بازي هاي اون شب ما به گوش حسين ثابت برسه، حتما سكته مي كنه!

(آقاي ثابت اينهمه خرج كرده تا فرهنگ ايران و ايراني رو زنده نگه داره، ولي چرا اسم هتل به اين زيبايي و با اين عظمت رو به انگليسي نوشته؟!)

به نظر من سه روز و سه شب براي ديدن و لذت بردن از كيش كافيه. ما كه چهار روزه بوديم روز چهارم خسته شديم و بيكار مونديم. كيش فقط براي يك بار ديدن خوبه و براي اينكه كيش نديده از دنيا نريم! من اگه يه زماني دوباره وقت پيدا كنم و بخوام اون طرف كشور رو ببينم، به جاي كيش مي رم قشم. به شما هم توصيه مي كنم كه ديدن جزيره قشم رو از دست ندين، حداقل يك بار. وقتي برگشتيم مشهد، هواي كيش بيست و پنج درجه بود و بهاري و هواي مشهد چهار درجه و زمستاني!

يكشنبه، 5 آبان 87

2008-10-26T21:08:00.005+03:30

جلسه بازجويي
بازپرس: چرا اين كار رو كردي؟
متهم: من بدون حضور وكيلم صحبت نمي كنم.
بازپرس: بهت مي گم چرا اين كار رو كردي؟ حرف بزن!
متهم: من يك كلمه ديگه بدون حضور وكيلم حرف نمي زنم.
بازپرس: اين مسخره بازي ها رو بذار كنار. بگو چطوري اين كار رو انجام دادي؟
متهم: به وكيلم خبر بدين بياد. من بدون وكيلم حرف نمي زنم.
بازپرس: خفه شو. دارم ازت سوال مي كنم. بايد جواب بدي.
متهم:...
بازپرس: اين اداها مال تو فيلم هاست، حرف بزن.
متهم:...
بازپرس: خيلي خوب. اين تلفن. به وكيلت خبر بده تا بياد.
متهم:...
بازپرس: مگه با تو نيستم؟ يالا.
متهم: من وكيل ندارم.
بازپرس: يعني چي؟ پس چرا هي مي گي بايد وكيلم بياد؟
متهم:...
بازپرس: ما رو مسخره كردي؟
متهم:...
بازپرس: پس ما برات وكيل تسخيري مي گيريم. تا وقتي يكي حاضر بشه و بياد وكالت ات رو به عهده بگيره، تو همين جا بازداشتي.
متهم: من وكيل تسخيري نمي خوام.
بازپرس: يعني چي؟
متهم: يعني من وكيل خودم رو مي خوام.
بازپرس: تو كه مي گي وكيل نداري!
متهم: درسته.
بازپرس: چرا چرند مي گي؟!
متهم: من يك كلمه ديگه بدون حضور وكيلم حرف نمي زنم.
بازپرس:...
بازپرس: نگهبان... نگهبان... بيا اين رو ببر.
متهم: من بدون حضور وكيلم جايي نمي رم.
بازپرس: گم شو بيرون. نگهبان، اينو از جلوي چشم من دور كن. آزادش كن بره. فقط از من دورش كن. ديوونه ام كرد...
متهم: من بدون حضور وكيلم از جام تكون نمي خورم!
***
«دخترك» رو بچه بلاگرهاي خيلي قديمي مي شناختن. از شيراز بود. نوشتم كه عروس شده. نوشتم كه بچه دار شده و... هفته پيش با همسرش و پسر قشنگش از تهران اومده بودن خونه ي ما! تو مدتي كه خونه ي ما بودن من و كيميا ديوانه وار عاشق پسرش شديم... الان هم آنچنان دلم براي «متين» تنگ شده كه نگو... ازش اجازه مي گيرم و عكس پسر گلش رو مي ذارم اينجا. كي ممكن بود كه يه زماني فكر كنه دخترك و همسرش و پسرش، بيان خونه ي ما؟ زماني كه بهم كيميا خانوم رو معرفي كرده بود... واي... دنيا چه چيزهايي بهمون نشون مي ده كه حتا تصور آينده اش هم برامون محاله...
دخترك و همسرش، وقتي كه رفتن، شبش فهميديم كه چقدر خجالت مون دادن... از اينجا هم ازشون نهايت تشكر خودم و كيميا رو اعلام مي كنم و مي گم قربون متين برم من...!
***
حالم به هم مي خوره وقتي كامران نجف زاده ژست هاي «مكش مرگ ما» مي گيره، اشك تو چشم هاش جمع مي كنه، بغض مي كنه، لب ورمي چينه، نيمرخ به دوربين مي ايسته، صداش رو مي اندازه تو گلوش و مثلا گزارش مي ده.
حالم بيشتر به هم مي خوره وقتي با پول بيت المال ميره نيويورك و تو برادوي و هارلم و سازمان ملل و... عشق و كيفش رو مي كنه و بعد از مردم آمريكا مي پرسه ايران رو مي شناسيد؟ بدبختي هاي آمريكا رو نشون مي ده ولي نمياد تو كوچه پس كوچه ها و حتا حاشيه خيابان هاي اصلي پايتخت ايران تا فقر و نكبت رو گزارش كنه.
حالم از اداهاي كامران نجف زاده بهم مي خوره. وقتي كه پاچه هاي احمدي نژاد رو مي گيره تو بغلش و ده انگشتي مي خوارونه!
***
پرسپوليس، سپاهان رو له كرد. ماشالاه داره راه مي افته و خل مي كنه. ايول به همشهري خودم، نيكبخت، هرچند كه هنوز خيلي ازش خوشم نمياد!
***
* ني ني سايت. يه سايت خوب براي مادران كه در مورد ني ني هاشون توش بنويسن و بخونن. (امان از دست دخترك كه با بچه اش، ما رو حسابي هوايي كرده...!)
* وبلاگ حسين مداحي. جالبه. بدون شرح!
* فرند فيد رو از دست ندين! اين هم صفحه من تو فرند فيد كه مي تونين از اين بغل اكسير هم بخونين. واقعا اعتياد آوره، يك ماهه كه دارم خودمو مي كشم! شما هم امتحان كنين، مطمئن باشين با يك بار مصرف معتادش مي شين!
***
گفته بودم تو شيراز يكي ديگه از داداش هاي امام رضا (عليه السلام) هم هست كه اسمشون «سيد علا الدين حسين» هست. شيرازي هم بيشتر از شاهچراغ به ايشون ارادت دارن. تا جاييكه پشت نصف ماشين هاشون اسم اين آقا رو نوشتن! مقبره اين آقا هم به آستانه معروفه كه به لهجه شيراي بهش مي گن: «آسونه» با تشديد سين!
يهويي دلم هواي شيراز رو كرد و ديدم اين عكس رو بذارم بد نيست. روزي كه رفته بوديم، بچه هاي يه راهنمايي رو هم آورده بودن براي جشن تكليف. التماس دعا

خوش باشين

مكالمه زليخا با يوزارسيف

2008-10-16T19:48:00.004+03:30

اخطار! هرگونه تشابه اسمي و رسمي به شدت تكذيب مي شود!. اين متن براي زير 18 ساله ها نوشته شده است!
***
زليخا: آه.. يوزارسيف... چه مي كني؟
يوزارسيف: كار خاصي انجام نمي دهم سرورم. كمي صبر پيشه كنيد.
زليخا: صبرم تمام شده، طاقتم به پايان رسيده است. هر آينه احتمال آن مي رود كه جانم بر لبهاي رژ كشيده ام مستولي گردد. چه مي كني پسر جوان...
يوزارسيف: بانوي من، اگر لختي صبر نماييد، كار من هم به اتمام خواهيد انجاميد... من همواره بيم آن مي روم كه سرورم بوتيفار بزرگ متوجه شود كه من به اندروني شما داخل شده ام و دستور دهد تا اين سر مرا با اينهمه ريش و پشم از بدنم سفيد و ورزيده ام منقطع گردانندي.
زليخا: نه يوزارسيف عزيز و دلرباي من، تو هرآينه بيم به خود راه منه. بوتيفار عظيم تو را مانند يك پسر كه بزرگ شده است دوست مي دارد. آه يوزارسيف... گفتم پسر، ياد آن ايامي افتادم كه تو هر آينه كوچك بودي و من همچون دايه مهربان تر از مادر، تو را تر و خشك مي ساختم و با دستان خود شير از پستان هاي زيبا و سفيد و لطيف گاوهاي مزارع بوتيفار مي دوشيدم و در دهان غنچه اي تو مي ريختم... آه يوزارسيف... چه زود بزرگ شدي و چه خوب كه بزرگ شدي...
يوزارسيف: بانوي من... كمي ديگر دندان بر جيگر خود بسپاريد و كمي فشار دهيد، البته نه آنقدر كه بر جيگر نازنين شما خدشه اي وارد آيد، تا لحظاتي ديگر كار من به اتمام خواهد رسيد...
كاري ماما: بانوي من، آيا فكر نمي كنيد كه اين كار در شان شما نيست؟
زليخا: كاري ماما، اين فضولي ها به تو نيامده. لازم نيست تو اداي خانوم بزرگ را در پس از باران در بياوري. تو فقط درها را محكم قفل كن تا حتا سرورم بوتيفار هم نتواند با شاه كليدش آنها را بگشايد و وارد شود.
كاري ماما: به روي چشم بانوي من.
زليخا: آه يوزارسيف جوان و زيبا و خوش بر و رو و بدنساز و با ريش و پشم فراوان... زود باش... هر آينه كاسه صبرم رو به لبريزي پيش مي رود...
يوزارسيف: آهان، اين هم از اين. تمام شد بانوي سرورم. اكنون مي توانيم با افتخار به بوتيفار عظيم بگوييم كه منوي غذاي بردگان دربار تهيه شد. و سرورم بوتيفار بزرگ هم مي تواند به فرعون جليل القدر كه لهجه ي اصفهاني دارد و همسرش كه همانند بي بي داداشي اينها ست، بگويد كه منوي غذاي بردگان آماده است.
زليخا: آه... تو چقدر خوبي يوزارسيف. پس بياييد همه با هم از كاخ اندروني من برويم به سوي كاخ بوتيفار.
يوزارسيف: بياييد برويم.
زليخا: پس برويم.
يوزارسيف: برويم.
زليخا: ما داريم مي رويم.
كاري ماما: برويد ديگر خوب!

خاطره اي از تماشاي بازي پرسپوليس در استاديوم

2008-10-04T14:36:00.005+03:30

سلام. مخلصم. خوبين؟
مساوي كردن پرسپوليس در برابر استقلال، تيمي كه تمام وقت در حال دفاع بود، دست كمي از برد نداشت. پاسي كه كريم باقري به علي كريمي داد و ضربه سر كريمي، واقعا محشر بود. تمام بازي زيباي پرسپوليس يك طرف، اين گل هم يك طرف. به هرحال ما كه حال كرديم، دست شون درد نكنه.
ديروز هم رفتيم بازي ابومسلم و پرسپوليس. ديدن پا به توپ شدن علي كريمي و جادوگري هاش با توپ از فاصله چند متري و زدن سه گل زيبا، لذتي داشت كه تا مدتها شارژمون كرد. حيف كه نتيجه بازي اونجوري شد. هرچند ته دلم به خودم دلداري مي دم حالا كه پرسپوليس نبرد، خوبه تيم شهرم، ابومسلم برد!
چيز جالبي كه ديروز توجه تماشاگرها رو به خودش جلب كرده بود، شكم بزرگ داور، خدادا افشاريان بود! داور، وسط زمين، جايي كه سايه ي سكوي جايگاه افتاده بود رو ول نمي كرد و به خودش زحمت نمي داد تا تكون بخوره! داور اينقدر چاق و تنبل نوبره! گرچه عليرضا نيكبخت هم دست كمي از داور نداشت. نيكبخت هم از بس چاق شده هر توپي كه بهش مي رسيد رو استپ مي كرد تا بتونه كنترلش كنه و لازم نباشه عكس العمل سريع از خودش نشون بده! جوري شده بود كه تماشاگرها عصباني شده بودن و از قطبي مي خواستن تعويضش كنه! به هرحال بازي خوبي بود.
ياد يه خاطره افتادم. جريان اولين باري كه رفتم استاديوم! اين موضوع رو بايد يه زماني اقرار مي كردم و چه زماني بهتر از حالا براي گفتن اين كه من تا بازي قبل به استاديوم فوتبال نرفته بودم!
چند هفته پيش، تو ماه رمضان بود، جاتون خالي افطار جايي دعوت بوديم، بعد از افطار پسرها حاضر شدن كه برن استاديوم (استاديوم ثامن مشهد) براي بازي پيام و پرسپوليس. البته همه طرفدار پرسپوليس بودن. بچه ها داشتن مي رفتن كه وقتي ديدن من نمي خوام برم، اومدن دستم رو گرفتن تا به زور من رو هم همراه خودشون ببرن! آخه همه مي دونن كه من به خاطر خصلت صلح طلبي كه دارم، اهل اينجور جاها نيستم! به هر مصيبتي بود وادارم كردن تا همراهشون برم. قرار شد ماشين كم ببريم. من هم مجبور شدم با ماشين يكي از دامادهاي جديد فاميل برم. حالا اونقدر با هم رودرواسي داشتيم كه نگو!
راه افتاديم چه راه افتادني. از وسط بلوار وكيل آباد طعم شلوغي ها رو حس كرديم. وقتي رسيديم دو راهي شانديز، به طور رسمي راه بسته شده بود. دليل ترافيك و شلوغي هم اين بود كه بازي بعد از افطار بود و همه تماشاگرها مجبور بودن بعد از افطار حمله كنن. با خودم فكر مي كردم اگر بازي پيام و پرسپوليس اينجوري شلوغ ميشه، واي به حال داربي تهران. بچه ها از تو روستاي ويراني يه راه ميانبر بلد بودن و انداختن تو جاده خاكي.
به هر جون كندن و مصيبتي بود بالاخره رسيديم پشت در استاديوم. ماشين رو پارك كرديم و گروهي رفتيم داخل. داخل يعني پشت درها! تو مسير بچه ها دربه در دنبال بليت بودن ولي هيچ جا گيرمون نيومده بود. بليت هزار تومني رو حاضر شديم سه برابر بخريم ولي تا رسيديم يارو آخريش رو هم فروخت. گفتيم حالا منتظر مي مونيم تا ببينيم چي ميشه. پشت درها يه صفي بود كه اگر طبق قانون محاسبه مي كرديم، شايد آخر بازي نوبت بهمون مي رسيد كه برسيم به يك متري در ورودي! ولي بچه هايي كه باهامون بودن چون تجربه داشتن گفتن صبر كنين، نيم ساعت كه بگذره درها رو يا خودشون باز مي كنن يا مردم مي شكنن! ما هم منتظر مونديم تا ببينيم چي پيش مياد. تا اينجا بيست دقيقه از بازي گذشته بود و پرسپوليس هم يك گل زده بود. يكي هم پيدا شده بود كه بليت ها رو به قيمت چهار هزار تومن مي فروخت كه نخريديم.
بالاخره انتظار به سر رسيد (شايد هم صبر تماشاگر ها به سر رسيد؟!) و درها شكسته شد و سيل جمعيت سرازير شد. حالا مونده بودم كه چه جوري بايد وارد بشم. اصلا دلم نمي خواست كه مثل جوادها هل بدم و خودم رو بچپونم داخل. ولي افسوس كه چاره اي نداشتم. داداشم رفت پشت سرم و شروع كرد به هل دادن تا خجالتم بريزه! در حال عبور از مرز بودم و خوشحال از اينكه الان ابن آبروريزي تموم ميشه، ديدم بغل دستيم داره صدام مي كنه. صداش ناآشنا بود و فهميدم كه از بچه هاي گروه مون نيست. به مصيبت برگشتم طرفش، اي داد بيداد، كاش پاهام قلم شده بود و نيومده بودم استاديوم. همسايه دفتر شركت مون بود! كسي كه تا امروز صبح وقتي از جلوي مغازه اش رد مي شدم به پام بلند مي شد و آقاي مهندس، آقاي مهندس مي كرد، حالا در حاليكه به گوشه ي لبش پوست تخمه آفتابگردون چسبيده بود، داشت بهم مي خنديد و سلام مي كرد. در حاليكه عينكم كج شده بود و پيرهنم از تو شلوارم اومده بود بيرون و موهام ژوليده شده بود! دل رو زدم به دريا و جواب سلامش رو دادم!
به هر جون كندني بود بالاخره وارد شديم. ولي اينجا آخر كار نبود. يهو ديدم كه بچه ها دارن مي دون و من رو هم با خودشون مي كشن. فهميدم كه تازه بايد بريم و جا براي نشستن گير بياريم! تقريبا تمام استاديوم رو دور زديم ولي بچه ها حاضر نمي شدن از تنها دري كه باز بود وارد بشن. اعصابم داشت خورد (خوردتر!) مي شد كه گفتم چرا از اين در نمي ريم تو؟ نبايد مي گفتم، چون معلوم شد كه اون در مخصوص قسمت هواداران پيام بود. ولي چاره اي نبود. بالاخره مجبور شديم كه بريم تو قسمت پيامي ها. همه كه براي تشويق پرسپوليس اومده بوديم، رفتيم و چپيديم در آغوش پيامي ها! از بخت بد داداشم هم با يك پيراهن قرمز اومده بود ولي خدا رو شكر كه به خير گذشت.
خلاصه بالاخره نشستيم. نه روي صندلي چون هيچ جايي خالي نمونده بود، بلكه روي پله ها. ولي بالاخره نشستيم. يك كم كه نفسم اومد سر جاش متوجه زمين و بازي شدم. چقدر زمين چمن از اينجا كوچيك و محقر ديده مي شد. تعجب كردم و يك لحظه شك كردم نكنه اومديم بازي فوتسال ببينيم؟ ولي بچه ها گفتن تو تلويزيون زمين بزرگتر ديده ميشه.
ما وارد جوادترين قسمت ورزشگاه شده بوديم. در قلب جايگاه طرفداران تيم پيام! يك چهارم تماشاگرها طرفدار پيام بودن و بقيه قرمز. از اين نظر خوشحال بوديم ولي نمي تونستيم پرسپوليس رو تشويق كنيم. مجبور بوديم براي لحظه هاي حساسي كه بازيكنان پيام روي دروازه پرسپوليس ايجاد مي كردن الكي ابراز احساسات كنيم و براي لحظه هاي حساس تيم قرمز، خيلي خونسرد و يا عصباني خودمون رو نشون بديم تا مورد عنايت جوادهاي اطراف قرار نگيريم! در واقع طرفدارهاي پرسپوليسي بوديم كه خودمون رو خيلي واقعي پيامي دو آتيشه نشون مي داديم!
مساله جالب اينجا بود كه فهميدم خود بازي اصلا براي تماشاگرها مهم نيست، بلكه مهم جو ورزشگاه و فحش هايي كه رد و بدل ميشه هست! بازي كه شروع مي شد كسي متوجه نمي شد و يكي به بغل دستيش مي گفت و كم كم مي فهميدن بازي شروع شده. اصلا كسي حواسش به بازي نبود. چيز مهم ديگه اي كه فهميدم اين بود كه در اين ورزشگاه اصلا تماشاگر وجود نداشت، بلكه همه تماشاگرنما بودن و يا سعي مي كردن خودشون رو اونجوري نشون بدن تا مورد آزار و اذيت قرار نگيرن! فحش هايي به زبان مي آوردن كه بعضي ها رو تا حالا نشنيده بودم و بقيه رو وقتي مي شنيدم كه دو نفر تو خيابون در حال كشتن همديگه هستن و به هم از اون حرف ها مي زنن. جالب اينجاست كه تو ورزشگاه همه به هم فحش مي دن. طرفدارها به هم. تماشاگرها به بازيكن ها. فرقي هم نمي كنه كه خوب بازي كنه يا بد، بازيكن خودي باشه يا رقيب، گل بزنه يا فرصت رو از دست بده... به هرحال روي سكوها فقط فحش رد و بدل مي شه. بيشتر از همه هم نيكبخت مورد تفقد و عنايت تماشاگرهاي پيام واقع مي شد. در حاليكه تماشاگرها نشسته بودن و تخمه مي شكستن و سيگار مي كشيدن و مي خنديدن و فحش مي دادن! هيچ تماشاگري واقعي نبود، انگار براي وقت گذراني اومده بودن و در رسيدن به هدفشون اصلا جدي نبودن. در بين اون همه فحش هاي رنگ و وارنگ، بهترين فحشي كه شنيده مي شد به افشين قطبي بود، انگار شخصيت فوق العاده و كلاس بالاي اين آدم، بد دهن ترين تماشاگر نماها رو هم از رو برده!
چون بچه هاي همراهمون خيلي كاركشته بودن، گفتن كه از يك ربع مونده به آخر بازي بايد بريم تا هم به شلوغي پاركينگ نخوريم و هم به شلوغي جاده. خوب شد پرسپوليس اون بازي رو برد چون با توجه به جمعيت زياد طرفدارهاش اگه مي باخت اوضاع استاديوم و اطرافش حسابي به هم مي ريخت. موقع برگشتن چيزي كه برام خيلي جالب بود اين بود كه مردم چطور مي تونستن موتورهاشون رو از بين هزاران موتوري كه كنار هم پارك شده بود تشخيص بدن؟
اون شب تعجب كردم از اينكه چرا با اون همه دود سيگاره كه از چهار طرف به صورتم مي خورد، باز هم زنده موندم و از دست حساسيتم نمردم! و تعجب كردم از اينكه چرا تا حالا نيومده بودم استاديوم. چون خيلي بهم خوش گذشت، با همه اون بد بختي ها و آبرو ريزي هايي كه كشيدم. از اين به بعد هر بازي معروفي كه تو مشهد انجام بشه، من هم خواهم رفت.
در كل تجربه جالب و به ياد موندني اي بود. ديدن بازيكنان معروف از فاصله كم و قرار گرفتن در يك جوي كه تا حالا تجربه نكرده بودم، ارزش اون مقدمات اولش رو داشت. به قول بابام كه مي گفت تو بچگي اين كارها رو نكردي و حالا كه زن گرفتي يادت اومده جواني كني؟! يك مزيت ديگه رفتنم اين بود كه با شنيدن اون فحش ها در حضور داماد جديد فاميل كه با هم رودرواسي داشتيم، حسابي رومون به هم باز شد و رفيق شديم!
اين هم عكس يكي از مامورهاي وظيفه شناس نيروي انتظامي كه اون شب در تمام مدت بازي مشغول اس ام اس بازي بود! (اون شب ياد گرفتم كه جوادها به پليس مي گن «مامور»!)

***
خوش باشين و التماس دعا

سه شنبه، 9 مهر 87

2008-09-30T15:05:00.002+03:30

الله اكبر... لا اله الا الله... و لله الحمد الله اكبر علي ما هدانا...
سلام. عيدتون مبارك. ايشالا كه نماز و روزه و دعاهاتون قبول شده باشه تو اين ماه. بالاخره براي اكسير خوراك گذاشتم. خوراك چيه؟ هموني كه سايت رو خلاصه مي كنه تا بتونين با خواننده هاي مختلف بخونينش! (خيلي توضيح خوبي بود؟!) حالا كم كم ياد مي گيرين!
***
يك پسر مجرد كه تو خانواده آزادي هم زندگي مي كنه، وقتي با يك دختر دوست ميشه، تازه به صورت تلفني، هميشه يك دلهره اون ته قلبش داره كه مبادا موضوع لو بره. بعضي وقتها هم به شرش مي مونه كه چه طوري از دستش خلاص بشه. بعد تو سريال «روز حسرت» مي بينيم كه آقا مسعود با داشتن زن، رفته زن دوم رو گرفته، بچه دار هم شده، تازه معلوم شده زنش معتاد هم هست! واقعا مردم چه دل و جراتي دارن!
***
مدت زياديه كه دلم هوس آتاري كرده. همون آتاري هاي قديمي. اولين كنسول بازي كه نسل ما باهاش آشنا شد. كلاس سوم دبستان كه معدلم بيست شد، بابام ظهر بعد از اينكه كارنامه ام رو گرفته بود اومد خونه و يه كارتن كه توش آتاري بود برام آورد. كار من و داداشم و پسر خاله ام شده بود از صبح كه بيدار مي شديم بازي مي كرديم تا نصفه شب كه به زور دستگاه رو خاموش مي كردن تا بريم بخوابيم. شب رو به اميد آتاري تا صبح مي گذرونديم. علاوه بر بازي بيسكويت خور كه يه موجود دايره اي شكل راه مي رفت و بيسكويت مي خورد، عشق اولم هواپيما بود River ride. ديوانه اين بازي بودم. يه چيزي كه خيلي عجيب بود اين بود كه چرا اين بازي هيچ وقت تموم نميشه. با خودم فكر مي كردم كه كي نشسته اين مرحله ها رو طراحي كرده و تا كجا مي تونيم بريم تا تموم بشه! ولي هميشه اين آرزو به دلم موند كه بابام برام از اون دسته خلباني ها بخره. مي گفت فعلا همين دسته ها خوبه.
يه مساله اي كه هميشه وقتي يادم مياد ممنون پدر و مادرم ميشه اينه كه ما رو جوري بزرگ كردن كه هميشه آرزوي چيزي تو دلمون باشه. با اينكه مي تونستن هر چيزي اراده مي كنيم برآورده كنن ولي از دستي كاري مي كردن كه گوشه دلمون يه آرزو داشته باشيم و براي به دست آوردنش تلاش كنيم. ماها رو بچه هاي بي آرزويي بار نياوردن. يادش به خير...
حالا كسي كنسول آتاري با بازي ريور رايد نداره؟ به بالاترين قيمت خريدارم. جدي مي گم. خود بازي رو دانلود كردم و تو كامپيوتر بازي مي كنم ولي دوست دارم اون حس شيرين چهار زانو زدن روي زمين و سر رو بالا گرفتن رو به صفحه تلويزيون مبله كه يه در تاشو داشت و شبها بسته مي شد، رو دوباره تجربه كنم. سوختن چشمها و گرم شدن آتاري و درد گرفتن قنبل ها مون! واقعا يادش به خير...
اين هم عكس يه آتاري تر و تميز.
***
كارتون «پاندا كونگ فو كار» كه با اسم «پاندا وارد مي شود» دوبله شده رو حتما ببينيند. خيلي قشنگه. محشره. هم از نظر تكنيك و مسايل فني ساخت و هم از نظر داستان. دوبله اش هم كه حرف نداره. نشسته بودم مي ديدم، بعضي جاها با صداي بلند خنده ام مي گرفت كه از خودم خجالت مي كشيدم پاي كارتون نشستم و كيف مي كنم!
***
اون روزهاي اول كه با كيميا خانوم مي رفتيم دنبال خريد لوازم خونه، يكي از مهمترين وسايلي كه براي خونه خريديم، دو تا بشقاب روحي (مي دونم اسمش غلطه، منظور بشقاب هاي فلزي كه به اين اسم معروفن!) هم خريديم. فقط و فقط براي درست كردن نيمرو! البته توش پيتزا هم درست مي كنيم ولي هميشه دوست داشتم تو اين بشقاب ها نيمرو درست كنم طوري كه گوشه هاي نيمرو بسوزه و برشته بشه و زرده اش شل بمونه. دهنم آب افتاد...!
***
این دفعه لینک هایی زیادی دارم:
* طبق آمار برنامه نود: پرسپولیسی ها ۶۱ درصد، استقلالی ها ۳۴ درصد! ایول
* کردان اعتراف کرد که مدرکش جعلی است، رییس جمهور هم باور کرد!
* انتقاد دوباره حسن روحانی از دولت
* جريان هك كردن و تلافي ايراني ها و عربها حسابي داره جالب ميشه. اين هم ليست آخرين سايت هاي هك شده توسط ايراني ها.
* حيف شد پل نيومن رفت. حميد چند تا از جمله هاي به ياد ماندني پل نيومن رو جمع كرده. بخونين. جالبه
* عكس هاي خيلي جالبي از مراسم شب قدر. حيف كه بعضي ها قدر اين مردم رو نمي دونن...
* از اینجا میشه فهمید که هنوز مردم عاشق خاتمی هستند...
* گند استعفای مسعود مرادی هم دراومد!!!
* عکس خیلی عجیبی از آغاز سال تحصیلی در مدرسه نابینایان شیراز...
* باز هم حاشیه هایی از جنگ اینترنتی بین شیعه و سنی. نظرات رو هم بخونین جالبه
* مصاحبه متفاوت با عادل فردوسی پور
* وبلاگ بازیگر کودک نقش هستی در سریال مرگ تدریجی یک رویا! (چه شباهتی دارن به هم!)
* لوگوی جشن تولد ده سالگی گوگل. این هم صفحه مربوط به تولد گوگل و این هم یک تایم لاین جالب از بدو پیدایش گوگل تا امروز.
* مصاحبه امیر قادری با رضا عطاران که تو شهروند امروز هم چاپ شده
* همشهری جوان توقیف نشده؟!
* هک شدن سایت حداد عادل توسط هکرهای سنی
* یادی از چهار دیپلمات ایرانی ربوده شده در لبنان
* پانزدهم اکتبر وبلاگ نویسان جهان علیه فقر می نویسند
***
حديث قدسي رو داشته باشين:
خداوند به داوود (عليه السلام) وحي فرمود:
... من بندگان را به مال و جانشان مي آزمايم. بسا كه بنده اي را بيمار مي كنم و نماز و عبادتش اندك مي شود، ولي همان صداي رنجورش- چون مرا مي خواند- از صداي نمازگزاران برايم دوست داشتني تر است و بسا كه يكي نماز مي گزارد و نمازش را بر سرش مي زنم و صدايش به من نمي رسد. مي داني چرا اي داوود؟! براي اينكه همواره به زنان مومن با خيانت مي نگرد و اين همان كسي است كه نيت دارد اگر بر مردم حاكم شود، گردن همه را به ستمگري بزند.
***
تا حالا ديدين دوچرخه سوار اتوبوس بشه؟ خوب ببينين!

***
به اميدي پيروزي قاطع پرسپوليس بر استقلال. فعلا خوش باشين و التماس دعا

شنبه، 30 شهريور 78

2008-09-21T22:39:00.003+03:30

سبحانك يا لا اله الا انت، الغوث الغوث، خلصنا من النار يا رب...
سلام. نماز و روزه هاتون قبول باشه. اگر اهل اين شب و روزها هستين، ما رو هم به ياد داشته باشين وقتي كه به ياد خدا افتادين...
***
باز پاييز رسيد. باز مدرسه ها شروع شد و دل من گرفت. باز ياد روزهاي خوب و بد مدرسه افتادم. ياد خود مدرسه. ياد دبستانم كه الان تبديل شده به دبيرستان دخترانه و دلم لك زده كه بتونم يك بار ديگه ببينمش. ياد راهنمايي ام كه دلم نمي خواد ديگه ببينمش. ياد دبيرستانم كه چون مكانش اجاره اي بود ديگه نمي تونم ببينمش و پشت ميز و نيمكتش بشينم. به طور عجيبي خاطره هاي مدرسه ام دارن از بين مي رن... دلم براي خود مدرسه تنگ شده... حالا باز اول مهر ميشه و من نمي تونم برم مدرسه... يادش به خير... يكي از دليل هاي تنفرم از پاييز همينه.
***
اين نتايج نظر سنجي بغلي هم جالب از كار در اومد. طرفداران احمدي نژاد هم كم نيستن. البته اين رو مي دونستم، مي خواستم بفهمم كه همين چهار تا خواننده ي اكسير كه باقي موندن كدوم طرفي هستن.
چيزي كه كم كم داره برام اثبات ميشه اينه كه چهار سال ديگه هم در خدمت اين آقا هستيم. فكر كنم فقط اگر اين سه نفر وارد انتخابات بشن، احمدي نژاد راي نخواهد آورد: خاتمي، هاشمي رفسنجاني و مير حسين موسوي.
خاتمي كه معلومه، هنوز اميد اول اصلاح طلبان است و هنوز اگر كسي به فكر اصلاح اوضاع باشه، اولين گزينه خاتمي رو انتخاب مي كنه.
هاشمي رفسنجاني هم با اينكه امتحانش رو پس داده ولي هنوز قدرت هاي پنهاني داره كه مي تونه گاهي ازشون استفاده كنه. مخصوصا حالا با اين وضعيتي كه براي مردم درست شده، رفسنجاني اميد اول آسيب ديده هاي اقتصادي مي تونه باشه.
مير حسين موسوي هم با خاطره خوبي كه تو ذهن نسل قبل از ما گذاشته، مي تونه بزرگتر هاي ما رو كه قهر كردن با حكومت يا اونقدر دل خوني دارن كه حاضر نيستن پاي صندوق هاي راي حاضر بشن رو به تحرك وادار كنه.
بقيه نامزدها ول معطلن. مثل كروبي و روحاني و عارف و معين و حداد عادل و محسن رضايي و جاسبي و لاريجاني و توكلي... اينها امتحان خودشون رو پس دادن و معلوم شده كه مقبوليت ندارن.
فقط يك نفر ديگه مي مونه كه هنوز نميشه براش اظهار نظر كرد: قاليباف! بايد صبر كرد و ديد...
آخرش اينه كه ما بايد سعي كنيم تا در اين انتخابات اصلاحات انجام بشه، مي فهمين كه يعني چي؟!
***
حيف شد سريال هاي امسال رمضان اين جوري از كار در اومدن. خوبه رضا عطاران و گروهش هستن كه با پلشت بازي ها و كثيف كاري هاشون يك كمي حال بدن! نمي دونم چرا حس مي كنم كه همه بازيگرهاي سريال بزنگاه، چرب هستن! به نظر من هرچند كه مهران مديري هنوز نفر اول در ايده و طرح هاي كمدي ايران حساب ميشه (گرچه با كمك برادران قاسم خاني) ولي با بازي يكنواختش نمي تونه جاي رضا عطاران رو به عنوان بهترين بازيگر كمدي ايران بگيره. صحنه ي نوشتن اين شعر رو با خط خوش داشتين: پيشي مني و ميو، پس عشوه نريز و بيو!
***
هنوز «كافه پيانو» رو نخوندين؟ اي داد و بيداد! زود باشين ديگه! تو اين قحطي كتابي كه سر راست نوشته شده باشه، باور كنين «كافه پيانو» خيلي غنيمته. يه سري هم به وبلاگ گفتمگفت فرهاد جعفري بزنين. خوب چيزهايي مي خونين.
***
متوجه شدين چند وقته كه نود درصد تبليغات تلويزيوني يا همون آگهي هاي بازرگاني رو يا بانك هاي دولتي و خصوصي، يا موسسه هاي اعتباري و يا ايرانسل پر كرده؟ اين نشانه ي اقتصاد داغونه. وقتي كه صنعت و كشاورزي و توليد و حتا تجارت ورشكسته بشن، دلالي و رباخواري و نشستن و منتظر براي برنده شدن در قرعه كشي ها، جاشون رو مي گيره. كارخونه هاي بزرگ دارن يكي يكي از پا درميان و كشاورزها و باغدارها و دامدارها هم مدتهاست از بين رفتن. خدا به دادمون برسه با اين وضعيتي داريم پيش ميريم...
***
حالا مسعود مرادي داره خودش رو لوس مي كنه. داداش من، مي خواستي درست و بي طرف قضاوت كني تا اين دردسرها برات درست نشه. حالا يعني چي مظلوم نمايي مي كني؟ مي خواي منت ات رو بكشن؟ سرنوشت آدم تو يه لحظه رقم مي خوره، سرنوشت تو هم توي اون بازي مشخص شد. حواست رو جمع مي كردي تا حالا مجبور نشي اين كارها رو با خودت بكني و فاتحه يك عمر تجربه ي داوري خودت رو بخوني. فكر كن اگه تو فينال جام جهاني يا مرحله حذفي اينجوري قضاوت مي كردي چي مي شد؟ شرمنده ديگه، خودت كار خودت رو خراب كردي.
***
حتما از قضيه هك شدن 285 سايت مذهبي شيعه كه بيشتر اونها متعلق به مراجع تقليد بود، باخبر شدين. اين كار طبق نوشته اول سايتها كه به طور اتفاقي همون روز با رفتن به سايت آيت الله سيستاني ديدم، كار وهابي ها يا همون سني هاي افراطي و سلفي ها بود. اين قضيه باعث شد تا آيت الله مكارم شيرازي كه شايد بشه گفت فعال ترين و به روزترين مرجع تقليد ايران هستن، واكنش نشون بدن. اين هم ليست همه اون سايت هايي كه هك شدن. و خوشبختانه بايد بگم كه در جواب اين عمل وهابي ها، گروه هكرهاي آشيانه هم بيكار ننشستن و دمار از روزگار سايت هاي وهابي درآوردن! اين هم تصوير اول از صفحه اين سايت ها و تصوير دوم. خلاصه اينكه جنگ نرم علني شده. شما هم بيكار ننشينيد!
***
دفعه پيش كه خواستم حديث قدسي بنويسم شك كردم كه تكراريه يا نه ولي نوشتم. كه بعدا پيوند خانوم (خواننده قديمي اكسير) گفت تكراري بوده! حالا اين هم يك جديدش:
پيامبر (صلوات الله عليه و آله) از جبرئيل نقل كرده است و او از ميكائيل و او از اسرافيل و او از لوح و قلم الهي نقل كرده است كه خداي تبارك و تعالي مي فرمايد: «ولايت علي ابن ابيطالب، دژ من است. هر كس به اين دژ درآيد، از عذابم ايمن است. اگر مردمان، همه، بر ولايت علي گرد مي آمدند، دوزخ را نمي آفريدم.»
(ولي فكر كنم اين هم تكراري باشه، ولي مي ارزه به دوباره نوشتنش)
***
* فروش عروسك هاي چهره هاي مهم جهان
* اين هم يك سايت غير اخلاقي كه هك شده!
* هر كي گفت «ك و ن» يعني چي؟!
* بيخود نيست كه بعد از معرفي سارا پلين به عنوان معان مك كين، درصد راي اش رفته بالا! عكس اول، عكس دوم
* و تعريف جديدي از شهر شيراز! پايين صفحه رو بخونين!
***
تا حالا عروسك بي ادب ديدين؟ من نمي دونم اين ني ني از روي قصد انگشت دستش رو اينجوري كرده يا ناخودآگاه تو خواب اينجوري شده! شايد هم يك قلقلي درست كرده و گرفته سر انگشتش تا بده به مامانش!

***
خوش باشين و از دعاي خيرتون ما رو فراموش نكنين

شنبه، 16 شهريور 87

2008-09-06T10:52:00.008+04:30

سلام. ديدين زود برگشتم! نماز و روزه هاتون قبول باشه.
***
يك ناشناس براي نوشته قبلي كامنت گذاشته بود كه خيلي عجله داشتم تا جواب بدم. اون چيزهايي كه در مورد سريال حضرت يوسف (عليه السلام) نوشته بودم رو به حساب توهين به پيامبران الهي گذاشته بودن! باور كنين من غلط كنم كه همچين جسارتي كنم، درسته خيلي چرت و پرت به بعضي ها مي گم ولي ديگه اين جرات و جسارت رو ندارم كه بخوام به پيامبران خدا چيزي بگم! دوست عزيز، اگر دقت كرده باشي ديدي كه آخرش نوشتم: «...از دست بعضي از اين پيامبرها يا بعضي از اين فيلمساز ها؟!»
وقتي مشاور يك سريال جمال شورجه باشه و كارگردانش هم فرج الله سلحشور، فكر مي كنين چي از كار دربياد؟! اون از بازيگر يوسف كه اونقدر زشته، اون از بازيگر يعقوب كه هر لحظه ممكنه با لهجه شيرازي اش بگه: اي فرزندان ناخلف، يا مي گوييد چه بر سر برادرتان آورده ايد يا گوش هايتان را مي برم مي گذارم كف دستانتان! اون هم از زليخا كه انگار داره براي «حيدر خوش مرام» عشوه مياد!
به هرحال اگه سو تفاهمي شده، معذرت مي خوام.
***
تلويزيون زيرنويس مي ده كه حضرت رسول (صلوات الله عليه و آله) فرمودن: «روزه گرفتن در هواي گرم در حكم جهاد است.» واقعا اگه دلمون به اين چيزها خوش نبود چه جوري تو اين هوا سيزده، چهارده ساعت مي تونستيم روزه بگيريم؟!
***
چرا ناراحت مي شيم وقتي كالاهاي چيني بازار ايران و همه دنيا رو به چنگ گرفتن؟ چرا ناراحت مي شيم وقتي صنعت و بازرگاني مون رو چين از پا در آورده؟ چرا نكنه؟ حقشه كه تمام دنيا رو تسخير كنه. افتتاحيه و اختتاميه و برگزاري مراسم المپيك رو ديدين؟ تو عمرتون همچين چيزي ديده بودين؟ اينهمه برنامه ريزي، تنوع، هماهنگي، شادي و... وقتي كشوري اينقدر قدرت داره، شايسته است كه تمام دنيا رو قبضه كنه. تو رژه افتتاحيه سه ساعت صدها دختر ايستاده بودن و مي رقصيدن و مي خنديدن. اگر به يك كارگر ايراني بگين بيا فقط نيم ساعت اين كار رو بكن و دستمزد يك روزت رو كامل بگير، آيا ممكنه اين كار رو بكنه؟! در صورتي كه نود درصد بازيگران افتتاحيه و اختتاميه يا دانش آموز و دانشجو بودن و يا سرباز، يعني رايگان و افتخاري تو اين مراسم شركت كرده بودن!
هرچند كه اين المپيك بي نظير رو بچه هاي ايراني با تلاش بي حد و مرز خودشون تبديل به بدترين المپيك تاريخ ايران كردن، دست شون درد نكنه!
***
از اون طرف هم كه گند دسته گل آقاي حسين رضازاده در اومد و براي اينكه تشت رسوايي دوپينگ ايشون از بام نيفته، با اون سناريوي آبكي و اشك آور، نگذاشتن در اين المپيك شركت كنه. خبر دوپينگ اين آقا سه ساله كه درگوشي داره گفته ميشه ولي بالاخره وقتي زمان المپيك رسيد، مجبور شدن براي حفظ آبروي خودشون و بعد هم حفظ آبروي «جهان پهلوان»، بگن كه خيلي استرس داره و نبايد در مسابقات شركت كنه! يعني نمي شد با شش ماه كار يك روانشناس روي اين آقا، استرس اش رو از بين برد؟! جالب اينجاست كه مربيان ايشون دارويي بهش مي دادن كه تا حالا به عنوان داروي نيروزا شناخته نمي شده و وقتي زمزمه هاي تست هاي جديد قبل از المپيك بلند شده، ترسيدن كه امسال ديگه لو بره و خودشون زودتر دست به كار شدن!
اين رو از خودم نمي گم، از كساني شنديم كه در زمينه ورزش همه كاره ان و شما هم مي شناسيدشون!
***
يكي از تفاوت هاي بزرگ دوران مجردي و ازدواج در اين است:
قبل از ازدواج تخت يا رختخوابت رو يا مادرت جمع مي كنه يا خودت سالي يك بار براي نوروز. ولي بعد از ازدواج تخت دو نفره رو هر روز خودت بايد مرتب كني!
***
داداشم تعريف مي كنه تو اتوبوس چند تا از اين لات و لوت ها و جوادها نشسته بودن. يه شيخ هم وسط اتوبوس ايستاده بوده. پسرها با هم پچ پچ مي كنن و يكي شون بلند ميشه به شيخه مي گه حاج آقا بفرمايين بشينين، زشته شما ايستادين. شيخه هم حسابي خوشحال ميشه و مي شينه، از ايستگاه كه رد مي شن، پسره كه ايستاده بوده به شيخه مي گه: ببخشيد حاج آقا، فكر كردم اينجا آخر خطه، بي زحمت بلند شين خودم بشينم، هنوز خيلي مونده. شيخه رو بلند مي كنه و خودش ميشينه!
***
تبريك به «حكمت خام» كه يكي از عكس هاش رو موسسه آبرنگ دور ميدان تلويريون زده روي بيلبورد. از فلكه پارك كه وارد مي شين، بعد از دور زدن، چهارمين يا پنجمين عكس. هرچند خيلي هم تعريفي نيست!
***
با يه بنده خدايي جلوي تلويزيون نشسته بوديم و منتظر اذان بوديم. يه برنامه بود كه داشت از يه شهيدي صحبت مي كرد و زندگينامه اش رو مي گفت و آخرش هم توضيح داد چه جوري به شهادت رسيده. يك دفعه اون بنده خدا چهره اش رفت تو هم و خيلي ناراحت گفت: آخي، طفلكي چه بدجوري شهيد شده. گفتم مگه چه جوري شهيد شده؟ گفت: گوينده گفته با اصابت تركش به «بيضه» به شهادت رسيد. گفتم نه جانم، آقاي گوينده گفت: با اصابت تركش به «فيض» شهادت رسيد! يك كم با دقت تر گوش كن!
***
خدا وكيلي لهجه رضا عطاران رو حال مي كنين؟ بعد از اينهمه سال، هنوز كه هنوزه چه لهجه غليظ مشهدي داره! مخصوصا وقتي كه عصباني ميشه يا تند و بلند حرف مي زنه. لهجه عطاران، رضا كيانيان، حامد بهداد، خداد عزيزي، عليرضا نيكبخت و... يك مشهدي هر كاري بكنه، نمي تونه لهجه ي قشنگ و شيرينش رو ترك كنه!
***
مثلا همين خانوم «لونا شاد» هم وقتي معمولي حرف مي زنه از صد فرسخي معلوم ميشه اصفهانيه! (عجب لعبتيه ها! يه زماني اين رو جلوي كيميا خانوم گفتم، تا سه روز بعدش هي مي گفت: اين تيكه است؟ اين لونده؟ همين چهار پاره استخون؟ با اين چشمهاي تنگش؟ با اين دهن گشادش؟ با اين...؟!) آخه كيميا خانوم هنوز اون فيلم محسن مخملباف رو نديده!
***
* امضاي كمپين پويش براي دعوت از خاتمي
* چهل دليل در ضرورت نامزدي خاتمي
* به سلامتي رنگ هاي زننده در كرمان هم مشخص شد!
* عكس بسيار زيبايي از سارا پلين، معاون مك كين!
* ندامت نامه محسن نامجو
***
اين حديث قدسي رو گوش كنين:
خدا به موسي (عليه السلام) وحي كرد: «اي موسي! چرا مدتي است با من مناجات نمي كني؟!» موسي (عليه السلام) گفت: «روزه دارم و دهانم بويي بد دارد. از عظمت و جلال تو شرم مي كنم با چنين دهاني به مناجاتت آيم.» خدا فرمود: «يا موسي! بوي دهان روزه دار پيش من بهتر است از بوي مشك ناب.»
***
يكي از روش هاي حمل گل مصنوعي با موتور (از اون گل هايي كه تنه اش از جنس سيمانه و برگش برگ زردآلو و ازش توت فرنگي و انبه دراومده، با رنگ هاي فسفري!) اين است كه شوهر كمربند خود را باز كرده و بصورت برعكس از روي پيراهن بسته و زن هم تنه ي گياه مصنوعي را درون كمربند شوهر فرو كند! مي گين نه؟ ببينين:

***
اين شب و روزها ما رو فراموش نكنين. التماس دعا و خوش باشين هميشه

يكشنبه، 10 شهريور 87

2008-08-31T10:51:00.004+04:30

سلام. خوبين؟ دلتون برام تنگ نشده بود؟ دل من كه حسابي براتون تنگ شده بود. ولي چاره اي نبود، اسباب كشي به خونه جديد و نداشتن خط تلفن و بعد از اون هم منتظر شدن براي وصل كردن ADSL باعث شد كه اين جدايي بين ما بيافته! ولي به اميد خدا اين بار اومدم كه بمونم...
***
پيشاپيش رسيدن ماه مبارك رمضان را بر همه ي شما روزه گيران و روزه خواران گرامي تبريك مي گم، اميدوارم كه اونهايي كه روزه مي گيرن بتونن به راحتي با اين ماه كنار بيان! دوباره سر درد و كم خوابي و ناراحتي معده و اعصاب خورد و... شروع ميشه و ما بايد دلمون رو به استفاده هاي معنوي از اين ماه خوش كنيم!
صبح وقتي هنوز ساعتي از سحر نگذشته و معده بدبخت در حال فعاليته از خواب بيدار مي شيم و در طول روز بدون يك استكان چاي به زندگي خود ادامه ميديم و در حاليكه اخلاقمون از حالت انساني داره خارج ميشه به هنگام افطار نزديك مي شيم و سر سفره افطار تمام وجودمون رو از غذا لبريز مي كنيم و در حاليكه بدن مون حتا جا براي نفس كشيدن نداره به چرت زدن پاي سريال هاي تلويزيون مي گذرونيم! اين بود شرح حال سي روز روزه گيري ما! التماس دعا
***
بدبخت بيچاره حاج امير هم به لقا الله پيوست... چند هفته پيش بود كه تلفني با خبر شديم و بعد هم كارتش رو ديديم. نمي دونم آيا دوباره مي تونه به زندگي عادي برگرده يا تا آخر عمر بايد در ذلالت (دقت كنيد، ذلالت با همين ديكته منظورم هست!) زندگي كنه. علي جان (منظور همون حاج اميره!) پيوندت مبارك. ايشالا كه خدا بهت صبر و طاقت بده...
خوبي مراسم عروسي در اين بود كه علاوه بر ديدن دوستان قديم وبلاگي و آشنايي با دوستان جديد (مثلا راديو اكتيو)، از فضاي رويايي باغهاي خانواده ي سوپر متمول و مايه دار علي و امير هم بهره ها برديم!
***
چند نفر تو زندگي من بودن و هستن كه من عاشقانه اونها رو دوست داشتم. يعني دوست داشتنم چيزي بيشتر از علاقه بود و هست. يكيش شجريان، يكي ابي، يكي انتظامي، يكي نادره (حميده خيرآبادي) و... و يكي هم خسرو شكيبايي. واقعا از ته دل شكيبايي رو دوست داشتم. زماني كه مدرسه مي رفتم ديوار اتاقم پر بود از عكس و پوستر شكيبايي و نيكي كريمي. علاقه اي كه من به اين مرد داشتم عجيب بود. وقتي صبح جمعه يكي از بچه ها اس ام اس زد كه شكيبايي مرد، تا چند دقيقه مات مونده بودم. هنوز كه هنوزه وقتي يادم مياد نمي تونم اشك هام رو كنترل كنم.. حيف شد خسرو شكيبايي... خدا رحمتش كنه... خيلي نازنين بود...
***
خدا رو شكر، خونه مون خيلي خوبه. اين رو من و كيميا نمي گيم، هركي ديده گفته. يعني آنچناني نيست ولي يه حس صميميت توش هست كه هر كس واردش بشه رو با انرژي مثبت شارژ مي كنه. چند روز اول كه اومده بوديم و مستقر شده بوديم، احساس عجيبي داشتم. هم اينجا برام تازه بود و احساس غريبي مي كردم و هم گاهي دلم براي محيط خونه پدري ام تنگ مي شد. ولي كم كم جوري شد كه حالا وقتي ميرم خونه بابام احساس غريبي مي كنم و دلم براي خونه خودم تنگ ميشه! خيلي عجيبه... ولي احساس مسوليتي كه به آدم دست ميده وقتي ميره سر خونه و زندگي خودش خيلي سخته. مي فهمي كه حالا تنهايي و خودت بايد زندگي ات رو بچرخوني. ديگه نه مي توني بار مشكلات رو بندازي گردن يكي ديگه و نه مي توني به اميد كس ديگه زندگي كني. خيلي سخته.
***
واي... خيلي وقته ننوشتم. پرسپوليس قهرمان شد، پيام به ليگ برتر صعود كرد و استقلال هم جام حذفي رو برد. اون دو تاي اول كه دليل خوشحالي ام واضحه ولي براي اين از قهرماني استقلال خوشحالم كه عليرضا منصوريان با خاطره ي خوش فوتبال روگذاشت كنار. درسته كه چشم ندارم استقلال رو ببينم ولي حساب بعضي استقلالي ها مثل جواد زرينچه و منصوريان با بقيه جداست.
***
در اين مدتي كه نمي نوشتم اتفاقات خيلي مهمي براي اين كشور افتاد. اتفاقاتي كه تاثير خيلي زيادي بر آينده مردم ايران خواهد گذاشت. يكي از اين اتفاقات مهم و سرنوشت ساز، آمدن رييس جمهور كشور دوست و برادر «مجمع الجزاير كومور» به ايران بود! جالب اينجاست كه اين كشور از بس در سطح جامعه بين المللي مهم و معروفه تا چند روز كه از آمدن رييس جمهورش -كه اتفاقا شيعه هم از آب در اومده- به ايران گذشته بود، گويندگان خبر تلفظ درست اسم كشور رو نمي دونستن و بعد از چند روز فهميدن كه ميشه اين اسم عجيب رو به «جزاير قمر» تبديل كنن! واقعا اين يكي از افتخارات دولت نهم است كه با كنار گذاشتن ابر قدرت هاي دنيا، در حال كشف كشورهاي جديد و ناشناخته براي دوستي با ملت ايران است!
***
از قديم مي گفتن صبر كوچك خدا چهل سال است. هنوز بايد خيلي تحمل كنيم، تا حالا سه سال گذشته و كم كمش سي و هفت سال ديگه مونده!
***
مدتي است كه سمت چپ صفحه يه نظر سنجي كار گذاشته شده. هرچند اينجا به صورت متروكه درآمده ولي اگه يه نظري بدين اونجا بد نيست. هيچ قصد سياسي و امنيتي و... پشتش نيست. فقط يه تخمين زدن بازاره!
***
يه چيزي كه در رانندگي منحصر به فرد خانومها خيلي برام جالبه، روش دنده عقب رفتن اونهاست. دقت كنين، چون در كلاس آموزش رانندگي گفتن بايد دست رو پشت صندلي شاگرد گذاشت و پشت سر رو ديد، خانومها اين كار رو مي كنن ولي چون سخته براشون، از توي آينه جلو به پشت ماشين نگاه مي كنن! از اين به بعد دقت كنين: دست رو مي ذارن پشت صندلي ولي از تو آينه نگاه مي كنن!
خداييش رانندگي خانومها يكي از عوامل شادي آور و در عين حال عذاب دهنده در سطح شهرهاست!
دلمون خوش بود كه يكي مثل «لاله صديق» پيدا شده كه مي تونه آبروي رانندگي خانومها رو بخره كه ايشون هم تو زرد از كار دراومدن. فهميدين كه به علت تقلب و دستكاري در موتور ماشينش از شركت در مسابقه ها محروم شد؟!
البته فقط خانوم لاله صديق نبودن كه گند زدن، اين رو هم بخونين!
***
يكي از زيباترين صحنه هايي كه در خيابان شهر ديدم، مدتي پيش بود كه يك امداد خودرو داشت ماشين گشت نامحسوس رو كه از سپر تا شيشه جلوش غيب شده بود رو مي كشيد! حيف كه دور ميدون بود و نشد ازش فيلم بگيرم ولي چند تا از اين كليپ هاش رو تو اينترنت ديدم، حتما ببينين، دلتون خنك ميشه!
***
سريال حضرت يوسف (عليه السلام) داراي نكات خيلي مهميه. ديدينش؟ يكي اينكه نشون مي ده پيامبران (نعوذ بالله) دستگاه جوجه كشي راه انداخته بودن. ماشاالله حضرت يعقوب (عليه السلام) مي دونسته كه از كل بچه هاش همه ناخلف هستن و فقط يوسف اهل و صالح از كار درمياد، ولي دست بردار نبوده و همينجور زاد و ولد مي كرده! چهار تا خواهر رو گرفته بوده و ول نمي كرده! جالب اونجاست كه ديد مادر يوسف بد زايمان مي كنه ولي باز هم كوتاه نيومد و دوباره دست به كار شد تا بنده خدا رو از بين برد! الله اكبر از دست بعضي از اين پيامبرها يا بعضي از اين فيلمساز ها؟!
***
يه ضرب المثل جالب شنيدم: ميگن زنها و سوسيس ها مثل هم هستن. اگر مي خواين ازشون لذت ببرين، حاضر شدن شون رو نبينين!
***
كتاب «كافه پيانو» رو خوندين؟ نوشته «فرهاد جعفري». همون فرهاد جعفري معروف كه سالها پيش اولين اصلاح طلبي بود كه ديدم و از مشهد براي نمايندگي مجلس كانديدا شده بود و بعد هم اون قضايا پيش اومد. سالها بعد كه تو ستاد خاتمي بودم، اومد رد شد و ديدمش. ازش خواستم برام يه متن در مورد اصلاح طلبي بنويسه. هنوز اون مقاله رو دارم و منتظرم تا زمانش بشه و با دستخط خودش منتشرش كنم. تفكرش حرف نداره. كتابش هم همينطور.
***
* مچ گيري بهرنگ رو ديدين؟
* مراسم عقد امير ژوله توسط آقايان خاتمي و ابطحي. يادش به خير...
* رد صلاحيت خاتمي در شوراي نگهبان!
* براي المپيك دفعه بعد مي نويسم، اين بار فقط پيام تبريك خاتمي به هادي ساعي رو بخونين.
***
به مناسبت ماه رمضان و خشكسالي هاي اخير، اين هم يه متن از نهج البلاغه. خطبه اي از حضرت علي (عليه السلام) در طلب باران:
«خداوندا، از بركات گسترده و عطاهاي بزرگ خود بر بندگان بينوا و حيواناتي كه به حال خود رها گشته اند عنايتي فرما و باراني طراوت بخش براي ما نازل فرما. باراني چنان انبوه و شديد كه قطره هايش به يكديگر فشار آورند و هر يكي ديگري را به جلو راند.... تويي كه باران را پس از آن كه مردم در نوميدي فرو رفتند نازل نموده و رحمتت را بر آنان مي گستراني و تويي ولي نعمتها و ستوده در همه صفات و افعال.»
***
كي باور مي كنه اينجا سد كارده مشهد باشه؟ دريغ از آب...

خوش باشين و مخصوصا اگه اهل اين شب و روزها هستين، التماس دعا. ايشالا زود بر مي گردم.

پنجشنبه، 16 خرداد 87

2008-06-05T20:12:00.003+04:30

سلام. حال و احوال چطوره؟ باز تنبلي كردم و دلم حسابي براي اينجا تنگ شد...
ما از مسافرت برگشتيم. تقريبا يك ماه ميشه! ولي طبق معمول كامپيوترم خراب بود و نشد كه بنويسم. تقريبا يه سفر ايرانگردي بود. دارم سفرنامه رو كامل مي كنم تابذارم اينجا. با يه عالمه عكس. اگه دوست داشتين منتظر بمونين!
***
هميشه با خودم فكر مي كردم كه دامادهايي كه برادر زن دارن چه جوري زندگي مي كنن؟ حالا خواهر زن رو ميشه يه جوري باهاش كنار اومد ولي برادر زن رو چيكار بايد كرد؟ با اين تفكرات سر كردم تا خودم داماد شدم بالاخره! غافل از اينكه سه تا خواهر زن دارم و شش تا برادر زن! يه لحظه چشم هاتون رو ببندين و تصور كنين، شش تا برادر زن...! ولي نمي دونم چه آبي دست كي داده بودم و خدا به چه چيزي رحم كرد كه هزار ماشالاه وارد خانواده اي شدم كه همه شون برام شدن عين خواهر و برادر. واقعا بايد روزي صد هزار بار خدا رو شكر كنم، به خاطر اين خانوم و خانواده اش...
(اين رو به حساب پاچه خاري نذارين، هر بار كه مي رم شيراز بيشتر به اين قضيه پي مي برم كه كيميا خانوم چه خانواده خوبي داره)
***
دوباره بيست خرداد تولدم رسيد! لطفا تبريك يادتون نره!
***
تبريك بسيار زياد براي برد غرور آفرين و تاريخي تيم هميشه قهرمان، پرسپوليس سرور. حيف كه قدر افشين قطبي رو ندونستن ولي خوب شد كه رفت و نموند تا با سنگ اندازي ها و اذيت كردنها و باند بازي هاي ايراني، اين خاطره خوبي كه ازش تو دل ايراني ها موند رو خراب كنه. ايشالا هرجا باشه موفق باشه.
الان بازي پيام (مشهد) داره انجام ميشه واميدوارم كه اين تيم هم به ليگ برتر راه پيدا كنه.
برعكس تيم ملي مون كه به يمن حضور «سريش گونه» جناب دايي -كه ايشالا هرچه زودتر شرش از سر فوتبال ايران كم بشه- كه داره مثل چي گند بالا مياره.
***
و تبريك به مناسبت آغاز مجلس جديد. واقعا انتخابات آزادي برگزار شد و تمام نيروهايي كه بايد وارد مجلس مي شدن، شدن. مثلا نيروهاي مجلس عوض شدن و مثلا كساني عضو هيت رييسه مجلس شدن كه با دولت رودواسي ندارن و مثلا قراره بر كارهاي دولت نظارت كنن. خدا اين مثال ها رو به خير بگذرونه...!
***
وقتي خوندم كه ماهنامه گل آقا و بچه ها... گل آقا تعطيل شدن، خيلي دلم گرفت. ياد روزي افتادم كه خود گل آقا (كيومرث صابري) فوت كرده بود. دلم براشون تنگ شد. ياد بچگي هام افتادم كه طنز رو با گل آقا شناختم... ولي وقتي ديدم كه دو هفته نامه گل آقا دوباره چاپ ميشه، هرچند كم و محقر، ولي بازم دلم خوش شد. براي كمك به موسسه گل آقا هم كه شده لطفا اين مجله رو تهيه كنيد و به بقيه هم بگيد تا بخرن و بخونن. ضرر نمي كنين.
***
بابام يه مريضي مزمن داره كه هر چند وقت يك بار مياد سراغش و بايد عمل بشه، (اين ربطي به نوشته ام نداره، فقط گفتم تا براش دعا كنين). يه روز كه باهاش رفته بودم مطب دكتر، تو اتاق ويزيت نشسته بوديم و دكتر و مريض قبل از ما تو اتاق عمل هاي سرپايي كه با يه ديوار از اتاق ويزيت جدا ميشد، داشتن حرف مي زدن. ما هم ناخودآگاه و اتفاقي داشتيم اين مكالمه رو مي شنيديم. اين مكالمه بين خانم مريض و آقاي دكتره:
آقاي دكتر: خوب خانوم، راضي هستين؟
خانم مريض: دستتون درد نكنه آقا دكتر، خودم كه خيلي راضي ام ولي شوهرم خوشش نيومده...
آقاي دكتر: چرا دخترم؟ از نتيجه كار ناراحته؟
خانم مريض: بله آقاي دكتر. ميگه همونجور اول بهتر بود
آقاي دكتر: خوب پس چرا اجازه داد كه عمل كني؟
خانم مريض: ميگه اونجور كه دلم مي خواسته از كار درنيومده...
آقاي دكتر: خوب معلومه. عمل هميشه اين ريسك رو هم داره. حالا مگه چه جوري مي خواسته كه نشده؟
خانم مريض: شوهرم مي خواست سرشون تيزتر بشه، و بيان بالاتر. ميگه الان سرشون پايينه شل شدن، نوك تيز دوست داره...
آقاي دكتر: خوب حالا بهشون عادت مي كنه!
خانم مريض: منم همين رو مي گم ولي ميگه تا عادت كنم طول مي كشه. مي خواست باريك باشن، وسطشون هم خوب بياد بالا و نوكشون هم تيز باشه...
...
حالا هي من دارم جلوي خنده ام رو مي گيرم، هي بابام خودش رو مي زنه به اون راه و مثلا وانمود مي كنه كه نمي شنوه! من كه از خجالت سرخ شده بودم و بابام هم حسابي خيس عرق شده بود! ديگه كار داشت كم كم به جاهاي باريك مي كشيد كه خانوم مريض و آقاي دكتر اومدن تو اتاق ويزيت تا نسخه بنويسن.
يك دفعه من و بابام چشممون افتاد به خانوم مريض كه داشت خودش رو مرتب مي كرد. چشم تون روز بد نبينه، همزمان من و بابام يه نگاهي به هم كرديم و زديم زير خنده! چون خانوم مريض پيش آقاي دكتر «ابروهاش» رو عمل كرده بود!
جدي مي گم. پوست شقيقه ها و پيشوني اش رو كشيده بود بالا تا ابروهاش به قول معروف «جني» بشه!
***
از بچگي عاشق پنجشنبه ها بودم چون فرداش جمعه بود. تعطيل بودم. مي تونستم بيشتر بخوابم (كه هيچ وقت نمي شد!)، صبحانه تخم مرغ آب پز داشتيم با چاي و نبات. (فكر مي كنم عادت چاي و نبات خوردن ما تنها چيزيه كه از ريشه يزدي بودن مون برامون باقي مونده). ناهار معمولا چلو كباب داشتيم و تنها روزي بود كه مي تونستيم نوشابه بخوريم و ظهرها لازم نبود بخوابم و مي تونستم برنامه كودك ببينم. صبح جمعه كه مي شد بابام صداي راديو رو بلند مي كرد و «صبح جمعه با شما» ما رو از خواب مي پروند. ولي از رو نمي رفتم و از تو رختخواب تكون نمي خوردم تا بابام بياد بيدارم كنه. مي اومد مشت و مالم مي داد و يك كم نازم رو مي كشد تا بالاخره از جام بلند شم. يادش بخير... هنوز هم صبح هاي جمعه دلم هواي مشت و مال هاي بابام رو مي كنه... چه خوب بود كودكي، كاش عقلم مي رسيد و قدرش رو مي دونستم...
***
شهرداري بالاخره بودجه اش كامل شد و تونست جايي كه بابام مغازه داشت رو بخره. و بابام بعد از سي سال كاسبي مجبور شد كه بازنشسته بشه. خيلي جو بدي تو خونه مون بود. همه ناراحت بوديم كه بابام يك دفعه بيكار شده. دلمون گرفته بود. ولي چاره اي نيست، «عدو شود سبب خير، اگر خدا خواهد...»
فعلا كه تو خونه همه چيز امن و امان شده و پدر و مادر گرامي با هم مشكلي ندارن، تا ببينيم بعدا چي ميشه!
***
پي نوشت: الان پيام مساوي كرد. خدا كنه كه تو ديدار برگشت ببره و بره ليگ برتر. حيف از سلطان كه نتونست با استيل آذين بره بالا. ايشالا سال بعد.
***
چند تا لينك جمع و جور كردم، علي الحساب باشه خدمتتون:
* اخبار بيست و سي از ديد آقاي ابطحي
* تبرك گرفتن!
* ساخت شهر تمدن ها در مشهد
* حضور آقاي خاتمي در نمايشگاه كتاب تهران
* و ادامه لينك بالا
* بوسيدن و بغل كردن معلم كم بود، اين هم يه نمونه ديگه اش!
* و گزارش مصور از عروسي پسر احمدي نژاد
***
امسال عيدي كيميا خانوم بهم يه مجموعه اشعار حميد مصدق داد. خيلي از شعرهاش خوشم مياد. اين هم يه هديه به شما از طرف ما:
كاوه ي آهنگر مي گويد
با نگاهي گويا
با لباني خاموش:
«قصر ضحاك هنوز آباد است
تو به ويراني اين كاخ بكوش»
***
اين هم حسن ختام اكسير، مثل هميشه، يه حديث قدسي. ايشالا دفعه ديگه كامل در مورد احاديث قدسي توضيح مي دم. (براي اون دوستي كه ازم پرسيده بود)
خداوند مي فرمايد:
«خوش خلقي، گناه را آب مي كند، همان سان كه خورشيد يخ را آب مي كند، و بد خلقي كردار را تباه مي كند، همان گونه كه سركه عسل را تباه مي كند.»
***
التماس دعاي مخصوص. خوش باشين. ايشالا اگه كامپيوترم سالم بود زود برمي گردم!

پنجشنبه، 22 فروردين 1387

2008-04-10T20:18:00.008+04:30

فوري و قبل از سلام!
براي امضاي نامه جهت تغيير نام جعلي خليج ع-ر-ب-ي به خليج هميشه فارس در گوگل ارث به اين آدرس برويد:
http://www.petitiononline.com/sos02082/petition.html
***
سلام. حالتون چطوره؟ سال نوي كهنه تون مبارك. چقدر دلم مي خواست تا شب عيد بنويسم، تو عيد وقت داشتم تا بنويسم، دروغ سيزده بنويسم و... ولي درست بيست و هشتم اسفند كامپيوترم زمينگير شد تا پانزده فروردين! خلاصه خيلي دلم براي نوشتن تنگ شده بود ولي اين دفعه از تنبلي نبود از ناچاري بود.
طبق معمول الان خانوم رفته تولد، كه من تونستم بنويسم!
***
دو سال پيش در چنين روزهايي (دقيقا بيست و سوم فروردين هشتاد و پنج) آقاي خاتمي به كيميا خانوم گفت: دوشيزه خانوم آيا وكيلم تا شما را به عقد آقا با مهر معلوم در بياورم؟ و خانوم هم بلافاصله گفت بعله و بعد از من پرسيد و من گفتم حالا كه خانومم هول شد و از بقيه اجازه نگرفت، با اجازه بزرگترها، بعله...
يادش به خير... تا آخر عمر اين لطف آقاي ابطحي رو فراموش نمي كنم كه من رو به يكي از آرزوهاي محالم رسوند تا يكي از محبوب ترين انسان هاي زندگي ام رو از نزديك ببينم و خطبه عقدم رو بخونه. ممنون آقاي ابطحي!
***
از بس آش شور بود و تعداد راي هاي اصلاح طلبان زياد بود، نتونستن سر آقاي آفريده رو بكوبن به طاق و مجبور شدن به دور دوم راهش بدن. حالا براي اينكه وجدان مون معذب نشه و وظيفه سهم خودمون در آينده كشور رو ادا كنيم و حداقل كاري كه از دستمون بر مياد رو انجام بديم، در دور دوم انتخابات مجلس به باقيمانده نماينده هايي كه در ليست اصلاحات قرار دارن راي مي ديم. به اميد اينكه تك تك راي هاي ما سرنوشت ساز بشه. (لطفا حرف از تحريم و اينجور چيزا نگين كه مهرتون از دلم ميره بيرون ها!)
پس تك راي مردم مشهد در ششم ارديبهشت ماه:
آقاي حسين آفريده
***
داريم ميريم شيراز، كسي نمياد؟ ارديبهشت بايد شيراز رو ديد تا بهشت روي زمين رو درك كرد. مخصوصا امسال كه براي هفته جهاني شيراز برنامه هاي ويژه اي تدارك ديدن. منتظرتون هستيم! (چه زود همشهري شدم؟! جريان اون پسره است كه ازش مي پرسن اهل كجايي؟ مي گه هنوز ازدواج نكردم كه معلوم بشه!)
***
چرا پرستاران اينجوري شده؟ كاملا حال و هواش عوض شده. ديگه اون علاقه اي رو كه براي ديدنش داشتم ندارم. از وقتي كه بخش 17 رو بستن و همه رفتن اورژانس، خيلي پر از استرس شده و تمركز از روي «تري» برداشته شده! حيف شد كه «دكتر ميچ» مرد و تري رو تنها گذاشت!
***
يه اس ام اس باحال: مي دوني يكي از مزاياي مجرد بودن چيه؟ اينه كه از هر طرف تخت كه عشقت كشيد مي توني بياي پايين!
***
به مناسبت اومدن دوباره آقاي احمدي نژاد به مشهد خوبه كه يه خاطره تعريف كنم: يكي از آشناها كه تو اين كارهاست (!) تعريف مي كرد دفعه پيش كه احمدي نژاد اومده بود مشهد، به دعوت يه عده براي ناهار مي برنش طرقبه. اول كه خيلي ناراحت ميشه و ميگه چرا اينهمه خرج كردين و از اين حرفها. بعد هم كه مي شينه پاي سفره خودش ديزي سفارش ميده و آخرش هم پول خودش رو حساب مي كنه!
يكي از بچه ها هم كه خبرنگار بود مي گفت زماني كه اين آقا شهردار تهران بود براي مصاحبه رفته بود پيشش، كارش كه تموم ميشه خودكار شهرداري رو مي ذاره كنار و با خودكار خودش كه از تو جيبش درمياره به سوالها جواب ميده!
در سادگي احمدي نژاد نبايد شك كرد، مساله مهم اينه كه يك رييس جمهور نبايد اينجوري باشه. سادگي به كنار، «ساده انگاري» اين آقا، كارها رو خراب مي كنه. خدا عاقبت همه مون رو به خير كنه...
***
دخترك يادتونه؟ يكي از اولين بلاگرهاي شيرازي و يكي از بهترين دوستام كه دوست مشتركم با كيميا خانوم از كار دراومد، يادتون اومد؟ مدتيه كه ديگه نمي نويسه. مي دونين چرا؟ چون ازدواج كرد! حالا يه خبر جالب: ديروز يعني همزمان با تولد خودش، پسرش هم به دنيا اومد! جدي مي گم! طفلك خيلي عجله داشت! ايشالا خدا براشون ببخشه و خوشبخت بشن، هر سه تايي. اينم يه تبريك مخصوص اكسيري!
***
اين رو مي خواستم تو همون روزهاي انتخابات بنويسم كه نشد.
مراسم راي دادن كه زنده از تلويزيون پخش مي شد رو ديدين؟ اين محسن حاجيلو كه ايشالا خدا شفاش بده تا اينقدر با ديدنش گوشت تنم آب نشه، رفته بود و به طور زنده ژانگولر انجام ميداد و با مردم مصاحبه مي كرد، متن زير بدون كم و زياد كردن يك «واو» عينا از تلويزيون نقل ميشه:
(حاجيلو يه پسر خوش تيپ كه موهاش رو از پشت بسته و منتظره تا شناسنامه اش رو بگيره گير مياره و دستش رو مي گيره مياره جلوي دوربين)
حاجيلو: سلام دوست عزيز، مي بينم كه از دقايق اوليه صبح اومدي تا راي خودت رو به صندوق بندازي، به به، چرا اومدي راي بدي؟
پسر خوش تيپ: از روي ناچاري! (خدا شاهده پسره همين جمله رو گفت!)
(رنگ از روي حاجيلو مي پره و دست يه پيرمرد رو مي گيره و به زور مي كشه طرف دوربين و ميكروفن)
حاجيلو: مي بينم كه شما هي داري هل مي دي تا بياين اينجا، شما چرا اومدي راي بدي؟
(پيرمرد هاج و واج نگاه مي كنه تا بفهمه كي هل مي داده!)
پيرمرد: آمدم راي بدم تا با حضور خود مشت محكمي بر دهان استكبار و ياوه گويان شرق و غرب بكوبم.
(حاجيلو كيف مي كنه)
حاجيلو: به به، ممنون. شما خواهر، تشريف بيارين اينجا... شما چند بار تا حالا راي دادين؟
خواهر حاجيلو(!): ما از همون 12 بهمن كه اولين راي رو به انقلاب اسلامي داديم تا الان در همه انتخابات شركت كرديم.
(حاجيلو كه حاليش نيست اولين راي انقلاب رو در 12 فروردين دادن نه در 12 بهمن، به به مي كنه و داره دنبال يه طعمه ديگه مي گرده كه كارگردان تلويزيوني ارتباط مستقيم رو قطع مي كنه تا بيشتر از اين آبروي نظام ريخته نشه!) ايشالا اينجوري تا مدتي حاجيلو ممنوع التصوير بشه كه نبينمش!
صحنه كات مي خوره به رييس جمهور كه روي يك صندلي پلاستيكي نشسته و داره از روي ليست «رايحه خوش خدمتي» اسم دوست ها و فك و فاميلش رو روي برگ راي مي نويسه. بعد مياد كه چارپايه پلاستيكي رو بكشه جلو كه پايه هاش گير مي كنه و كفه چارپايه ميره عقب و نزديكه كه يكي از صحنه هاي جنجالي قرن رخ بده كه نميشه و محافظ ها مي پرن جلو و به خير مي گذره.
رييس جمهور يك دور قرآن و مفاتيح الجنان رو مي خونه تا بالاخره رضايت مي ده كه راي رو بندازه تو صندوق. بعد با شم مهندسي اش صندوق رو مي چرخونه رو به دوربين ها و دكوپاژ صحنه رو درست مي كنه كه تو فيلم صندوق و نوشته هاش بيفته و شروع مي كنه به مصاحبه.
خدا رو شكر كه بالاخره يكي به فكرش رسيده كه رييس جمهور مملكت بايد در روز راي دادن در مملكت باشه و بالاخره رييس رو به زور از سنگال آوردن ايران. (همون روزي كه گفت: حيف در روز انتخابات در ايران نيستم، گفتم واي به اون برنامه ريز و مشاورها كه همچين دسته گلي به آب دادن!) اتفاقا خود رييس در مصاحبه نيم ساعته اش (كه قراره فقط مردم رو به راي دادن تشويق كنه ولي از فرصت استفاده مي كنه و تمام حرف هاي ناگفته اين مدت رو هم مي گه!) به اين نكته اشاره مي كنه كه: «مي ديدم كه دوستان همراه در سنگال چطور له له مي زدن تا برنامه ها تموم بشه و ما در اين روز به ايران برسيم...» (به خدا همين اصطلاح له له زدن رو براي دوستاش به كار برد!)
بسه ديگه، خيلي غيبت كرديم، خدايا ما رو ببخش...
***
خدا اين سركار خانم «خزر معصومي» رو هم حفظ كنه! داره پا مي ذاره جاي پاي «ليلا حاتمي» ولي يك كمي سفت تر، نه به شلي ليلا خانوم! به هر حال خدا حفظش كنه...!
***
يه سوال: اگه افتتاح حساب قرض الحسنه تو بانك اجر معنوي داره پس چرا براش قرعه كشي مي كنن و جايزه هاي ميلياردي مي دن؟ مگه لاتاري يا قماره؟ پس يا تو اجر معنوي اش بايد شك كرد يا تو جايزه دادن هاش، نه؟
***
4 صفحه word با فونت 20 حرف زدم! بسه ديگه. يه حديث قدسي بگم كه يك كم حال بيايم:
قسمتي از حديث معراج، وقتي كه پيامبر (صلي الله عليه و آله) در معراج با خدا سخن گفت، در قسمتي پرسيد اهل دنيا و اهل آخرت كيانند؟ و خدا مفصل توضيح داد و گفت:
«اي احمد! اهل خير و آخرت چون نعمتي مي رسد، خدا را ستايش مي كنند و چون مي رود، خدا را سپاس مي گزارند. مردمان از دستشان آسوده اند و جسم و جانشان در رنج است. خدا دوست مي دارد گفتارشان را بشنود، همان سان كه مادر دوست مي دارد گفتار فرزندش را بشنود. از خدا چشم بر هم زدني غافل نمي شوند...»
***
به مناسبت روزهايي كه گذشت و دلم براش خيلي تنگ شده و از حالا براي سال بعد روزشماري مي كنم (نوروز رو مي گم، خيلي دوستش دارم) اين عكس رو مي ذارم. مراسم مسابقات بين فاميلي سبزه كه همونطور كه مشاهده مي كنين، اون جنگل وسطي برنده اعلام شد! شايان ذكره كه اون سبزه منگل منتهي اليه سمت راست كه خيلي شوريده و گوريده شده، هم مال ما بود. تقصير ما چيه، آماده خريديم، خراب از كار دراومد!

***
خوش باشين، اكسير رو فراموش نكنين، التماس دعاي مخصوص، تا بعد

2008-03-09T17:44:00.002+03:30

سلام. اين نوشته و پست رو به حساب نيارين. فقط اينا رو مي نويسم چون وقت كمه و ايشالا بعد از 24 اسفند پست اصلي رو پست مي كنم!
مي گن مار گزيده از ريسمون سياه و سفيد مي ترسه و آدم عاقل از يك سوراخ دو بار گزيده نميشه و آزموده را آزمودن خطاست ولي از طرف ديگه مي گن سنگ مفت، گنجشك مفت و در ديزي بازه حياي گربه كجاست و بيله ديگ و بيله چغندر و...
خلاصه اينكه بالا بريم، پايين بيايم، دادن بهر از ندادنه. راي رو مي گم! مهم اينه كه به كي بديم، راي! به جاهاي ديگه و كسان ديگه كار ندارم ولي از لاعلاجي بايد بگيم خانباجي!
بنابراين ليست انتخاباتي نسبتا اصلاح طلبان مشهد به شرح زير اعلام مي گردد:
1- پرفسور حسين آفريده

2- استاد معصومه فريدوني

3- مهندس حسين اميني

4- دكتر غلامرضا تنديسه

5- اينجا رو هم حتما خط بكشين چون در مشهد فقط چهار نفر ازبه اصطلاح اصلاح طلبان تاييد شدن!
***
در ضمن تسليت رحلت پيامبر (صلي الله عليه و آله) و شهادت امام حسن مجتبي و حضرت رضا (عليهم السلام) كه گذشت، ولي تبريك رسيدن ربيع الاول رو قبول كنين.
از دعا فراموش نشود لطفا. خوش باشين هميشه. 24 اسفند هم حتما برين بدين راي!

پنجشنبه، 25 بهمن 1386

2008-02-15T00:22:00.003+03:30

سلام. چطورين؟ خوبين؟ مشتاق ديدار. يادم نيست آخرين بار كي خدمت رسيدم ولي الان يكهو دلم خواست كه بنويسم. خيلي دلم هواي نوشتن كرده بود...
حاج خانوم (گفته بودم كيميا خاتون تا حالا نه بار رفته حج؟ البته تا وقتي خونه باباش بوده!) رفته روضه زنانه و عصر پنجشنبه تنهايي تو خونه دلم گرفت و خواستم بنويسم. يك دفترچه حرف براي گفتن دارم ولي نمي تونم الان همه اش رو بنويسم، بهم مهلت بدين. اگه خدا خواست زود بر مي گردم و مي نويسم.
***
اول اينكه اصلا از وردپرس خوشم نيومد. از چيزي كه منو محدود كنه بدم مياد. پس اكسير توي وردپرس رو ولش كردم و برگشتم به بلاگر محبوبم و به اين اسم يه وبلاگ راه انداختم. ببينم كي اين يكي فيلتر ميشه و بايد بساط رو جمع كنم و برم جاي ديگه! اگر خداي نكرده دلتون خواست تا از مراحل اسباب كشي ها و خونه عوض كردن هاي اكسير باخبر بشين، آدرس ايميل من رو يادتون نگه دارين: exiran at gmail dot com
اگر گوش شيطون كر، به اكسير لينك دادين و تا حالا هي عوض كردين، محض رضاي خدا اين بار هم به آدرس جديد اينجا لينك بدين، ثواب داره:
http://exiran.blogspot.com

***
چقدر عيد و شهادت و مناسبت گذشت و من تبريك و تسليت نگفتم. حالا براي جبران مافات همه عيدهاي گذشته تون مبارك و براي همه مناسبت هاي غم انگيز گذشته هم تسليت!
***
ولنتاين هم گذشت. چي گيرتون اومد؟ كيميا خاتون هم طبق سنوات گذشته يه چيزي براي خونه خريد و به من هديه داد! البته من هم از خود گذشتگي كردم و چند تا از تمبرهاي كلكسيونم رو قاب كردم و بهش هديه دادم! اين به اون در!
***
بگردم اين انتخابات مجلس رو. موندم به كي راي بدم كه دل اون يكي نشكنه. از بس تو مشهد ليست اصلاح طلبان پر و پيمونه، فكر كنم آخرش بايد به حجت الاسلام روح الله حسينيان كه از مشهد كانديدا شده راي بديم!
***
حاجي ضرغامي چقدر داره خجالتمون ميده. (مي گم حاجي نه به خاطر اينكه حج رفته، به خاطر اينكه تو سپاه همه به هم مي گن حاجي، بايد به ايشون هم بگيم حاجي!) حساب سريال هايي كه ارزش ديدن داره و تلويزيون نشون ميده داره از دستم در مي ره: روزگار قريب با بازي بي عيب و نقص مهدي هاشمي و مهران رجبي در نقش پدر دكتر قريب،
شهريار با ساختن يك داستان دلچسب از يك زندگي معمولي،ساعت شني و سوژه جسورانه و بازي هاي محشرش،
رقص پرواز كه خيلي بي ادعا اومد و تموم شد و بيننده ها رو شوك زده رها كرد،
حلقه سبز كه جونمون به لب رسيد تا بالاخره كم كم به اصل هنر حاتمي كيا رسيديم،
و پرستاران كه قربونش برم الهي توضيحي نمي خواد!
البته از حق نگذريم كه بيداري (چندش آور) و پريدخت (ماسيده و آبگوشت پرور) و چهل سرباز (تهوع آور) و ستاره سهيل (سراسر دروغ) و از همه مهم تر پدر خوانده (چي بگم در موردش؟ اصلا ارزش حرف زدن داره اين سريال؟!) هم حسابي ضد حال هاي حاج عزت به بينندگان عزيز بود.
***
گفتم پدر خوانده، يادم افتاد يه شب سر شام مجبور بوديم كه اين سريال رو تماشا كنيم، مثلا شاه داشت حرف مي زد. خيلي متن طولاني اي رو هم مي گفت، يه دفعه خانومم خيلي جدي پرسيد:‌ مگه شاه مشهدي بوده؟ گفتم نه، چرا؟‌گفت آخه خيلي لهجه داره! (از بس شاه تو فيلم به جاي «را» گفته بود «رِه» خانوم شك كرده بود كه نكنه شاه مشهدي بوده!) خوب شد شاه روزي يك بار تو حرف هاش از دهنش در مي رفت و مي گفت «ره» تا سريال سازان عزيز هم راه مسخره كردنش رو ياد بگيرن!
***
هميشه دهه فجر من دچار تناقض مي شم. اگه آمريكا بده چرا براي تحريك مردم به شركت در راهپيمايي ها از آهنگ هاي «ياني» استفاده مي شه؟ و چرا فقط دهه هاي فجر ياد آهنگ هايي مي افتن كه زماني پخش شون جرم بود؟ يار دبستاني و اي ايران و...؟ و امسال هم كه اولين سرود ملي ايران رو كشف كردن و زرت و زرت پخش اش كردن. همون «وطنم» با صداي سالار عقيلي كه سال 84 اجرا شده، اولين سرود ملي ايران در زمان مظفرالدين شاه بوده كه يك آهنگساز فرانسوي ساخته و چند سال پيش بيژن ترقي روش شعر سروده. با كيفيت پايين و نصفه نيمه اين آهنگ رو پيدا كردم، اگر كسي با كيفيت و كامل سراغ داره، خبرم كنه لطفا.
***
چه برف محشري اومد امسال تو مشهد. من كه هيچي، بزرگترها هم يادشون نمي اومد آخرين بار كي همچين برف و سرمايي تو مشهد ديده بودن. خدا رو شكر. يه خروار عكس گرفتم كه ايشالا مي ذارم براتون.
بابام هرسال به ياد دوران بچگي خودش تو زمستون كرسي مي ذاره. امسال نشستن زير كرسي تو اين هوا يه حال ديگه داشت. جاتون خيلي خالي بود.
***
دم تركمنستان گرم. با قطع كردن گازش نشون داد كه آدم نبايد رودرواسي داشته باشه. هوا سرد شده، تقاضا بيشتر شده، قيمت هم بايد بره بالا. نمي خواين؟ پس قطع ميشه!
تركمنستان كه گاز رو قطع كرد، افغانستان هم روي هيرمند داره سد مي زنه تا آبش تو ايران نريزه، عراق هم ادعا كرده كه اروند رود مال اوناست، سهم ايران از خزر هم كه شد سيزده درصد، سوريه هم كه به اسراييل چراغ سبز نشون داد، ونزوئلا هم كه سمندهاي ايراني رو پلاك نمي كنه، سد دوستي رو هم كه ايران ساخته بود دوستان خالي كردن، سهم نفت و گاز پارس جنوبي هم به خيك عربها رفت، ابن سينا هم كه معلوم شد عربيه، مولانا هم ترك از كار در اومد، جزاير تنب هم كه مال عربهاست، تخت جمشيد و بقيه آثار باستاني رو هم از بس بارون اومد و سيل راه افتاد و طوفان شد، سر از موزه هاي كشورهاي ديگه درآوردن و... ديگه چي مونده برامون؟ يه كوير لوت مونده كه بريم توش آهنگ بزنيم و يه كوه دماوند مونده كه بريم سر قله اش برقصيم. والسلام. تموم شد. برگردين خونه هاتون. چيزي نمونده ديگه. به سلامت...!
***
مساله: حاج آقا! نه تنها نفت بر سر سفره ها نيومد كه گاز و بنزين و برق هم قطع شد. پس چگونه تنور انتخابات را گرم كنيم؟
جواب: بسمه تعالي. با هيزم هاي خود!
***
چي مي شد اگه مثل بچه ي آدم به جاي معين كه مي دونستيم راي نمياره، به قاليباف راي داده بوديم؟ جدي فكر كردين كه چي مي شدو الان در چه حالي بوديم؟...
***
كتاب «سه مرد در يك قايق»، نگارش: جروم ك. جروم، گزارش: دكتر م. ت. سياه پوش و ويرايش: عمران صلاحي رو به هيچ وجه از دست ندين.
محشره. اگه اين كتاب رو نخونين، ازتون نمي گذرم، جدي مي گم!
***
طفلك بي نظير بوتو. تا اومد يك كم حال كنه، زدن حالشو گرفتن. خدا بيامرزدش. حيف شد. يعني ممكنه كسي فكر كنه به جز پرويز مشرف با اون كله ي رنگ شده اش، كس ديگه اي بي نظير بوتو رو كشته؟!***
هر وقت مي شينم تو ماشين مي زنم رو راديو جوان. هر ساعت از شبانه روز چيزي براي شنيدن داره. يه قسمتي داره به نام قرار كه كار ندارم چي هست. توش يه شعري مي خونه كه تاثير وحشتناكي رو من ميذاره. ممكنه معني اش رو درست متوجه نشده باشم ولي برداشتي كه از اين شعر دارم حسابي دگرگونم مي كنه:
ما از خداي، گم شده ايم، او به جستجوست...
***
به ياد حديث هايي كه براتون مي نوشتم، اين رو هم يادگاري داشته باشين:
در روايت آمده است كه رسول الله (صلي الله عليه و آله) مي فرمايد: «شب معراج وقتي ميزان {ترازو} اعمال روز رستاخيز را ديدم كه مابين مشرق و مغرب را پر كرده است، عرض كردم: پروردگارا! چه كرداري مي تواند اين كفه ي بزرگ را پر كند؟ خداوند فرمود: به عزت و جلالم سوگند، عمل نيكي كه اندازه ي نيمه ي يك دانه خرما باشد، آن كفه را پر خواهد كرد، به شرطي كه آن كار فقط به قصد اطاعت امر الهي انجام گرفته باشد و بس.»
***
فعلا قالب اينجا اوضاعش خرابه. يك كم تحمل كنين تا يه گلي به سرش بزنم. فقط لطف كنين و آدرس لينك جديد رو فراموش نكنين. مي دونم كه كامنت رو ابدا فراموش نخواهيد كرد!
***
مشهد در برف، برف در مشهد... (كوهسنگي- هفدهم ديماه هشتاد و شش)

همينا ديگه. بعد از مدتها كم بخونين تا فشار بهتون وارد نشه! از ديدار مجدد شما بسيار خوشحال شدم. ايشالا كه هميشه خوش باشين. التماس دعا

اولين پست آزمايشي

2008-01-19T19:23:00.000+03:30

اين اولين پست آزمايشي اين وبلاگ است.